سرویس تئاتر هنرآنلاین: منوچهر علیپور پژوهشگر و بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر که بیشتر او را با بازی در نمایشها و سریالهای مذهبی از جمله سریال امام علی(ع) به خاطر داریم، این روزها مشغول بازی در نمایش "غبار" نوشته انوش معظمی با کارگردانی محمدرضا مداحیان است.
این بازیگر در خصوص نمایش "غبار" و نقشی که در این نمایش بر عهده دارد به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین: در این نمایش برای کم شدن پرسوناژها، اکثر بازیگران در دو نقش ظاهر میشوند که بر این اساس به من نیز دو نقش محول شده است. مرادقلی و رهدار (شخصیتهایی هستند که در برزخ گرفتار شده اند) این دو کاراکتری هستند که من در این نمایش نقش آنها را ایفا میکنم.
علیپور با اشاره به مضمون نمایش ادامه داد: نمایش "غبار" در حقیقت دارای فضایی نامعین و نامشخص مانند برزخ است و به مسئله تکفیریها میپردازد و سعی دارد اوضاع حاکم بر دنیای اسلام را به تصویر بکشد. این اثر داستان افرادی است که گرفتار منیتها شدهاند و خود را مدافع خوبیهای جهان میدانند. حال آنکه خود در مقاطع مهم تاریخ بر خلاف آنچه که تصور میکنند، عمل میکنند.
این بازیگر علاقمندی به کارهایی با محتوای مذهبی را از جمله مهمترین دلیل حضور خود در این نمایش عنوان کرد و خاطرنشان کرد: اگر چه اولین باری است که با محمدرضا مداحیان کارگردان نمایش "غبار" کار میکنم و در حقیقت افتخار همکاری با او را دارم اما به روش کار و تفکر او نسبت به نمایشهای مذهبی بسیار علاقمند شدم.
علیپور با اشاره به سابقه فعالیت خود در نمایشها و برنامههای مذهبی ادامه داد: اکثر نمایشهایی که به ویژه از سال ۶۰ در شبکه دو صدا وسیما در آنها فعالیت داشتهام دارای موضوع و محتوای مذهبی بودهاند و میتوانم به جرات بگویم در آن زمان که دو شبکه تلویزیونی بیشتر وجود نداشت گروهی که ما در آن کار میکردیم در حقیقت بنیانگذار نمایشهای مذهبی در شبکه دو سیما بود. نمایش "غبار" هم که یک کار صحنهای مذهبی است البته قدری با این کارها متفاوت است و میتوان گفت به واسطه ابتکاراتی که در آن به کار برده شده است اثری جدیدی محسوب میشود و من هم به دلیل علاقمندی به سبک کار پذیرفتم که در این نمایش بازی کنم.
این هنرمند تاکید کرد: با توجه به شدت گرفتن فعالیت گروههای تکفیری و سوء استفاده آنها از دین اسلام، هدف این نمایش این است که نشان دهد اسلام واقعی آن چیزی که این گروهها با خشونت و وحشیگری در حال حقنه کردن آن به منطقه هستند، نیست. این کار کاملا عاری از شعار زدگی بوده و با ظرافتهای زیادی همراه است و فراز و فرودهای دراماتیک زیادی دارد، در بستر این نمایش طراحی دقیقی وجود دارد و روی تک تک پرسوناژها برای رسیدن به نقطه مشترک کار شده است.
انتهای پیام/