سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: فیض شریفی گفت: آخرین اثری که از من منتشر شده، یک نوول و دو نمایشنامه در قالب یک رمان است با عنوان "غم دونده در همراهی با موراکامی" . این کتاب در حدود 120 صفحه است و انتشارات نوید شیراز آن را منتشر کرده.

شریفی گفت: "غم دونده در همراهی با موراکامی" 6 ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری آقای روحانی روانه ارشاد شد و بعد از یک سال و نیم مجوز گرفت. این کتاب اولین رمان منتشر شده من به حساب می‌آید. به قول راجر مگاف " من 15 سال شعر گفتم تا بتوانم داستان بنویسم."

فیض شریفی معتقد است" یکی از خلاء‌های موجود در ادبیات داستانی امروز ایران این است که نویسندگان ما با شعر کلاسیک و مدرن جهان در ارتباط نیستند ولی به نظر من این ارتباط، ارتباطی الزامی است و نمی‌شود به راحتی کنارش گذاشت."

این منتقد معاصر به هنرآنلاین گفت: هاروکی موراکامی کتابی دارد با نام "وقتی از دو حرف می‌زنم، از چه حرف می‌زنم". این کتاب به نوعی شرح حال خود نویسنده است و کتاب من تحت تاثیر این کتاب به نگارش درآمده. باید بگویم من با این نویسنده ژاپنی در بسیاری از موارد هم افق و هم‌عقیده هستم و به نوعی در این کتاب با او و بخشی از افکارش همذات پنداری کرده‌ام.

شریفی گفت: در این کتاب همچنین تا حدودی تحت تاثیر کی‌یر کگارد و تفکر فلسفی او در شاهکارش "ترس و لرز" است. کی‌یر کگارد در دوره‌ای از زندگی‌اش تن به جدایی از معشوقش داد تا او همیشه ناب و زیبا بماند. این نگره در نمایشنامه‌هایی که در"غم دونده در همراهی با موراکامی" است نمود پیدا می‌کند.

شریفی گفت: قصه اصلی این نمایشنامه‌ها درباره زوج جوان تئاتری فقیر است که در حال جدا شدن از همدیگر هستند.

فیض شریفی در این گفت و گو گفت: بحث دیگری که به نوعی در این کتاب موضوعیت پیدا می‌کند تفاوت زندگی نویسندگان یا شاعران خارجی و ایرانی است. برای مثال همین موراکامی را در نظر بگیرید؛ نویسنده موفقی که بعد از فروش چند میلیونی نسخه‌های کتابش روی مبل خانه‌اش احتمالا لم می‌دهد و پیپ دود می‌کند. اما نویسنده ایرانی‌ چه؟ او بعد از شکست‌های پیوسته و مدام زندگی‌اش معمولا اسیر دم و دود می‌شود و خودکشی می‌کند... حالا چه فکری و چه جسمی.

شریفی گفت: شما توجه کنید که نویسندگان اروپایی از سن 33 سالگی یا بعضا در آستانه چهل سالگی به اوج پختگی و آفرینش آثار درخشان ادبی می‌رسند اما ما در ایران عمدتا شاهد جوانمرگی در عرصه ادبیات هستیم.

شریفی درباره دلایل و چرایی این مبحث توضیح داد: یکی از دلایل را می‌توان در بعد مالی موضوع دانست که پیشتر ذکرش رفت. اما باید به این هم توجه داشت که چطور این سم ناامیدی را بدن بیرون کنیم؛ کاری که موراکامی با دویدن که می‌تواند استعاره‌ای هم از نوشتن باشد، می‌کند.

شریفی درباره وضعیت دیگر کتاب‌هایش به هنرآنلاین گفت: کتابی که درباره سهراب سپهری نوشته‌ام،چندی است آماده چاپ است اما نمی‌دانم چرا چاپ نمی‌شود. این کتاب مجوز هم گرفته است اما گویا به لحاظ حقوقی مشکلی پیدا کرده.

شریفی ادامه داد: از طرف دیگر کتابی نیز ذیل سری کتاب‌های "شعر زمان ما" پیرامون شعر و زندگی فریدون توللی آماده چاپ دارم که هنوز منتشر نشده است. این کتاب هم قریب به 3 سال است که آماده چاپ است.

شریفی در ادامه به نوشتن کتابی درباره اسماعیل خویی اشاره کرد و با توجه به کتاب اخیر معتقدی درباره این شاعر گفت: در این کتاب بیشتر از یک چهارم آثار خویی مورد مداقه قرار نگرفته، خویی قریب 8-9 کتاب حجیم دارد . از طرف دیگر به نظر من جناب معتقدی در این کتاب کمتر با متن آثار خویی مواجه شده است و از این نظر شیوه کاری‌شان متفاوت با بنده است. همچنین زمینه فلسفی اشعار خویی نیز به نظر من چندان در این کتاب مورد توجه قرار نگرقته است.

او گفت: به نظر من برای شاعری مثل خویی که تا یان میزان در ادبیات و شعر معاصر ایران شناخته شده است، باید بیش از این‌ها مایه گذاشت.

شریفی همچنین از انتشار یک رمان و ترجمه چند مجموعه شعر خارجی خبر داد و گفت: شعر شاعران بزرگ و بنامی همچون شکسپیر، پابلو نرودا، مایاکوفسکی، براتیگان و غیره را ترجمه کرده‌ام و خیلی وقت است که به دست انتشارات هیرمند سپرده‌ام . یکی از کتاب‌های این پروژه را هم دخترم ترجمه کرده است.

شریفی گفت: به نظرم ناشران نسبت انتشار بعضی از آثار کم لطفی می‌کنند. ما وقت زیادی صرف نوشتن یک کتاب می‌کنیم، آن وقت بعد از اخذ مجوز باید منتظر بمانیم که آیا ناشر آن را منتشر می‌کند یا خیر. هر چند باید به این موضوع هم اشاره کرد که وضعیت اقتصادی ناشران هم وضعیت مطلوبی نیست.

شریفی گفت: بعضی فکر می‌کنند از آنجایی که من کتاب‌های بسیاری منتشر کرده‌ام، آدم ثروتمندی هستم اما نه، اوضاع این طوری‌ها هم نیست، آن قدر که برای انتشار آثارم ترجیح می‌دهم در همین شیراز قرار داد کتاب‌هایم را ببندم چرا که اگر به تهران بیایم خرج سفرم بیشتر از عایدی‌ام از خود کتاب می‌شود.

شریفی در پایان گفت: کتاب دیگری با عنوان "آنتولوژی شعر کوتاه ایران" آماده انتشار دارم که هنوز ناشر خاصی برای انتشار آن در نظرم نیست. این کتاب در چهار جلد نوشته شده است و باید بگویم به نوعی روی دستم مانده است به این دلیل ساده که ناشری برای آن پیدا نکرده‌ام.

انتهای پیام/