به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی دفتر هنرهای تجسمی، مجید ملانوروزی در این نشست گفت: هنر و توسعه در کشور ما باید در تعریف ایرانی قرار بگیرد. ما از طرفی توسعه را میخواهیم که با جهانی شدن همراه است و از طرف دیگر دغدغههای خاص خودمان را داریم بنابراین باید دنبال تعریف خود از توسعه و هنر باشیم.
رییس موزه هنرهای معاصر تهران ادامه داد: فرهنگ جهانی، باورهای جهانی خود را دارد و فضاهای بومی گرایی را کمرنگ می کند. ما از یک طرف به دنبال توسعه هستیم که با جهانی شدن همراه است و از سویی دیگر می خواهیم بومی گرایی داشته باشیم. بنابراین می توان با نگاه معاصر و جهانی به داشته های بومی پرداخت. سنت معمولا در مقابل توسه قرار می گیرد اما اگر سنت به خوبی و با نگاه معاصر استفاده شود دیگر ایستا نیست و سنت می تواند در توسعه نقش داشته باشد.
ملانوروزی با بیان این که توسعه در هر کشوری ادبیات خودش را دارد، گفت : کشور ما کشوری اسلامی - ایرانی است، تلقی ما نیز باید در همین مسیر شکل بگیرد و خودمان را نمیتوانیم از این عوامل جدا کنیم. ما فرهنگی غنی داریم و سرمایه فرهنگی ما میتواند با توسعه همراه شود به گونهای که در گذشته هم این مساله را داشتیم.
وی با اشاره به این که توسعه باید روند مناسب خودش را طی کند، بیان کرد: برخی از کشورها این مسیر را به تدریج طی کردند اما بسیاری از کشورها، به کمک ارتباطات به طور ناگهانی وارد مباحث مدرن و توسعه شدند. به عنوان مثال کشورهای آسیایی و در حال توسعه ممکن است سریع به تکنولوژی برسند در حالی که هنوز ادبیات آن را نداشته و دچار بیگانگی شوند که این اتفاق را میتوان به یک زایمان زودرس تشبیه کرد.
ملانوروزی با تمایز مفهوم پیشرفت و توسعه گفت: پیشرفت موضوعی است که بیشتر کمیت در آن مطرح است اما توسعه واژهای است که میتواند انسان و نهادهای فرهنگی را هم شامل شود به طوری که میتوان گفت کشورهایی پیشرفته هستند اما توسعهنیافته اند. از این رو "توسعه" با هنر سازگارتر است. "هنر" نیز ابعاد گوناگونی دارد و بنیادی آرمانی، انتزاعی و متعالی دارد اما اگر بخواهد کنار توسعه مطرح شود، باید زمینیتر و کاربردیتر به آن نگاه کنیم.
ملانوروزی با بیان این که برای ورود به مباحث هنر و توسعه ابتدا باید هنر و توسعه را تعریف کنیم، گفت: به این دو واژه، نگاههای مختلفی میتوان داشت، عدهای نسبت به آن دیدگاه مادیگرایانه دارند و گفته مارکس را درست میدانند که اقتصاد را زیربنا میداند و میگوید هنگامی که جامعهای از لحاظ اقتصادی توسعه پیدا کند، موضوعات دیگر هم به خوبی پیش میروند. عده دیگری نیز این گفته وبر را باور دارند که تا زمانی که توسعه فرهنگی ایجاد نشود، که هنر هم زیرمجموعهای از فرهنگ است، به توسعه دست پیدا نمیکنیم. بعد از این دیدگاهها، نئومارکسیستها مکتب انتقادی را مطرح کردند که باید در مسیر پیشرفت، حوزه فرهنگ را مد نظر قرار داد و نگاه جدی به آن داشت.
مدیر کل هنرهای تجسمی با اشاره به مکتب انتقادی گفت: نظریه پردازان این مکتب مانند هورکهایمر، تئودور آدورنو و ... به نقد فرهنگ توده می پردازند که این فرهنگ عمده افراد و توده مردم را با خود همراه می کند و می تواند مانع توسعه و تفکر در جوامع شود.
ملانوروزی به نشستهایی از جمله نشستهای کارشناسی "هنر و توسعه" اشاره کرده و گفت: ضرورت دارد که جامعهشناسان و اهالی هنر به مباحث هنر و توسعه در جامعه ما بپردازند. باید مراقب باشیم که در مسیر جهانی شدن، هم جهانی بودن و توسعه را از دست بدهیم و هم سنتها و گنجینههایی که پشتیبان هستند از بین برود.
ملانوروزی با تاکید بر این که متاسفانه کمترین بودجه به فرهنگ اختصاص داده میشود و در این بین، کمترین بودجه از آن هنرهای تجسمی است، گفت: امروز شهرهای ما بیهویت هستند و هنوز تلقی درستی از هنر وجود ندارد، برخی از مدیران اهلیت هنری ندارند و میبینیم که اثر ارزشمند چندانی در این سالها به وجود نیامده است. درواقع چنانکه از هنرمندان انتظار میرود، بخش زیادی از این مساله نیز به مدیران مربوط میشود.
این نشست با پرسش و پاسخ درباره موضوع هنر و توسعه به پایان رسید. مدیر کل هنرهای تجسمی همچنین از نمایشگاه آثار جشنواره سوگواره سرخ حوزه هنری دیدن کرد.