به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی سی‌و‌سومین جشنواره بین­‌المللی تئاتر فجر، در پیام اردشیر صالح‌پور آمده است:

تآتر به ما فرصت اندیشیدن، شهامت و جرئت سخن گفتن، بیان حقایق، طرز نگاه زیباشناسانه، کشف حقایق پنهان زندگی، تعمق و تفکر و چرایی و از همه مهم‌تر، تحمل شنیدن سخن دیگران را می­‌دهد.

تآتر نقد اجتماعی است، بازآفرینی و رویارویی انسان در آینه مفاهیم دنیای درون، دنیای پیرامون و عالم ماوراء...

عالی­‌ترین شکل کُنش ارتباطی در پیوند زنده میان هنرمند و تماشاگر که به جاودانگی پیوند می­خورد. زندگی و زنده بودن بر صحنه، موهبتی که تآتر را به زنده­‌ترین و انسانی­‌ترین هنرها تبدیل کرده است، بهره­‌مندی از رایحه­ هم نفسی با تماشاگران...

می­‌گویند، تآتر تنها یک نفس با سینما فاصله دارد...

سی‌و‌سومین جشنواره بین­‌المللی تآتر فجر تلاش ارزشمند، جستجوگرانه و مکاشفه انگیز خانواده تئاتر ایران برای رسیدن به افق‌­ها و تجارب تازه و کشف زبان ارتباطی نوین در پیوند با حقایق تعاملات و اصالت‌های دینی و نیازهای امروزین است. فرصتی که به همدلی و همگرایی منجر می­‌شود.

تآتر ایران در حال رشد و حرکت است. امروزی شدن به مفهوم غربی شدن نیست! نو شدن از منظر انسان­‌شناسی نوعی فرآیند کسب آگاهی و بازشناسی و ارزیابی خود و جهان پیرامونی‌ست که با شناخت دقیق شرایط محیطی، تاریخی، فرهنگی و اجتماعی حاصل می­آید.

در این دیدگاه، هر جامعه­‌ای متناسب با وضعیت خاص خود مراحل رشد و تعالی را طی می­کند و در این پویه، پرسش­‌های بسیاری پیش روی ماست و از آن جمله اینکه؛ آینده یافتنی است یا ساختنی؟

چگونه می‌­توانیم تآتری اصیل، شایسته، بالنده و متناسب با هویت و ارزش‌ها و تعلقات و نیازهای خود داشته باشیم.

حضور در ارتباطات جهانی بر پایه و مبنای فرهنگ مذهبی و ملی اصلی­ترین وظیفه­ تآتر ایرانی است. رویکردی زیباشناسانه و معنایی در بستری از سنت و مدرنیته با گرایش‌­های اجتماعی، که با خلاقیت و ابتکار می­تواند به آفرینش‌­هایی مانا تبدیل شود.

چگونه می­‌توان کٌنش­‌های خلاق را در پیوند با حقیقت به تحول و تداومی ماندگار تبدیل کرد.

اینها، همه از شمار پرسش‌­هائی است که خانواده شریف تآتر ایران به رغم همه کمبودها بر صحنه­‌های هنری در مقام پاسخ بر آمده و تازه‌­ترین دستاوردهای ذوقی خود را در سی‌و‌سومین آزمون جشنواره­ای به نمایش گذاشته است.

انتهای پیام/