سرویس تجسمی هنرآنلاین : نمایشگاه نقاشیهای بهمن بروجنی با عنوان "از دیر... از دور"، نمایشگاه چیدمان بابک صبحی با عنوان "کوچ پرندگان"، نقاشیهای زهرا مرصوص با عنوان "رویاپردازیهای زنانه" و نقاشیهای منوچهر صفرزاده و پونه جعفرینژاد از مجموعههایی بودند که روز گذشته در گالریهای تهران در معرض نمایش عمومی قرار گرفتند.
"از دیر... از دور"؛ نقاشیهای بهمن بروجنی در گالری افرند
بهمن بروجنی در مجموعهای که در گالری افرند به نمایش گذاشته این بار همان چشم اندازهای شهری پاریس را که در هفتههای گذشته در گالری آریا به نمایش گذاشته بود، در قالب اسکیسهای روی مقوا ارائه کرده است. برخورد دینامیک و پرانرژی بروجنی همچنان که در نقاشیهایش یکی از شاخصههای اصلی بود در اینجا هم با ضربات هیجانی قلم خود را به رخ بیننده میکشد و فارغ از مضمون و محتوای آثار هنرمند تحرک و پویایی خاصی را در مخاطبش ایجاد میکند.
ریتم و عناصر بصری در نقاشیهای بروجنی چنان قدرتمند است که بلافاصله بیننده را با خود درگیر میکند و نظام زیباییشناسانه ویژه آثارش را در تصاویری قاطع و شفاف معرفی میکند. بروجنی کارکردهای تکنیکی و اجرایی آثارش را در خدمت نوعی بیان تصویری به خدمت میگیرد که پیش از هر چیز مبتنی بر عمل نقاشانه و دستاوردهای منحصر به فرداش در ساخت و پرداخت و کیفیتهای هنری خاص او خواهد بود.
حضور متمرکز و تمام وجه هنرمند در لحظههایی که در آثارش به تصویرکشیده بروزی چشمگیر دارد و به این ترتیب ازمرزهای عینیت و درون نگری در رابطه بین هنرمند و سوژه عبور میکند و فضایی میسازد که مخاطب را به شدت درگیر کرده و جزئی از خود میسازد همانگونه که هنرمندف خود در چنین موقعیتی است که موفق میشود جهانی ویژه با تمام کارکردهای بصری تاثیرگذارش را در نقاشیها بنیان نهد.
نقاشیهای منوچهر صفرزاده در گالری ماه مهر
منوچهر صفرزاده در مجموعه نقاشیهایی که در گالری ماه مهر به نمایش درآورده میکوشد تا با فضای التقاطی ساخته در آثارش بیننده را به جهانی ذهنی رهنمون شود که بیشترین کارکرداش را در ترکیب عناصر و اجزای متفاوت در خدمت بیان مفاهیم و مضمونهای مورد اشاره نقاش مییابد. صفرزاده در تقسیم بندی فضای آثارش آنچنان بیقیدوبند مینماید که عناصر و اجزای مختلف آثارش بدون هیچ مانع و مشکلی به یکدیگر راه مییابند و به این ترتیب عرصه را برای حرکت بصری تماشاگر در پهنه اثر باز میگذارد.
همین ویژگی ساماندهی بصری او در نقاشیها است که کلیتی واحد و منسجم به آثارش میبخشد و فارغ از اینکه نحوه ارتباط و همنشینی عناصر بصری نقاشیهایش تا چه اندازه مستحکم و اندیشمندانه است، او را در رسیدن به ماهیتی یکپارچه کمک میکنند.
نقاشیهای صفرزاده به همین ترتیب رنگ و بویی پریمیتیو را با خود به همراه دارند و این خصلت در تمام وجوه آثارش اعم از طراحی و رنگ گذاری گرفته تا سازماندهی موقعیتها و پوزیشنهای روایی و بیانی خود را به وضوح نشان میدهد. شخصیت رنگی نقاشیهای او هم تا اندازه زیادی از همین قانون پیروی میکنند و بیش از آنکه در خدمت رفتارهای هارمونیک و چشم نواز باشند به نحوه بیان او که تا اندازهای از خلوص و تاثیرات احساساش برمی آیند باز میگردد.
