سرویس تئاترهنرآنلاین : افسانه ماهیان بازیگر و کارگردان شناخته شده تئاتر در گفتوگو با خبرنگار هنرآنلاین با اشاره به رویدادهای تئاتری سال گذشته، با یادآوری اینکه در سال گذشته نیز با سونامی از دست دادن هنرمندان مواجه بودیم، گفت: بدترین و دردناکترین اتفاق تئاتری که در سال گذشته شاهد آن بودیم از دست دادن تعدادی از هنرمندان جوان به دلیل بیماری سرطان بود. باید برای این اتفاق که اغلب به دلیل شیوع بیماریها و انواع سرطانها هرازچندگاهی جان یکی از عزیزان ما را میگیرد چارهای اندیشید، چون بیماری هر لحظه ممکن است برای هر کس اتفاق بیفتد. در این میان، اساسا خانواده هنر باید از طرف دولت برای تامین هزینههای درمانشان مورد حمایت قرار بگیرند و اینها اتفاقاتی نیست که بتوان به سادگی از کنار آنها گذشت.
ماهیان پایداری هنرمندان تئاتری در مقابل مشکلات عدیدهای که بر سر راه فعالیتهای آنها در این عرصه وجود دارد، از جمله ستودنیترین اتفاقی دانست که در میان فعالان این عرصه همچنان جریان دارد و تاکید کرد: در شرایط دشواری که در این حوزه چه به لحاظ سختافزاری و چه به دلیل نبود حمایتهای معنوی لازم از جانب مدیران کلان فرهنگی، هنرمندان و اهالی تئاتر با صبر و شکیبایی همچنان چراغ تئاتر را روشن نگه داشتهاند و نسل جوان و پیشکسوتان این عرصه، همچنان با همت خود عاشقانه در سعی و تلاش هستند، به آن معنی است که هنوز امید در میان اهالی تئاتر جاری است. این بسیار اتفاق خوبی است که اهالی تئاتر همچنان به کار خود ادامه میدهند و روی پای خود ایستادهاند و خود تئاتر خصوصی و تماشاخانههای خصوصی راه میاندازند و متکی به جیب خود هستند، بدون اینکه از آنها حمایتی صورت گیرد.
کارگردان نمایش "هم هوایی"همچنین با تاکید بر ضرورت حمایت از تئاترهای خصوصی، افزود: هنرمند تئاتر تا کی باید منتظر بماند که مثلا تئاتر شهر به ما اجازه اجرا بدهد. من تئاتر "هم هوایی"را در دو سالن خصوصی تالار حافظ و تالار شمس اجرا کردم. ما به طور خصوصی اجاره سالن را پرداخت کردیم و خیلی هم از نمایش ما استقبال شد. اگر این تئاترهای خصوصی هم وجود نداشته باشد هنرمندان باید در خانه بنشینند و هیچ کاری نکنند در حالی که کار، عشق و همه زندگی ما تئاتر است.
او ضمن انتقاد به سنگ اندازیهایی که بعضا درعرصه فعالیت بخش خصوصی صورت میگیرد و عرصه را برای فعالیت هنرمندان تنگ ترمی کند، گفت: من اگر با جیب خودم و یا مشارکت تعدادی از دوستانم یک سولهای را به سالن تئاتر تبدیل کنم که همکاران دیگر من هم امکان اجرا داشته باشند آیا این جای انتقاد دارد؟ شاید کسانی که به ساختن سالنهای خصوصی خرده میگیرند دلیلشان این باشد که ما به این وسیله دولت را از وظایف خودش منحرف میکنیم، در صورتی که ما گروههای تئاتری دیگر هیچ پولی از دولت نمیخواهیم، بلکه فقط میخواهیم از ما حمایت معنوی صورت بگیرد. یعنی اگر من میخواهم یک سالن خصوصی افتتاح کنم یا خودم اجاره آن را تامین کنم، دولت باید به من سوبسید بدهد و در هزینههای راه اندازی آنجا به من کمک کند و گرنه در تئاتر شهر هم تئاتر خصوصی است، به دلیل اینکه ما اگر در سالن تئاتر شهر کاری را روی صحنه میبریم ۲۰ درصد از فروش نمایش را باید به تئاتر شهر بدهیم در صورتی که تئاتر شهر یک مکان دولتی است ولی ما همچنان بابت یک اجرا باید ۲۰ درصد بپردازیم یعنی در واقع باید به نوعی بابت آن اجاره بدهیم.
این هنرمند در اظهارنظری در رابطه با مسئله ممیزی در تئاتر، خاطرنشان کرد: من نمیگویم که مسئله ممیزی در کشور ما حل شده است، اما باید اعتمادی میان هنرمند و مدیر وجود داشته باشد. من به عنوان یک هنرمند میدانم که خطوط قرمز جامعه من چیست، چرا باید مدیران به من اعتماد نکنند؟ من میدانم که در این جامعه چگونه باید لباس بپوشم و چگونه باید برخورد کنم و چه قوانینی را در زندگی اجتماعی خود رعایت کنم. ممیزیها باید از حالت سلایق شخصی خارج شوند. من به عنوان یک هنرمند خطوط قرمز را میشناسم و میدانم که چگونه به شکل هنرمندانه حرفم را بزنم تا بخشی از حساسیتها را در جامعه برنیانگیزم.
ماهیان با تاکید بر ضرورت ایجاد اعتماد متقابل میان هنرمندان و مدیران فرهنگی کشور، ادامه داد: مدیران فرهنگی و شورای نظارت و ارزشیابی باید به هنرمندان خود اعتماد کنند. طی سالها این اتفاق افتاده است، یعنی این اعتماد باید متقابل باشد و این سنگاندازیها کمتر شود و ممیزی از حالت شخصی و فردی و سلیقهای خارج شود.
این کارگردان و بازیگر تئاتر با اشاره به تغییرات مدیریتی در حوزه تئاتر کشور، بیان داشت: تغییرات مدیریتی به یک سونامی تبدیل شده است. ما دیگر به این وضعیت عادت کردهایم. هر شش ماه یک بار یک مدیر در حال تغییر است و دلیل آن هم این است که در ابتدا هرکسی به درستی سر جای خود قرار نمیگیرد و در نتیجه کسی که انتخاب میشود به ناگهان در کورانی از توفانها و مشکلات پیرامون خود قرار میگیرد که به آنها اشراف کافی ندارد، اما امیدواریم آقای مهدی شفیعی با برنامهریزی و مدیریت طولانیمدت با توجه به اشرافی که مشکلات تئاتر دارد بتواند در بهبود بخشیدن به وضعیت تئاتر کشور موفق باشد.
انتهای پیام/