سرویس تئا‌تر هنر آنلاین: روز گذشته تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران میزبان نمایش "به لی‌لی پوت خوش آمدید" به نویسندگی و کارگردانی حسین میرزایی از شهرستان بابل بود. این نمایش در قالب دو بخش برگزیدگان مناطق و مسابقه مرور تئا‌تر ایران در دو نوبت ۱۷ و ۱۹ به مدت ۹۰ دقیقه روی صحنه رفت.

"لی‌لی پوت عنوان" فضا یا موقعیتی است که شخصیت‌های نمایش در آن حضور دارند و فردی به نام گالیور که به نوعی نقش هماهنگ‌کننده یا رهبری این گروه را دارد به همراه همکار خود افراد را دور هم جمع می‌کند تا راجع به مسائلی در رابطه با افسردگی اجتماعی صحبت کنند.

در این نمایش که به نظر می‌رسد نوعی تئا‌تر درمانی باشد؛ نفر اول داستانی از خود را تعریف می‌کند و بقیه افراد به ترتیب آن داستان را ادامه می‌دهند، هریک از شخصیت‌های نمایش باید داستان را به گونه‌ای پیش ببرند که به داستان نفر قبل از خود مرتبط باشد ضمن اینکه نفر بعدی هم بتواند آن را ادامه دهد.

داستانی که به ترتیب توسط افراد گروه روایت می‌شود حول محور خیانت‌های زن و شوهری است که از نگاه‌های مختلف روایت می‌شود.

موضوع دیگر که در دل این داستان نهفته است اینست که مقدار زیادی از افسردگی‌هایی که مردم گرفتار آن هستند به دلیل این است که بنا به جبر اجتماعی در جایی نیستند که می‌خواهند باشند.

نمایش "کفش‌هایم را قدم بزن" به زنان کوبانی و شنگال تقدیم شد

نمایش "کفش‌هایم را قدم بزن" نیز به نویسندگی و کارگردانی عبید رستمی از شهرستان سنندج روز گذشته در قالب دو بخش برگزیدگان مناطق و مسابقه مرور تئا‌تر ایران در دونوبت ۱۷ و ۲۰ در تالا حافظ روی صحنه رفت.

این نمایش با محوریت مسائل زنان و خشونت علیه آن‌ها، موقعیت و وضعیت زنان را نسبت به سنت، مذهب و دیگر مسائل اجتماعی در سه نقطه افغانستان، عراق و ایران به تصویر می‌کشد.

نمایش "کفش‌هایم را قدم بزن" در سه موقعیت و توسط بازیگران متفاوت روایت می‌شود، داستان‌هایی در هم تنیده که مخاطب در پایان متوجه روند اتفاقات مطرح شده در آن‌ها می‌شود.

این نمایش به شیوه‌ای نمادین، به گونه‌ای پایان می‌پذیرد که شخصیت‌های زن نمایش که هر یک به نحوی متفاوت قربانی تعصبات سنتی و خشونت نگاه مردسالارانه حاکم بر کشورهای درحال توسعه شده‌اند، کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و در ادامه دختربچه‌ای با کوله‌ای پر از گلوله و یک عروسک رو در روی آن‌ها قرار می‌گیرد گلوله‌ها را دور می‌ریزد، عروسک را بر می‌دارد و به آرامی از صحنه خارج می‌شود.

عبید رستمی کارگردان نمایش در پایان، نمایش خود را به زنان رنج دیده و شجاع کوبانی و شنگال دو منطقه جنگ زده کردنشین سوریه و عراق تقدیم کرد.

انتهای پیام/