سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" از 7 دی ماه با حضور امین اکبری‌نسب، رضا رمضانی و محمد برزگر در سالن هنر تجربه فرهنگسرای ارسباران روی صحنه می‌رود. در بخشی از داستان این نمایش آمده است: آنگاه که به شوق دیدار یار قدم به جهان مجازی می‌نهی، شاید کافه‌ای پذیرایت گردد که از سقف داغ تابستانش، پاییز فرو می‌چکد، تا حدیث مکرر عشق را در گوش‌ات زمزمه کند. کافه‌ای عتیق که معیادگاه عاشقان است. امیر مهاجر سلطانی نویسنده و کارگردان نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره این نمایش گفت: نمایش یک فنجان قهوه تلخ، یک کار سوررئال و روایت ملاقات دو نفر در یک کافه است. در واقع نوعی ارتباط عشق و حسرت در این نمایش بیان می‌شود. او در مقام نویسنده این متن و چگونگی شکل‌گیری ایده این نمایش ادامه داد: گاهی اوقات یک ایده سال‌ها در ذهن باقی می‌ماند و بعدها به نوشته تبدیل می‌شود. این نمایش هم به همین گونه است. ایده نبود بلکه موضوعی بود که سال‌ها با من همراه بود و حالا آن را در قالب نمایش بیان کرده‌ام. نویسنده داستان "چند دانه خرمای بم" درباره شیوه و سبک اجرایی نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" بیان کرد: این یک نمایش یک جور کابوس و خیال است و جریال سیال ذهن. سه بازیگر یا کاراکتر دارد و همه چیز در یک کافه می‌گذرد، که فضایی دوار دارد. اندکی پیاده کردن این نمایش به شکل تئاتر سخت بود، نمی‌دانم که چقدر در این زمینه موفق عمل کرده‌ام. خود صحنه نمایش ساکن است، اما فضا دوار است و سعی کردیم، این‌گونه به مخاطب القا کنیم. چرا که داستان همزمان در دو زمان به شکل موازی پیش می‌رود و شخصیت‌ها تو در تو هستند و انگار جابه جا می‌شوند، در نهایت این‌که توصیف این کار سخت است و باید آن را ببینید. مهاجر سلطانی مهم‌ترین ویژگی نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" را مدرن بودن آن دانسته و اظهار کرد: موضوع و نگاهی که به این نمایش داشتم کاملا مدرن است، برخلاف آنچه که اغلب کار می‌شود. معمولا در اجرای نمایش‌های مدرن متنی که در گذشته نوشته شده است، کارگردان سعی می‌کند تا با طراحی و میزانسن و دکور مدرن کند، اما متن این نمایش خود کاملا رئال است و نگاه به موضوع نیز مدرن بوده و آنچه من را ترغیب کرد تا این‌گونه نگاه کنم شاید به نوعی دوری از وطنم بود. من زمانی عضو گروه "کوچ" بودم و 40 سال پیش این گروه را به کمک دوستانم تاسیس کردیم، مدت‌ها در ایران نبودم و حالا بعد ازچند سال برگشته‌ام به میهن. این نوع دیدن و کارکردن نیز به همین دلیل است چرا که در دنیای دیگری بودم و تجربیاتی داشتم که می‌خواهم با مخاطب ایرانی نیز این تجربیات را در میان بگذارم. او درباره حضور کریم اکبری مبارکه نیز گفت: ما از قدیم یکدیگر را می‌شناسیم. من و مبارکه با هم تئاتر را شروع کردیم، بعد هم که من به عنوان نویسنده و بازیگر به تلویزیون رفتم و او نیز به تلویزیون آمد و این همکاری همچنان ادامه یافت. او من را به خوبی می‌شناسد و فکر می‌کنم این همکاری دو جانبه حاصل بهتری خواهد داشت، چرا که ما با هم بحث می‌کنیم و نظرات یکدیگر را می‌شنویم