سرویس تئاتر هنرآنلاین: امروز سه‌شنبه هفتم بهمن‌ماه و در هفتمین روز برگزاری سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، مجموعا 18 نمایش در سه بخش صحنه‌ای، خیابانی و رادیویی در قالب بخش‌های مختلف برای علاقه‌مندان تئاتر اجرا می‌شود که در میان این آثار پیشنهاد می‌کنیم تماشای 3 نمایش صحنه‌ای‌ "الیور توئیست"، "بوقلمون"، "بوی خوش سیمرغ" و 2 نمایش‌ خیابانی "نی‌نی اخاذه و مدادرنگی" و "عروس باران" را از دست ندهید.

تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر میزبان نمایش "بوقلمون" به نویسندگی و کارگردانی خیرالله تقیانی‌پور از تهران است. این نمایش در قالب بخش‌های تازه‌های تئاتر ایران و مسابقه تازه‌های تئاتر ایران در دو نوبت 18:30 و 20:30 به مدت 80 دقیقه اجرا می‌شود.

خیرالله تقیانی‌پور کارگردان نمایش ˝بوقلمون˝ درباره این نمایش می‌گوید: داستان این نمایش داستان رنجش‌ها و سختی‌های مردم شهری است که از شرایط پر از دروغ و دسیسه حاکم بر فضا خسته شده‌اند. در واقع این اثر نمایشی آیینی و ایرانی است و داستان آن روایت عصر پهلوانی در زمان گذشته است.

تقیانی‌پور می‌افزاید: پهلوان اول این شهر شخصی است به نام پهلوان اکبر که با توطئه و دسیسه در دوره ناصرالدین شاه قاجار چند سالی است اول شده است. مردم از پستی این آدم خسته شده‌اند. تا اینکه غریبه‌ای وارد شهر می‌شود. این غریبه پشت همه را به خاک می‌زند و مردم به این غریبه امیدوار می‌شوند. پهلوان اکبر برای او پیغام می‌فرستد تا وی را تتمیع کند اما پهلوان تازه وارد زیربار نمی‌رود. پهلوان اکبر او را تهدید می‌کند باز زیر بار نمی‌رود تا اینکه در روز آخر متوجه می‌شود این غریبه کسی نیست جز یک زن.

تقیانی‌پور همچنین در توضیح فضا و شیوه اجرایی نمایش عنوان می‌کند: این بار هم سعی کردیم نمایش "بوقلمون" در راستای کارهای قبلی‌مان، نمایش ایرانی باشد. این نمایش که به صورت سه سویه اجرا می‌شود، در واقع یک گودزورخانه است.

او اضافه می‌کند: "بوقلمون" درامی است که در بستر آیین‌های زورخانه اجرا می‌شود. همچنین سعی کردیم نگاه پژوهشی و تحقیقی به نمایش‌های ایرانی داشته باشیم و یک مقدار هم چاشنی طنز به آن اضافه کردیم.

در این نمایش علی سلیمانی، سیروس همتی، مه لقا باقری، جواد پورزند، وحید فر، سامان دارابی، مصطفی ساسانی، محمد هادی عطایی، حسین شفیعی، محمد شکری، مسیح سید مهدوی، مهدی پناهی و میلاد ابرایهمی ایفای نقش می‌کنند.

نمایش "الیور توئیست" به نویسندگی و کارگردانی اصغر خلیلی از تهران، نخستین پیشنهاد ما برای هفتمین روز جشنواره تئاتر فجر است. این نمایش در قالب بخش‌ میهمان در دو نوبت 18 و 20:30 به مدت 105 دقیقه در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

