سرویس معماری هنرآنلاین: بیژن صیفوری طراح گرافیک، عکاس و عضو هیئت داوری جایزه پوستر زمین سبز درباره آثار این مسابقه با هنرآنلاین گفتگوی کوتاهی داشت که در زیر می خوانید.
سطح کیفی آثار ارسال شده به دبیرخانه جایزه پوستر زمین سبز را چگونه دیدید؟
به نظر میرسد یک اپیدمی نمایشگاهی همه جا و در سطح کلان جامعه هست که باعث شده پوستر و طراحی گرافیک کلیشه شود. در اینباره من بارها مصاحبه کردهام و یادداشت نوشتهام و به تفصیل حرف زدهام. با این حال، آثار ارسال شده به این مسابقه از سطح معمول کمی بالاتر و امیدوار کنندهتر است. با توجه به موضوع نمایشگاه و حضور در اکسپو میلان که ویترینی است از هنر و فرهنگ ایران، در نهایت مجموعه قابل قبولی انتخاب شد که در موزه هنرهای معاصر هم به نمایش در خواهد آمد.
استقبال از مسابقه به خصوص از سوی هنرمندان حرفهای این حوزه چگونه بود؟
چند نفر طراح حرفهای هم در بین شرکت کنندگان دیدم. اما مثل همهی فراخوانها بیشتر شرکتکنندهها دانشجو و جوانترها بودند.
به نظر شما آثار راه یافته به نمایشگاه در سطحی از کیفیت هستند که به عنوان ویترین هنر مدرن ایران در اکسپو به نمایش در آیند؟
بحث سطح نمایشگاه، اکسپو نیست. ما بحرانی کلی در برگزاری نمایشگاهها در سطح ملی داریم. نهایتا همانطور که گفتم این نمایشگاه یک مقدار نسبت به سایر نمایشگاهها بهتر است. اما این نقد به کل طراحی گرافیک و هنرهای دیداری و فضای نمایشگاهی وارد است که چرا طراحان ما پژوهشی درباره موضوع نمیکنند. پژوهش صرفا علمی نیست. هنرمند باید با موضوع کارش درگیر شود. مطالعه کند، کار کند و دست به تجربههای جدید بزند. برخورد کلیشهای و جایزه محور، فضای مسابقهها و نمایشگاههای ما را فراگرفته است.
به عنوان داور مسابقه جایزه پوستر سبز، به نظر شما آیا آثار توانسته بودند شعار اکسپو را در کارهایشان ارائه دهند؟
به نظرم برخی از کارها توانستهاند و بسیاری هم نه. کارهای برگزیده بیشترین بیانگرایی و زیبایی شناسی را دارند.
قالب پوستر را تا چه حد مناسب برای ارائه کار در نمایشگاه اکسپو میلان میدانید؟
پوستر یک مدیوم و رسانه سریع است و دوستان به همین خاطر این را انتخاب کردند. شاید در این فرصت کوتاه با هیچ رسانه دیگری نمیتوانستیم نمایشگاهی راه بیندازیم و این انتظار را داشته باشیم که فرهنگ ایران را بنمایاند. اساسا موضوعات پیشنهاد شده شعار اکسپو در این طرحها بازتاب نسبی داشت و کارهای منتخب آنهایی بودند که کیفیت لازم را داشتند. آثاری که دیزاین بهتری داشتند و موضوع و کانسپت را درست فهمیده و بیان کرده بودند، انتخاب شدند و بهترینشان برای نمایشگاه و کتاب مسابقه برگزیده شد.
صرف نظر از داوری، اگر به عنوان یک طراح انتقاد و راهکاری به نظرتان میرسد بیان کنید.
به طور کلی من میتوانم یک نقدی داشته باشم به فضای هنری ایران که مثل کلیت فضای ایران بیانگیزه و دل مرده شده است. برگزارکنندگان بی برنامهاند و رویدادها همه، شب امتحانی است. شرکتکنندگان خیلی کلیشهای یک سری اهداف خاص و محدود را پی میگیرند و دنبال جایزهاند. جای آن انگیزش اصیلی که هنر از آن سر چشمه میگیرد، در مسابقات، نمایشگاهها و رویدادهای هنری این روزها خالی است. باید هر کسی چه هنرمند و چه برگزارکننده، جدای از وظایفی که در فضای اجتماعی هنر دارد، سبک خودش را در هنر با جدیت و انگیزه بیشتری پی بگیرد و سطح کاریاش را بالا بکشد.
نقد شما شامل رویدادهای دولتی است و یا شامل همه رویدادهای هنری به طور عام است؟
همه! هم رویدادهای خصوصی و نمایشگاهها و گالریها، و هم نمایشگاهها و رویدادهایی که بخشنامهای و دولتی است، و برای رسیدن به یک کمیتی برگزار میشود. از این رویدادها فراوان داریم و همه هم دقیقهی نودی. طبیعی است که در فشار و عجله هیچ کار بزرگی شکل نمیگیرد. ماییم و انبوه کارها و پروژهها و رویدادهای زیر متوسط ! پوستر هم که یک رسانه سریع و کم خرج است و دمِ دست. اخیرا هر موضوعی را با نمایشگاه پوستر و چند جایزه و تشویق رفع و رجوع میکنند. برآیند چند سال اخیر چنین نمایشگاههایی به گمانم چندان درخشان نیست.
شما به دلایل اجتماعی اشاره کردید. اگر ممکن است این دلایل را واضحتر بیان کنید.
در این فرصت کوتاه بیش از این نمیتوانم بگویم. قاعدتا فضای کلی جامعه روی همه حرکتها و رویدادها تاثیر میگذارد. چیزی را که میشود در خروجی هنرهای دیداری ایران دید، این است که انگیزه کم شده و مخصوصا وقتی به فضای دولتی و رسمیتر نزدیک میشویم؛ کیفیت، اصالت و عمق کارها کمتر میشود.
انتهای پیام/