و بهم کمک می‌کنیم، به نوعی این همکاری تنگاتنگ است. عضو گروه تئاتر "کوچ" در اشاره به این که چرا هیچ زنی در این نمایش دیده نمی‌شود، خاطرنشان کرد: شما در سرتاسر نمایش حضور یک زن را حس می‌کنید، اما این حضور را نمی‌بینید، در واقع زن در تمام تار وپود کار دیده می‌شود. نویسنده نمایش "در آن سو" درباره دکور این نمایش نیز افزود: دکور نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" بسیار ساده است، چرا که سالن ما کوچک است و فکر می‌کنم سالن کوچک فرهنگسرای ارسباران بیشتر به سالن تئاتر نزدیک باشد، در نتیجه با توجه به کوچکی فضا دکور ما محدود شد و سعی کردیم این دواری را در میزانسن‌ها نشان دهیم نه در صحنه. مهاجر سلطانی در پاسخ به این سوال که فضای تئاتر ایران با خارج از کشور چقدر متفاوت است بیان کرد: به این راحتی نمی‌شود در این باره توضیح داد. هر کدام شرایط خود را دارند، اما از نظر کمیت اینجا خیلی بیشتر کار می‌شود. از نظر کیفیت نیز اگر در کشوری درسال 10 اثر کار می‌شود و یکی خوب است، اینجا بسیار کار می‌شود و این بخصوص در تهران به وضوح دیده می‌شود و به نسبت تعداد آثار ارائه شده در مقایسه نیز کارها از نظر کیفیت بسیار بالاتر است. در کشورهای غربی اوضاع تئاتر خوب نیست و کار جدی تئاتری هم انجام نمی‌شود. اکثر کارهای طولانی مدت نیز شوهایی هستند، برای جذب توریست‌ها. اغلب دوستان اینجا درباره تئاتر غرب با یک سوء برداشت رو به رو هستند و فکر می‌کنند که اوضاع تئاتر تنها در اینجا بد است و در کشورهای غربی این گونه نیست، شاید این اشتباه نیز به دلیل اطلاع رسانی بدی باشد که صورت گرفته است. به طور کلی در مقایسه باید بگویم در ایران تئاتر بسیار جدی‌تر است و با توجه به کمبود امکانات، دوستان تلاش می‌کنند که تئاتر را خیلی خوب روی صحنه ببرند. اینجا همه کار می‌کنند و با تمام ناملایماتی که وجود دارد و این بسیار مثبت و ارزنده است. اما آنجا هم بازیگران تئاتر بسیاری بیکار هستند و هم کارکمتری صورت می‌گیرد. او درباره گروه کوچاکوچ و فعالیت‌های آن نیز اظهار کرد: من عضو گروه کوچ بودم و کوچا کوچ در واقع برگرفته از کوچی به کوچ دیگر است و این نام هم حدیث زندگی من است و هم کار هنری من؛ این گروه با نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" اولین گام خود را برداشت. دو کار دیگر هم در نظر داریم که امیدواریم بتوانیم به اجرا برسانیم و منتظر تایید و مشخص شدن سالن هستیم. مهاجر سلطانی درباره فعالیت‌های اخیر خود در حوزه کتاب نیز گفت: درحوزه کتاب یک رمان در حال نگارش دارم و چند نمایشنامه، به اضافه این‌که کتاب داستان‌های کوتاهم نیز اصلاحاتی دارد که فکر می‌کنم بزودی این اصلاحات نیز انجام شده و برای دریافت مجوز اقدام کنم. کارگردان نمایش "یک فنجان قهوه تلخ" در پایان خاطرنشان کرد: امیدوارم استقبال خوبی از این کار صورت بگیرد، متاسفانه سالن همانطور که گفتم خیلی استاندارد تئاتری نیست، اما فکر می‌کنم مخاطب از دیدن نمایش ناراضی سالن را ترک نخواهد کرد. چرا که این نمایش، نمایشی است که کشش و جذابیت‌های خاص خودش را دارد و مخاطب تا انتها کار را دنبال می‌کند. انتهای پیام/