سرویس نمایش هنرآنلاین: نمایش "رقص برای بازگشت عروس" افسانه پیدایش دریاچه زریوار یا زریبار مریوان است. این افسانه ظلم و ستمی را بیان می‌کند که به زنی وارد شده است و این زن هفت شب و هفت روز ذکر می‌گوید و دعا می‌خواند و از خدا می‌خواهد زمانی که سرش را از روی سجده بر می‌دارد شهر را آب فرا گرفته باشد.

فاتح بادپروا درباره این نمایش گفت: داستان این نمایش که بر گرفته از اسطوره‌های رایج شهر مریوان است، زنی را در گذر زمان نشان می‌دهد که ظلمی بر او رفته و این واقعیت کم کم به اسطوره بدل می‌شود و امروز این زن بازمی‌گردد تا ماجرایش را برای تعریف کند. در واقع او سه نسل از زنان را نمایندگی می‌کند و از واقعیت تا افسانه و اسطوره را نشان می‌دهد. از این رو سه داستان در این نمایش روایت می‌شود و سه خط داستانی شکل می‌گیرد که در نهایت این داستان‌ها به هم پیوند می‌خورند.

وی ادامه داد: در این نمایش افسانه و واقعیت و اسطوره در هم می‌آمیزند و شکل امروزی به خود می‌گیرد.

وی درباره شیوه اجرایی نمایش گفت: من از سبک خاصی همچون رئالیسم و اکسپرسیونیسم و غیره استفاده نکردم بلکه آن شیوه‌ای را انتخاب کردم که حس می‌کردم می‌تواند ارتباط مرا با تماشاچی افزایش بدهد از این رو نمی‌توانم اسم خاصی روی شیوه اجرایی‌ام بگذارم.

وی در مورد این که چرا چنین داستانی را برگزیده است، گفت: از موقعی که در شهرمان متولد شدم، این افسانه نسل به نسل به گوش ما می‌رسید و نقل می‌شد. همیشه داستان درویش زریوار را می‌شنیدیم که هفت شب و هفت روز سجده می‌کند و به دعا می‌نشیند و دعا می‌کند که تا شهر را آب نگیرد سرش را بلند نکند و وقتی بلند می‌شود شهر را آب فرا گرفته است و به نتیجه زحمات خود می‌رسد. ظلم و ستمی که به این زن وارد شده را ما هر روز در جامعه خود می‌بینیم و سکوت می‌کنیم و همین دغدغه من بود و انگیزه‌ای شد تا این ماجرا را به شکل امروزی و مدرنی اجرا کنم.

وی ادامه داد: ما تقریبا سه ماه مداوم تمرین کردیم. نزدیک ده روز اجرا عمومی داشتیم. در جشنواره کردی سقز برگزیده شدیم و همین امروز در سنندج اجرای عمومی داریم. بازخورد آن خیلی خوب بود و در مطبوعات هم از لحاظ ساختار نوشتاری و هم از لحاظ برخورد کارگردان با متن نقد و نظر خوبی داشته است.

وی در مورد موسیقی نمایش توضیح داد: موسیقی زنده نداریم اما برای آن موسیقی ساخته شده است. موسیقی نمایش نیز مثل خود کار رنگ و بویی بومی دارد و همراه آواز است.

وی گفت: من خوشحالم کار با این فکر بومی در بخش مرور اجرا می‌شود و امیدوارم بازخورد خوبی داشته باشد.

وی درباره جشنواره تئاتر فجر نظر داد: این‌قدر از بودجه مالی در بخش شهرستان روز به روز کاسته شده که دیگر نمی‎دانیم چه باید گفت. امیدوارم از این به بعد گروه‌های شهرستان را بیشتر مد نظر داشته باشند. امسال به نظر می‌رسد که برخورد بهتری با این قضیه شده و جا دارد از مدیران جشنواره تشکر کرد برای اینکه به گروه‌های شهرستانی بها داده شده است.

وی ادامه داد: انتظار خاصی ندارم چون اینقدر حرف زدیم و عمل نشده که دیگر انتظاری نداریم. ما تئاتری‌ها بیشتر عمل می‌کنیم تا اینکه حرف بزنیم.

وی گفت: دو سالی است که روند مرکز هنرهای نمایشی فقط اسم و شعار بود و یک ریال از طرف مرکز هنرهای نمایشی استان و از طرف طرح استقرار گروه‌های شهرستانی به هیچ گروهی داده نشده و همه با پولی که خودشان در گروه جمع می‌کنند کار می‌کنند و ما هم همینطور این کار را به اینجا رساندیم.

وی در مورد وضعیت تئاتر در شهر مریوان گفت: مریوان شهر تئاتری است. جشنواره تئاتر خیابانی در مریوان اجرا می‌شود و مدام کار خیابانی در روستاها اجرا می‌شود اما چهار تا گروه حرفه‌ای- نه به آن معنایی که در نظر دارید- در حال فعالیت هستند که اغلب از جیب خودشان برای کار مایه می‌گذارند. سه چهال سال پیش ارشاد شهرستان کمک‌های مالی به گروه‌ها می‌کرد ولی با آمدن طرح استقرار گروه‌ها این کمک‌ها هم قطع شد و کمبود بودجه یک موضوع کلی شده است.

نمایش "رقص برای بازگشت عروس" کاری از گروه نمایش "باران" است. در این نمایش نیره مردی، دنیا گفتاری، کژوان محمدی، اشکان عبدیانی، ایفای نقش می‌کنند. انتهای پیام/