سرویس سینمایی هنرآنلاین، هشتمین جشنواره سینماحقیقت یکشنبه به پایان می‌رسد؛ جشنواره‌ای که هر سال میزبان فیلم‌های مستند و داستانی است.

مهم‌ترین نکته در برگزاری جشنواره سینماحقیقت این بوده و هست که این جشنواره به نوعی یک روزنه امید برای هنرمندان عرصه فیلم‌های مستند است تا با شوق و اشتیاق به رقابت با یکدیگر بپردازند.

در میان صحبت‌هایی که با داوران و نیز مستندسازان این حوزه شد، همه بر این موضوع قائل بودند که مقایسه‌ میان سینمای مستند ایران و جهان تقریبا درست نیست چرا که با توجه به امکانات و نوع ساختار فیلم‌های خارجی، فیلم‌های مستند ایرانی همچنان چند گام عقب هستند.

اما موضوع دیگری که در لابه لای حرف‌های هنرمندان عرصه فیلم مستند شنیده می‌شد این بود که ایران کشوری است با قابلیت‌های طبیعی و قوم‌شناسی و سیاسی و اجتماعی که همین اتفاق می‌تواند سوژه‌های مختلف را برای ساخت فیلم‌های مستند شامل شود.

جای امیدواری دارد که جشنواره‌ای به نام سینما حقیقت هر سال برگزار می‌شود تا ضعف‌های به جا مانده از بعضی کار‌ها و نیز تشویق برای دیگر فیلمسازان مستند را در پی داشته باشد. سینمای حقیقت برگرفته از حقایقی است که‌گاه در طول روز و یا سالیان سال به چشم ما کمرنگ می‌آیند اما وقتی‌‌ همان حقایق به تصویر در می‌آید مخاطب با دنیای تازه‌ای روبرو می‌شود که شاید به او هم نزدیک بوده اما آن را مشاهده نمی‌کرده است.

به هر حال امسال همانند دوره‌های گذشته جشنواره فیلم حقیقت به همت متولیان آن در زمان مشخص برگزار شد تا در این دوره آثار ارزشمند مورد داوری و دریافت جایزه قرار بگیرند. به همین دلیل در این گزارش با پناه برخدا رضایی و مازیار مشتاق گوهر فیلمسازان در این عرصه همراه بوده‌ایم.

"حقیقت" شناسایی استعدادهای فیلمسازان جوان است

پناه برخدا رضایی فیلمساز فیلم‌های مستند است که با آثار خود در دوره های مختلف از جشنواره حقیقت حضور داشته است. او درباره تعریف مشخص از قوم‌شناسی در ایران به هنرآنلاین، گفت: یکی از نشانه‌های قوم‌شناسی شناخت و تحقیقی است که باید در این زمینه آگاهی فیلمساز افزایش پیدا کند. خوشبختانه در کشور ایران قوم‌های مختلفی دیده می‌شود که به زبان و گویش‌ها و فرهنگ‌های متفاوتی زندگی می‌کنند.

وی درباره اهمیت سینما حقیقت در میان دیگر جشنواره‌ها بیان کرد: سینما حقیقت یکی از بهترین جشنواره‌ها برای اهمیت فیلم‌های مستند در ایران است. در حال حاضر این جشنواره رونق دارد و هر ساله شکل می‌گیرد. حسن این جشنواره در آن است که استعداد‌های فیلمسازان جوان شناسایی می‌شود. اینکه فیلم ساز در ساخت اثری صاحب امضا باشد و امضا خود را پیدا کند، واقعا قابل اهمیت است.

رضایی درباره تاثیر مثبت و منفی فیلم‌های جشنواره عنوان کرد: به هر حال در این میان فیلم‌های خوب و بد هم وجود دارد اما نگاه داوران باید به گونه‌ای باشد که سلیقه‌ای با یک اثر برخورد نکنند. حتی اگر آن فیلم مشکلی در ساختار هم دارد باید با تدبیر آن مشکل را برای فیلمساز تجزیه و تحلیل کرد.

فیلم‌های مستند تبدیل به سند تاریخی می‌شوند

مازیار مشتاق گوهری از جمله مستندسازانی است که فیلم مستند بلند "سچانک" به کارگردانی و تهیه کنندگی او در جشنواره سینما حقیقت حضور داشت.

در فیلم "سچانک" صید پرندگان شکاری همچون شاهین‌ها با نام محلی بلوچی "سچانک" و صدور آنها به کشورهای عربی همچون دبی و ابوظبی و نحوه تربیت و استفاده از این پرندگان در شکار و مسابقات و اهمیتی که بین اعراب دارند، روایت می‌شود. مشتاق گوهری مستند ساز فیلم‌های زیست محیطی است که تقریبا در هر دوره از جشنواره حضور داشته است.

در پرونده فیلمسازی مشتاق‌گوهری مستندهای "مچ"،"گاندو"، "پرواز در آب"، "جنگل‌های بارانی به چشم می‌خورد. وی با فیلم مستند "گاندو" موفق به کسب نشان فیروزه بهترین فیلم بخش زیست محیطی ششمین جشنواره سینماحقیقت شد. او درباره جشنواره سینماحقیقت به هنرآنلاین گفت: جشنواره یک دلیل و انگیزه خوب است تا جوانان فیلمساز را هدایت کنند، اما مهم‌تر از این مسئله بحث حمایت‌کنندگان است. من فکر می‌کنم یکی از حمایت‌کنندگان فیلم‌های مستند زیست محیطی، صدا‌وسیما بوده است. به خصوص بنده که مدیون مرکز سیستان و بلوچستان هستم، چرا که در اکثر برنامه‌های تلویزیونی اولویت اول بودجه برای فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی در نظر گرفته می‌شود و بعد از آن شاید پولی هم برای ساخت فیلم مستند باقی بماند.

وی بیان کرد: اگر تهیه کننده یک فیلم مستند از بودجه کافی برخوردار نباشد نمی‌تواند لنزهای قوی و یا تجهیزات لازم را در اختیار فیلمساز قرار بدهد.

مشتاق گوهری درباره اهمیت فیلم‌های مستند در تاریخ سینما گفت: باید در عرصه فیلم‌های مستند با تدبیر بیشتری کار کنیم. چرا که این فیلم‌های مستند است که تبدیل به سندی در تاریخ می‌شود و برای نسل‌های آینده باقی می‌ماند.

کارگردان فیلم "پرواز در آب" در ادامه با اشاره به گله‌ای که از اساتید و دست اندرکاران فیلم مستند داشت، گفت: من مدتی است که در ورک شاپ‌های مهرداد اسکویی استاد عزیزم شرکت می‌کنم. اما مسئله‌ای که باعث شد تا گله‌مند از اساتید باشم این است که چرا استادان این عرصه پای خود را در این دوره‌ها کنار کشیده‌اند. فیلمسازان جوان واقعا با مشکلات و با تجربه‌های کمی وارد عرصه فیلمسازی می‌شوند اما استادی را نمی‌بینیم تا تجربه کسب کنیم. امیدوارم استادان فیلم‌های مستند در جشنواره فیلم حقیقت حضور داشته باشند. انتهای پیام/ بیتا کیانی