سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: احمد محمود در چهارم دی ماه 1310 به دنیا آمد و در مهرماه سال 81 درگذشت. از او همیشه به عنوان یکی از موثرترین، مهمترین و بزرگ‌ترین رمان‌نویسان ایرانی یاد می‌شود. رمان‌های مهم او یعنی "همسایه‌ها"، "زمین سوخته"، "داستان یک شهر"، "مدار صفر درجه" و "درخت انجیر معابد" هر کدام به نوبه خود از رمان‌های برجسته معاصر به حساب می‌آید.

"مول" (۱۳۳۸)، "دریا هنوز آرام است" (۱۳۳۹)، "بیهودگی" (۱۳۴۰)، "زائری زیر باران" (۱۳۴۷)، "پسرک بومی" (۱۳۵۰)، "غریبه‌ها" (۱۳۵۲)، "قصه آشنا" (۱۳۷۰) و "از مسافر تا تبخال" (۱۳۷۱) از مجموعه داستان‌های محمود است.

احمد محمود که در شهر اهواز به دنیا آمد تقریبا در تمامی آثارش رنگ و بوی بومی زندگی‌ در اهواز را در آثارش حفظ کرده است. او حتی از واژه‌ها و گویش بومی نیز استفاده می‌کند و از این طریق مخاطب را در فضای دلخواهش قرار می‌دهد.

او جزو افسران بازداشت شده در کودتای 28 مرداد بود و بعدها نیز به عنوان دانشجو به زندان‌های دستگاه پهلوی رفت. گفته می‌شود مشکل ریوی‌ای که جان محمود را در سال 1381 گرفت یادگار منحوس از آن دوران بوده است.

اما با تمامی اهمیتی که این نویسنده در ادبیات داستانی معاصر ایران دارد، آنچنان مورد توجه قرار نگرفته است. هرچند از او بارها تقدیر شده و معمولا او را جزو برترین نویسنده‌های معاصر دانسته‌اند اما آثار او کمتر مورد نقد و تحلیل قرار گرفته است.

شیوا ارسطویی، داستان نویس معاصر پیشتر در گفت‌وگویی با هنرآنلاین درباره احمد محمود گفت: به نظر من احمد محمود بزرگ‌ترین رمان‌نویس معاصر ماست. او فی‌نفسه قصه‌گو و قصه‌نویس است و من این ویژگی را در کمتر کسی سراغ دارم...

به گزارش هنرآنلاین؛ مجموعه جستارهایی درباره زندگی و آثار احمد محمود توسط محمد مفتاحی، شاعر، ترانه سرا و منتقد معاصر، به رشته تحریر درآمده که قرار است توسط نشر روزگار منتشر شود.

انتهای پیام/