خلیلی درباره انتخاب این متن می‌گوید: راستش "الیور توییست" به همراه "آرزوهای بزرگ" کتاب‌هایی بودند که در دوران کودکی برایم بسیار جذاب بود و همیشه در پس‌زمینه ذهن من وجود داشتند. از سوی دیگر، پیش از اینکه برای زندگی از اصفهان به تهران بیایم مسئله بزهکاری کودکان تا این اندازه برایم مطرح نبود، اما در تهران متوجه شدم بزهکاری کودکان چقدر زیاد است. مدت‌ها در نزدیکی دفتر انجمن حمایت از حقوق کودکان زندگی می‌کردم. دیدن رفتارها و شنیدن حرف‌های این کودکان که در انجمن رفت‌و‌آمد داشتند همیشه برای من آزاردهنده بود. همیشه دغدغه ذهنی‎ام در مورد این کودکان نداشتن آموزش و نرفتن به مدرسه بود. این موضوع به همین شکل برای من ادامه داشت تا اینکه چند سال قبل متوجه شدم اتفاقات ناهنجار اجتماعی ما به شکل عجیبی در حال گسترش است و این موضوع مرا نسبت به وضعیت کودکان بیشتر حساس کرد. در واقع متوجه شدم چقدر آدم‌های جامعه شبیه شخصیت‌های رمان "الیور توییست" هستند. به همین دلیل مدام به دنبال نقطه‌ای بودم که "الیور توییست" را به شکل یک نمایش آغاز کنم. اقتباس‌های متعدد از رمان دیکنز را دیدم و سپس شروع به نوشتن نمایشنامه‌ای بر اساس این رمان کردم. همان‌طور که نمایشنامه به شکل عینی و پژوهشی برای من شکل گرفت، اعضای گروه را برای رسیدن به نقش‌های به پژوهش و تحقیق و دیدن زندگی این کودکان تشویق کردم. البته هدف غایی من در این نمایشنامه به تماشاگر برمی‌گردد، اما مهم‌ترین دلیلی که می‌توانم از آن یاد کنم شرایط نا‌به‌سامان کودکان کار است. برای اجرا هم ابتدا فکر کردم که به شکلی کاملا کلاسیک کار کنم، اما اجرای کلاسیک "اولیور توییست" بارها دیده شده و احتمالا برای مخاطب جذاب نخواهد بود. به همین دلیل تصمیم گرفتم بجای جست‌وجوی بیهوده، آنچه در مورد این موضوع در دل دارم بازگو کنم و برای این کار داستان را به روز کردم و اشیا امروزی را در داستان جا دادم که البته عموما تماشاگران از این نگاه ابراز رضایت کردند، اما در نهایت 54 ماده کنوانسیون ژنو در مورد کودکان بود که بسیار برایم اهمیت داشت. من وقتی این مواد را می‎خوانم متوجه اهمیت مادر و تاثیر نقش مادر و حضور نداشتن او در شرایط کنونی و به وجود آمدن مشکلات این کودکان می‌شوم.

تماشای نمایش "بوی خوش سیمرغ" به نویسندگی و کارگردانی از شیراز سومین پیشنهاد ما برای امروز است. نمایش "بوی خوش سیمرغ" در قالب بخش‌ ‌ مرور تئاتر ایران در سال 1393 در ساعت 19به مدت 120 دقیقه روی صحنه می‌رود.

علی‌نقی رزاقی، کارگردان نمایش "بوی خوش سیمرغ" درباره این نمایش می‌گوید: داستان نمایش بر اساس "منطق‌الطیر" عطار است. هر جا هد‌هد با مشکلی از سوی پرندگان رو به رو می‌شود، یک حکایت برای آنها تعریف می‌کند و آن‌ها را در راهی که دارند، استوار‌تر می‌سازد. چون درک مکتب عرفانی عطار دشوار بود، این نمایش، داستان را به زبان ساده تعریف می‌کند.

او می افزاید: این نمایش اغلب با حرکات موزون توام است و هر جا احساس کرده‌ایم به درک تماشاچی کمک می‌کند، از شیوه سمبلیک بهره برده‌ایم. موسیقی نیز ایرانی است و زنده اجرا می‌شود. دوستانی که موسیقی را اجرا می‌کنند در یک کار دیگر جایزه گرفته‌اند و از بچه‌های باذوق شیراز هستند.

این کارگردان با اشاره به این‌که روی آثار سعدی، حافظ و نظامی هم تحقیق و نمایش تولید کرده، اضافه می کند: نمایش «بوی خوش سیمرغ» در شیراز، شش شب با استقبال خوب تماشاگران، اجرای عمومی شد. این کار چهاردهم من است و البته دوست دارم تماشاگران بیشتری آن را ببینند. برای همین دنبال آن هستیم در تهران و دیگر کشورها هم اجرا برویم.

در این نمایش، سیاوش صفری‌نژاد، نیلوفر آریا، زیبا مهر‌علیزاده، بابک زرنویس‌زاده، مهدی روحانی، سعید صداقت، علیرضا قاسمی، نوید صمدی، حمیرا سپاسیان، سعید طهمورثی، گالیا حیدریان، مریم چمیده ، پریا فخرپور، آتوسا رزمجویی، الهام مغربی، رایدن سبکتکین، صدف حق شناس، مرتضی حسینی و فاطمه شعاعی ایفای نقش می‌کنند.

تماشای نمایش‌های خیابانی ˝نی‌نی اخاذه و مداد رنگی˝ و "عروس باران" را از دست ندهید

نمایش خیابانی "نی‌نی اخاذه و مداد رنگی˝ به نویسندگی کاوه مهدوی و کارگردانی مریم خاکسار تهرانی از تهران ساعت 16 در محوطه مجموعه تئاتر شهر اجرا می شود.

خاکسار‌ تهرانی درباره موضوع نمایش "نی نی اخازه و مداد رنگی قرمز" گفته: این نمایش با محوریت حقوق کودک و با احترام به مقام کودک نوشته شده است. موضوع آن در رابطه با نوع رفتار خانواده و پدر و مادر با کودکان و جنس رفتاری است که در خانواده اتفاق می‌افتد و تاثیری را بررسی می‌کند که از این شیوه برخورد با کودکان به وجود می‌آید.

