سرویس موسیقی هنرآنلاین: این شبها، وقتی از هیاهوی شهر خستهای و دنبال یک پناه میگردی تا جلای روحت باشد، دست خالی میمانی و سرگشته... مگر... مگر آنکه صدای خاطره انگیزی هوشت را ببرد، چشم بگردانی، حواست را جمع کنی، تا در ازدحام شهر بینصیب از آرامش، بچههای خوب پرانتز باند را ببینی، شاید شما هم تجربه کرده باشید احساس میخکوب شدن را وقتی صدای رامین را با کوبههای نیما و نواختن سیاوش و هوتن را، آنان که چنیناند میدانند چه میگویم...
اواخر اسفندماه پردیس زندگی میزبان گروه خیابانی "پرانتز" بود. این بهانهای شد تا ما با اعضای این گروه گفتوگوی صمیمانهای داشته باشیم:
از اعضای گروه شروع میکنیم، میشود معرفی کنید؟
رامین شایگان هستم خواننده و نوازنده گیتار آکوستیک و همچنین سرایش اشعار کارهای خودمان بر عهدهٔ من است. احسان واشویی نوازندهٔ گیتار الکتریک و آهنگساز، نیما جوشقانی درامز و هوتن میثاقی که به تازگی به جمع ما ملحق شده، بیس مینوازد. ما چهار نفر اعضای گروه پرانتز هستیم.
چرا نام "پرانتز" را برای گروه برگزیدید؟
رامین شایگان: روزی که میخواستیم اسم انتخاب کنیم در پارک ملت بودیم و از بین اسمهایی که گفته شد "پرانتز" منتخب شد. معمولا توضیح اتفاقات خوب را در پرانتز میگذارند. ما میخواستیم پرانتزی باشیم تا مردم را شاد کند و استرسها و فشارها را کاهش دهد.
چند وقت است که این گروه تشکیل شده است؟
شایگان: از مهر من و احسان به مدت یک ماه و نیم فقط ساز میزدیم و در فکر تشکیل گروه بودیم. منتظر بودیم تا گیتار بیس اضافه کنیم، اما کسی را پیدا نکردیم. از اوایل آذر ماه پرانتز رسما شکل گرفت و در کافهها و خیابان اجرا کردیم. بعد از مدتی آمپلی فایرها سوخت و اجرایی نداشتیم تا اعضای بقیه گروههای خیابانی کمک کردند و دوباره کارمان را از سر گرفتیم.
قبلا هم تجربه اجرای خیابانی داشتید؟
احسان واشویی: دو سال پیش تنها در شریعتی ساز میزدم تا پول گیتاری که خریده بودم را دربیاورم. البته همراه با نیما و یک خواننده و گیتاریست دیگر در محوطه باز موزه سینما هم اجرا کرده بودیم ولی به طور جدی فعالیت ما با پرانتز آغاز شد.
چرا خیابان را انتخاب کردید؟
نیما جوشقانی : ما جای دیگری نداریم که هنرمان را عرضه کنیم و امکاناتی هم در اختیار نداریم. علاوه بر آن، سختیهای گرفتن مجوز و هزینههای سالن یکی دیگر از دلایل انتخاب خیابان است. البته ما تجربه اجرای موسیقی تئاتر در تالار ایوان شمس را هم داشتهایم.
شایگان: ببینید، تنها راهی که ما میتوانیم خودمان را معرفی کنیم خیابان و فضای مجازی است. چون کسی از ما حمایت نمیکند حتی گاهی از طرف خانواده هم حمایت نمیشویم. پس خیابان را انتخاب کردیم که هنرمان را نشان دهیم. به علاوه ما در حال حاضر آنقدر مخاطب نداریم تا سالن پر کنیم.
یعنی بحث مالی در این میان مطرح نیست؟
شایگان: ما ۴ نفر بدون استثانا مشکل مالی داریم. بعد از ۵ اجرا تازه توانستیم پایه میکرفون بخریم. صد در صد هدف کسب درآمد داریم و مسائل مالی برایمان مهم است.
هدف دیگری هم دارید؟
شایگان: مهمترین دلیل ما برای اجرا در خیابان شاد کردن مردم است. وقتی کاری را مینوازیم که لبخند بر لب مخاطب میاورد برای ما خیلی ارزشمند است. مضاف بر این، نشان دادن کارهایمان هدف دیگر ماست.
به کار دیگری مشغول هستید؟
جوشقانی : من هم گیتار درس میدهم هم در انتشارات دانشگاه کار میکنم.
شایگان: من هم تدریس گیتار دارم و گاهی اوقات هم در آژانس کار میکنم. هوتن که تازه به ما اضافه شده ۱۷ ساله است و پول تو جیبی میگیرد، اما میخواهد روی پای خودش بایستد.
سبک کاری شما چیست؟ ذائقه مردم برایتان اهمیت دارد؟
شایگان: کارهای ما راک و پاپ راک است. برای اینکه بتوانیم مخاطب جذب کنیم پاپ اجرا میکنم، اما بین آن آهنگ راک هم مینوازیم تا هم برای مردم متفاوت باشد و هم کار خودمان به گوش مخاطب برسد. قطعا سلیقهٔ مردم حائز اهمیت است چون دست در موسیقی زیاد شده و برای اینکه خودت را بالا بکشی باید ذائقه مردم را در نظر بگیرید.
اگر روزی پرانتز بسیار معروف شد و آلبوم منتشر کرد و کنسرت داشت باز هم در خیابان اجرا میکنید؟
شایگان: درصورتی که مشکلی برای مجوزمان پیش نیاید حتما این کار را خواهیم کرد. اجرای خیابانی خیلی خوب است. شما میتوانید به آدمهایی کمک کنید و برایشان موسیقی اجرا کنید که توانایی خرید بلیت ندارند. اگر همکاری کنند و اجازه دهند هر هفته گروههای خیابانی اجرا داشته باشند باعث افتخار است.
اگر صحبتی دارید اضافه کنید.
شایگان: فقط از همهٔ دوستان و گروههای دیگر مثل پلاک ۶۰ و آمانژ و... میخواهم که با هم اتحاد داشته باشیم تا این حرکت اجتماعی به جایی برسد. همچنین از پیام ملکوتی و علی سلیمانی تشکر میکنم که این مدت به ما کمک کردند و تشکر ویژه از مغازهدارها که امکاناتی مثل برق را در اختیار ما میگذارند.
انتهای پیام/