سرویس معماری هنرآنلاین: حافظیه شیراز یکی از مکان‌های مهم و پر خاطره‌ای است که تمام ایرانیان به آن عشق می‌ورزند و دل در گرو این آرامگاه دارند. چرا که اینجا آرامگاه یکی از مشهورترین شاعران شیرین سخن ایران است. حافظیه آرامگاه بزرگترین شاعر ایران، حافظ شیرازی است که حرف و سخنش همواره آویزه گوش است و در هر خانه ایرانی و دل عاشقی جای و مکان دارد.

حافظیه شیراز اما این روزها با فروریختن بخشی از سقف و گچ‌بری‌های آن، نگرانی همه را بر انگیخت. در حال حاضر بخشی از گچ‌بری‌های سقف تالار مجموعه تاریخی - فرهنگی حافظیه شیراز فرو ریخته و این دل نگرانی را برای اهالی شهر و باستان‌شناسان و مردم ایجاد کرده که نم و تخریب این مکان و فضای معنوی بیش از این گسترش پیدا نکرده و این بنا باز بتواند بر پای خود استوار بایستد.

با توجه به حساسیت بسیار بالای این مجموعه که نزد شیرازی‌ها به خصوص، جایگاه بسیار والایی دارد، جا دارد که مدیران و مسوولان فرهنگی به ویژه سرپرست اصلی آن که سازمان میراث فرهنگی است به آن توجه و رسیدگی بیشتری داشته باشد.

این تالار با چهار ستون میانی آن که یادرگاری از کریم‌خان زند است در دوران پهلوی گسترده‌تر و کامل‌تر شد. این مجموعه بر پایه آمارهای رسمی سازمان میراث فرهنگی، بیشترین گردشگر را در طول سال و "نوروز" در خود جای داده و درجلو دید همه بازدیدکنندگان، مسافران و گردشگران است که از جای جای ایران و حتی خارج از مرزهای کشور و در همه ماه‌های سال به سراغش می‌آیند و همین وظیفه و مسوولیت مدیران را سنگین و دشوارتر می‌کند.

شهرام امیری، مدیر داخلی مجموعه تاریخی - فرهنگی "حافظیه" اعلام کرد: "بخشی از گچ بری‌های تالار مجموعه به دلیل بارندگی‌های هفته پیش فرو ریخته و در بخش‌هایی هم نَم داده است. هم اکنون نیز، نرده‌های آهنی در این مجموعه نصب شده و به زودی از روی بام عملیات بهسازی آغاز خواهد شد.

امیری ادامه می‌دهد: هنوز بررسی‌ها انجام نگرفته است، ولی بی‌گمان از"ایزوگام" بهره نخواهیم برد. ازسویی باید همه گچ بری‌های درون سقف را بریزیم و از نو بازسازی کنیم.

نکته‌ای که باید در این جا از آن نام برد این است که این تالار دنباله ساخت همان تالار زندیه است که در دوران پهلوی یکم به سال 1315 خورشیدی به وسیله زنده یاد، استاد "علی سامی"، دکتر"علی اصغرحکمت شیرازی"(وزیرفرهنگ و هنر)، سرهنگ ریاضی و با طراحی "آندره گُدار" فرانسوی و با پیروی از معماری و سبک زندیه ساخته شده است.

ازسویی، "گدار" درطراحی گچ بری‌ها از شیوه و روش گچ‌بری ساسانی پیروی کرده و در آن نیز تزیینات زیبایی به کار برده است و جا دارد مدیران به این نکته توجه لازم را داشته باشند. زیرا این تالار به همراه مجموعه از دید قدمت و زیبایی و حتی میراثی، ارزش بسیار فراوانی دارد و به گفته‌ای در این گونه مجموعه‌ها جای آزمون و خطا وجود ندارد و بهتر است سازمان میراث فرهنگی با کارشناسان و متخصصان گفت وگو کرده و بهترین و مناسب‌ترین راه را گزینش کند.

دراین مجموعه تاریخی - فرهنگی، افزون بر تُربت پاک "حافظ شیرازی"، بزرگان و ادیبان و نام آوران بسیاری خفته‌اند که افزون بر شخصیت آنان از دید گردشگری هم ارزش فراوانی دارد. کسانی مانند، دکتر"مهدی حمیدی شیرازی"، دکتر"صورتگرشیرازی"، استاد "رضوی سروستانی" ،استاد "حمید دیرین"، دکتر"شاهپورشهبازی"، استاد "فریدون توللی"، خاندان "قوام الملک"، "فرصت الدوله شیرازی" و ... هستند که این جایگاه را به یکی از ارزشمندترین و بی همتاترین یادمان‌های ملی ایران تبدیل کرده است.

تالارحافظیه که در زمان کریم خان زند بر روی چهار ستون سنگی استوار بوده، هم اکنون دارای 20 ستون با 56 متر درازا و هفت متر پهنا است و از سنگ‌های مرمرین ساخته شده و بر فراز آن سنگ نبشته‌ای جای گرفته که با غزلی از "حافظ" نگاشته شده که متن آن چنین است: "روضه خلد برین خلوت درویشان است / مایه محتشمی خدمت درویشان است" که از روی خط "میرعماد" به وسیله هنرمندان شیرازی بر روی کاشی با زمینه آبی درست شده است.

این مجموعه تاریخی- فرهنگی در 18 آذرماه 1354 با شماره 1009 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

انتهای پیام/