سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "رویش ناگزیر دخیها در حاشیه" نوشته رضا شاهبداغی به کارگردانی مهدی محمدی از شهرستان خمین روز گذشته در در قالب دو بخش برگزیدگان مناطق و مسابقه مرور تئاتر ایران در چهارمین روز جشنواره بین المللی تئاتر فجر در دو نوبت 17و 19 در تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه رفت.
این نمایش که در نوبت دوم اجرا با دقایقی تاخیر روی صحنه رفت، با استقبال نسبتا خوب علاقمندان تئاتر روبه رو شد به طوری که بسیاری از تماشاگران علیرغم کمبود جا بر روی زمین نشستن و تا پایان نمایش را همراهی کردند.
موضوع نمایش در رابطه با تلاشهای مادری بود که تمام سعی و تلاشش این بود 5 دختر خود را برای نوعی از زنانگی سنتی پرورش دهد تا بتوانند راحت و بدون دردسر زندگی و ازدواج کنند که این ازدواج به زعم بعضی از دخترها اجباری است و به همین دلیل با نظرات مادر مخالفت میکنند و در پایان یکی از دخترها به مخالفت با دیدگاه مادر برمیخیزد و تصمیم میگیرد به دانشگاه برود اما زمانی که از محیط خانه خارج و وارد جامعه میشود طی اتفاقاتی که برایش رخ میدهد تصمیم میگیرد به خانه نزد مادر و خواهرای خود برگردد و همراه با خواهرهای دیگر به آن ازدواجی که مدنظر مادر است تن دهد.
به جز دقایقی اندک، تمام صحنههای نمایش به صورت موزیکال و با موسیقی زنده همراه با بیان بدنی بازیگران اجرا شد که از این رو و هم به دلیل تاکید نمایش بر بیان بدنی بازیگران برای روایت کنشها میتوان آن را یک پرفورمنس تئاتر دانست.
مینا جعفری یکی از تماشاگران این نمایش که خود فارغالتحصیل کارگردانی تئاتر است در خصوص این نمایش به هنرآنلاین گفت: طرح نمایش را دوست داشتم چون با استفاده از یک سری نمایشهای ایرانی و نمایشهای کابوکی یک طرح نو ارائه کرده بود، میزانسن های خوبی داشت ولی به عقیده من زمان کار کمی زیاد بود.
حسین خسروی فارغالتحصیل رشته معماری یکی دیگر از تماشاگران این اثر نمایشی نیز معتقد است؛حال و هوای نمایش با موضوع داستان نمایش هم خوانی خوبی داشته است و فضاسازی سالن هم به اجرای مناسب نمایش کمک کرده بود که بر اساس آن؛ به نوعی می توان گفت؛ خانمها مرکز توجه و ابژه دیده شدن بودند و تماشاگران که سوژه نمایش بودند دورتا دور سالن نشسته بودند و نمایش را تماشا می کردند بنابراین فضاسازی با محتوای داستان هم خوانی داشت.
محمد کریم پورسینا فارغ التحصیل رشته سینما نیز عقیده دارد: متن نمایش خیلی دغدغه مند نیست و آن طور که باید متن پرداخت نشده بود اگرچه کارگردان تمام تلاش خود را برای اجرای این متن به کارگرفته بود ولی هنوز خیلی جای کار داشت. بازی ها خوب بود و موسیقی ها خیلی فالش نبود و یک مقدار بدنها مشکل داشت اما فکر می کنم که در کل فرم خوب در آمده بود.
فهیمه باروچی عروسکگردان و بازیگر تئاتر نیز نمایش را به لحاظ نویسندگی یک جهش عجیب و غریب در میان کارهایی که تا به حال ارائه شده دانست و افزود: شاهبداغی خود یک زبان خاص برای نوشتار خود دارد، همچنین تماشاگر خاص خود را دارد. ضمن اینکه کارگردانی این کار خیلی جذاب بود. ریتم بازیگران و اینکه از اول تا آخر موسیقی در کل کار بود و بازیگر علاوه بر اینکه داشت نمایش اجرا میکرد انگار داشت کنسرت موسیقی و آوازی میخواند و اتفاقی بود که کمتر شاهد آن بودیم و خیلی کار پرزحمتی بود. به همنی دلیل نمیشود این کار را با کارهای دیگر مقایسه کرد چون یک ورژن جدیدی از کارهایی است که تا به حال دیدیم.
انتهای پیام/