"رویاپردازیهای زنانه" در گالری ویستا
زهرا مرصوص در مجموعه "رویاپردازیهای زنانه" به طرزی مشخص دنیایی زنانه را پیش روی ما میگذارد که هم در گزینش عناصر و اجزا و هم در بیان ذهنی کارکردی مشخص و شاید هم آشنا مییابند. زنها و گلها که به وضوح تنها عناصر مجموعه او را تشکیل میدهند به وضوح نمایانگر دیدگاه او نسبت به عواطفی است که روح زنانه اثارش را تشکیل میدهد و پیش از هر چیز سعی در تاکید نقاش بر این ویژگی دارد.
مرصوص در ترکیب و تلفیق این دو عنصر تا آنجا پیش میرود که در بیشتر آثار عملا با هم یکی میشوند و موجودیتی یکپارچه مییابند که گویای تجانس آشکاری است که نقاش سعی دارد به بیننده القا کند. فارغ از اینکه این کارکرد تلفیق گرایانه تا چه اندازه در مجموعه "رویاپردازیهای زنانه" به بیانی منطقی و قابل قبول میانجامد،
بیشتر این عواطف اوست که به ساخت و پرداخت تصاویری این چنین انجامیده است. شیوه التقاطی او در آنچه میخواهد ارجاعاتی به موقعیتهای اجتماعی زنان موردنظرش باشد، و از سوی دیگر بیان زیباییشناسانه نوعی انگارههای فرهنگی است که هنرمند سعی دارد از آنها بستری برای ارائه نوعی از خودنگارههای درونیاش بسازد.
نقاشیهای پونه جعفرینژاد در گالری گلستان
پونه جعفرینژاد در نقاشیهایی که در گالری گلستان به نمایش درآورده فضایی را میسازد که حاکی از حضور یا غیبتی زنانه است ودر این بستر او کارکردی دوگانه را باز مییابد که که هم وجهی انسان مدارانه را دنبال میکند و هم به ویژگیهای فرهنگی خاصی اشاره دارد.
زنان آثار او آنچنان در فضای این مجموعه ساکن شدهاند که انگار استحالهای بر آنها حادث شده و دیگر تفکیک آنان از آنچه در میانشان گرفته امکان پذیر نخواهد بود. حضور زن در بستری که او برایشان میسازد خواه چشم اندازی طبیعی باشد و خواه دورنمایی معمارانه، غیبت و حضور را تومان در خود دارد و موجودیت مادی و غیرمادی را به یکباره در کالبد آنان جلوه گر میکند. این کالبد به وضوح به روح زنانهای اشاره دارد که متعلقات و دلبستگیهای شخصی و عاطفیاش را در آنچه مییابد و نمییابد جستجو میکند و در این جستجو و حضور بیواسطه انگار به معنی تازهای از بودناش دست مییابد.
کوچ پرندگان در فرهنگسرای نیاوران
نمایشگاه چیدمان بابک صبحی با عنوان "کوچ پرندگان" عصر روز جمعه در حیاط فرهنگسرای نیاوران به نمایش درآمد. این اثر مفهومی بیانگر کوچ و غربت حاصل از آن را؛ رو بروی مخاطبان قرار میداد. بابک صبحی که از جمله هنرمندانی است که دو دهه اخیر را در خارج از ایران زندگی کرده است. در این اینستالیشن سعی در ارائه حس غربت این پرندگان که همواره در حال کوچ هستند را داشت. صبحی برای بیانگرایی بیشتر اثر خود را در قالب چیدمانهای محیطی ارائه کرده بود تا به مخاطب حس کوچ و بیمکانی را القا کنند.
صبحی که آثار یادمانی و سفالی بسیاری طی ۲۰ سال اخیر درکشور ترکیه از خود به جا گذاشته است، در حاشیه این نمایشگاه در قالب یک ویدیو برخی از این آثار همچون مجسمه یادمانی "گیل گمش"، پیکره مرمرین خورشیدد، پیکره مرمرین دجله وفرات و... را به نمایش گذاشت.
این هنرمند در"کوچ پرندگان" مجموعهای از پرندگانی که لانههایشان را با خود حمل میکنندو از توریهای فولادی و شاخههای درختان ساخته شدهاند، به نمایش گذاشته است. انسان و موقعیتهای تاریخی که با آن مواجه میشود، همواره در آثار این هنرمند پیکرهساز نمودی برجسته داشتهاند، در نمایشگاه کوچ پرندگان نیز مفهوم "غربت" مورد توجه قرار گرفته است.
انتهای پیام/