او افزوده: نمایش "نی نی اخازه و مداد رنگی قرمز" داستان سه کودک است که به خیابان آمده‌اند و خودشان را شبیه پدر و مادرشان کرده‌اند. آنان درباره اتفاقاتی که برایشان در خانه رخ داده است، فرافکنی می‌کنند و حرف‌هایی می‌زنند تا اینکه از این کار خود منزجر می‌شوند و به قالب خود بر می‌گردند.

این کارگردان در ارتباط با رویکردش به موضوعی مربوط به کودکان و نوجوانان گفته: من از مربی‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان هستم و سال‌ها کار با این گروه سنی را تجربه کرده‌ام. همینطور همسرم نیز یکی از بازیگران جدی تئاتر خیابانی است و از این نظر با این فضا عجین هستم.

کارگردان نمایش "نی نی اخازه و مداد رنگی قرمز" همچنین توضیح داده: این نمایش مخاطب عام دارد، اما بازیگرانش کودک هستند. خطاب ما خانواده‌ها و پدر و مادرها هستند.

نمایش "نی نی اخازه و مدادرنگی قرمز" با نقش آفرینی رضا بهرامی، محمد نوحیان و مهدی داووی، طراحی صحنه حامد زارعان، طراحی لباس و عروسک هاینه زحمت‌کش و محمد میرزایی و با سرپرستی حامد زارعان توسط گروه ۲۷ آبان به اجرا در می‌آید.

نمایش خیابانی "عروس باران" به نویسندگی و کارگردانی علی قاضی از مسجدسلیمان که ساعت 18 در محوطه مجموعه تئاتر شهر اجرا می شود آخرین پیشنهاد ما برای هفتمین روز جشنواره است.

علی قاضی کارگردان نمایش خیابانی ˝عروس باران˝ درباره این نمایش توضیح می‌دهد: در این نمایش "آیین باران" را به اجرا در می‌آوریم و این یک نمایش آیینی و سنتی است که در حقیقت تحت تاثیر و الهام از دو آیین ایل بختیاری شکل پیدا کرده که عبارتند از آیین باران و عروسی که به عقد چاه در می‌آید. این دو آیین در رابطه با خشکسالی و کم بارانی است که در هنگامه فصل‌های خشک و بی باران برای بارش نزولات آسمانی به اجرا در می‌آمده است.

علی قاضی درباره این نمایش می‌افزاید: در اینجا شخصی به نماد دیو خشکسالی وجود دارد که لباس سیاه بر تن‌اش می‌کنند و بر سر او شاخی از حیوانات وحشی قرار می‌دهند که معمولا در آیین‌های اصلی از شاخ بز وحشی استفاده می‌شده است زیرا بز وحشی نماد کم پشتی و خشکسالی است. سپس آوازی با گویش بختیاری خوانده می‌شود. آیین دیگر مربوط است به عروسی که به عقد چاه در می‌آید و ماحصل آن می‌شود زایش باران که فرزند این پیوند است.

او ادامه می‌دهد: در اجرای این نمایش رگه‌هایی از پست مدرن می‌بینید. در این جا آب به شکل آب نشان داده نمی‌شود بلکه ما از پارچه‌هایی استفاده می‌کنیم که به رنگ آبی است و تورهای رنگارنگی که نماد طبیعت است. هنگامی که آواز با سازهای دست ساز و عرفانی خوانده می‌شود، جامه سیاه غول خشکسالی دریده می‌شود و از دل آن لباس رنگارنگ ظاهر می‌گردد.

این کارگردان تئاتر همچنین در توضیح صحنه نمایش اضافه می کند: کل این آیین در حلقه چاه اتفاق می‌افتد و به وسیله طناب شکل خشت‌های گلی به طول دو متر ساخته شده که از میان آنها طناب‌های رنگی و دخیل‌های سبز رد می‌شود و سطل‌های چاه آویزان است.

قاضی همچنین از موسیقی محلی ایل بختیاری استفاه کرده و درباره موسیقی کار می‌افزاید: موسیقی همانجا به صورت زنده با کرنا و دهل که از سازهای سنتی ایل بختیاری است و دف که ساز عرفانی است، اجرا می‌شود.

او در پایان درباره نحوه شکل گیری نمایش گفت: این طرح یک سال پیش در ذهنم جرقه خورد و بیشتر می‌خواستم این دو آیین را که در یک مسیر حرکت می‌کنند به هم نزدیک کنم. این کار یک سال طول کشید تا توانستم این دو آیین را در یک چفت و بست خوب به هم نزدیک کنم و یک نمایش یکپارچه از آن در بیاورم. انگیزه من هم به دلیل این که خودم کشاورزی خوانده‌ام، مشکل خشکسالی و کم آبی است که اتفاقا فاکتور جهانی شده است.

انتهای پیام/