سرویس موسیقی هنرآنلاین: انتشار یک لوح شنیداری الزاما انتشار یک آلبوم نیست و این نکته در مورد "این سه خط بی‌انتها" صادق است.

در تمام دنیا مرسوم است که آلبوم‌های پژوهشی و یا تجربی منتشر می‌شود، تجاربی که بعد‌ها می‌تواند پایه گذار راهی نو در موسیقی باشد و شاید بتواند تحولی در موسیقی (علی الخصوص موسیقی ایران) بوجود آورد.

با این توضیح می‌خواهم آلبومی را معرفی کنم که شنیدنش برای موزیسین‌ها لازم و برای علاقه‌مندان موسیقی می‌تواند جالب باشد.

"این سه خط بی‌انتها" شاید در تجلیل از سازی باشد که سال‌هاست سازهای دیگر را همراهی کرده و کامران منتظری امروز برای سازی که نبض موسیقی است نکوداشت برگزار می‌کند و در افقی دور‌تر به تمام کوبه‌ای‌های دنیا ادای دین می‌کند. تنبک؛ همراه دیرین موسیقی ایرانی است که چند سالی است به لطف نوید افقه، رنگ دیگری پیدا کرده و باید به جرات گفت که پس از استاد حسین تهرانی، نوید افقه جان دوباره‌ای به این ساز بخشیده البته که در این میان نوازندگان بزرگی چون استاد بهمن رجبی، استاد محمد اسماعیلی و استاد ناصر فرهنگفر و دیگر عزیزان در زنده نگه داشتن این ساز نقش بسزایی داشتند اما نوید افقه لهجه‌ای تازه برای تنبک ساخت و نوازندگان امروز روی شانه‌های او ایستاده‌اند.

کامران منتظری یکی از شاگردان نوید افقه است و برای تهیه این آلبوم به طور کامل تحت تاثیر استاد خود بوده و البته که با افتخار به این نکته اشاره می‌کند.

آلبوم از هفت قطعه تشکیل شده که بار اصلی آن به دوش سازهای کوبه‌ای است و سازهای دیگر با نوازندگان طراز اولشان این بار بر خلاف گذشته کوبه‌ای‌ها را همراهی می‌کنند. علاوه بر ریتم‌های آشنای موسیقی ایرانی تلفیقی از ریتم‌های امریکای جنوبی، افریقا و موسیقی منطقه خاورمیانه را می‌شنویم. ریتم‌ها‌گاه با ترکیب، پبچیده می‌شوند و‌گاه به شکل ساده خود اجرا می‌شوند. رنگ‌های متنوع صوتی و طیف وسیع آن باعث می‌شود تا شنونده دچار یکنواختی نشود اگر چه این آلبوم برای شنونده عام ممکن است کسل کننده به نظر بیاید اما هیچ از ارزشهای آن کم نمی‌کند. علاوه بر همه این زیبایی‌ها باید صدابرداری بدون نقص کار هم اشاره کرد و با توجه به نوع صداهای استفاده شده در این اثر، صدابردار باید خیلی دقیق صداهای مختلف با رنگ‌های گوناگون را به گوش شنونده برساند که به نظرم این کار به خوبی انجام داده و مخاطب در این آلبوم فقط و فقط صدای خوش می‌شنود.

طراحی گرافیک و اطلاعات داخل جلد بسیار خوب است و انتظار مخاطب را از یک آلبوم استاندارد برآورده می‌کند. در کتاب آموزش تنبک به شیوه حسین تهرانی، برای آموزش هنرجویان از علامت‌های خاصی استفاده شده و بر خلاف دیگر ساز‌ها که نت‌های آن روی پنج خط حامل نوشته می‌شود، نت‌های تنبک در این کتاب بر روی سه خط نوشته شده و به نظر می‌آید که نام این آلبوم به همین سه خط و نا‌متناهی بودن دنیای ریتم اشاره دارد که ابته این یک برداشت شخصی است.

البته ناگفته نماند با توجه به سبک و حال و هوای آلبوم، مولف آن می‌توانست از ریتم‌های پیچیده و ترکیبی و همین طور از ضد ضرب‌ها بیشتر استفاده کند و شنونده را بیشتر در این فضای معلق نگه دارد. "این سه خط بی‌انتها" آلبوم محترمی است و امیدوارم این شیوه کوبه‌ای نوازی را بیش از این در اجرا‌ها بشنویم.

مشخصات آلبوم:
طراحی و اجرا: کامران منتظری و گروه هم‌نوازان پژواک
نوازندگان مهمان: حمید بهروزی‌نیا (بربط)، مسعود حبیبی (دف)، وحید اسدالهی (نقاره)، پاشا هنجنی (نی)، شروین مهاجر (کمانچه) و همایون نصیری (جیمی و دُم‌دُم)

انتهای پیام/

طا‌ها افشین