سرویس تئاتر هنرانلاین: شایان افکاری کارگردان و نویسنده نمایش "شعبده باز" در گفت‌وگو با هنرآنلاین درباره نحوه شکل‌گیری این نمایش گفت: ایده نمایش حدود 2 سال پیش در کارگاه بازیگری که داشتم شکل گرفت. قرار بود که با بچه‌های کارگاه نمایشی را به روی صحنه ببریم. با یکی از بازیگرانم که نویسنده است متنی نوشتیم و از آنجایی که ساختار نمایش که براساس نقالی و منولوگ شکل می‌گرفت، برایمان مهم بود به این قصه رسیدیم. تم اصلی نمایش هم حسادت و نخبه‌کشی است. روی همین تم کار کردیم ولی نمایش از نظر زمانی بسیار طولانی شد. بعد دو بار بازنویسی کردیم و درنهایت متن آماده شد و در شرایطی که موجود بود در تماشاخانه استاد مشایخی کار را تمرین کردیم و بعد هم اجرا داشتیم. البته در این دوره از اجرا نمایش تغییرات زیادی داشت و بازیگران تغییر کردند.

کارگردان نمایش "محاکمه زورو" با اشاره به منولوگ بودن این نمایش عنوان کرد: شیوه اجرایی کار منولوگ است و قصه را از زبان اطرافیان شخصیت داستان تعریف می‌کند. صحنه‌ها در این نمایش منقطع هستند و هر کدام یک داستان را تعریف می‌کنند. نقدهایی دیدم که نوشته بودند این نمایش بین منولوگ و دیالوگ گیر کرده است که این درست نیست و تعریف منطقی هم نیست. سبک منولوگ را دوست دارم و شاید دیگر به این شیوه کارهم نکنم. در این نمایش بسیار از کتاب "نمایش در ایران" استاد بیضایی بهره گرفتم و از سایه بازی زیاد استفاده کردم و از نور خیلی بیشتر از دکور استفاده کردم.

افکاری ادامه داد: پیش از شروع نمایش از بازیگرانم خواستم بخشی از قصه را برای اطرافیانشان تعریف کنند، بعد از این اتفاق بازخوردهای خوبی دیدم و همه منتظر بودند تا ادامه داستان را بشنوند. فهمیدیم که قصه کشش لازم را دارد. از سوی دیگر قصه در یک فضای فانتزی است و همه چیز متفاوت است حتی اسامی، ضمن این‌که به زمان و مکان خاصی اشاره ندارد. حسادت و نخبه‌کشی در هر جایی و هر مکانی متفاوت است. در واقع فانتزی و قصه‌گویی مهم‌ترین ویژگی این نمایش است .

او درباره انتخاب تم قصه برای نمایش "شعبده‌باز" اظهار کرد: اتفاقی که افتاد این است که برای کار موضوع نداشتیم. از سوی دیگر این اتفاقات همزمان شد با یکسری اتفاقات دیگر که از سوی برخی دوستان برای من پیش آمد. از اتفاقاتی که افتاد دل شکسته شدم و دیدم با این حرف‌ها همه می‌خواهند جلوی پیشرفت یکدیگر را بگیرند. کار هنری یک کار گروهی است درحالی‌که این هنوز در فضای هنری ما جا نیفتاده است و برخی از دوستان می‌خواهند فضا را مسموم کنند. در این میان من تنهانشین شدم و از دل این تنهانشینی نمایش‌های زورو ، خاکستری، "شعبده باز" و... شکل گرفت و اصلا هم بد نبود. این کار یک شاعرانگی در خود دارد ضمن این که نگاهی هم به رمان "باران درخت نشین" ایتالو کالوینو داشتم و از آن بهره گرفتم. این‌ها باعث شد تا این نمایش برای من شخصی شود و از اتفاقات زندگی من شکل بگیرد.

کارگردان "مردان بیوه" با اشاره به انتخاب نام شخصیت‌ها گفت: اسم نمایش در ابتدا "درباره چ" بود و اجرای نمایش همزمان شد با اکران فیلم "چ" به همین دلیل اسم را تغییر دادیم، اما اسم شخصیت‌ها را دوست نداشتم تغییر بدهم و دلیلی هم نداشت. برای انتخاب نام شخصیت‌ها در زمان نگارش بسیار جستجو کردیم و "چ" به شخصیت اصلی ما بیشتر می‌خورد. از سوی دیگر "چ" حرفی است بسیار قهرمان محور که می‌تواند شکسته شود، در عین حال در نگارش هم متفاوت است.

افکاری در پاسخ به این سوال که در نمایش قبلی "محاکمه زورو" از بازیگر حرفه‌ای بهره گرفته اما در این نمایش بازیگرانش جوان و جوایای نام هستند بیان کرد: کار بسیار سختی بود و وحشتناک‌ترین زمان، آن وقتی بود که می‌خواستم همه بچه‌ها را نگه دارم. اما چون متن صقیل بود و سخت، تجربه شیرینی در این بخش برای من نبود و نیازمند تجربیات بالاتر و صبر بیشتری بود. ضمن این‌که بعد از سال‌ها منولوگ در این نمایش استفاده می‌شد و کار سخت بود. زورو و کار با احسان کرمی خیلی خوب بود و اتفاقات جدیدی در حین کار می‌افتاد و بازیگر می‌دانست که چکار باید انجام دهد و کارش را پیش می‌برد. در واقع این دو کار بسیار با هم فرق دارند و شاید غرور بی‌جا و بیش از حد خودم بر این که می‌توانم و این توانایی را دارم تا از بازیگران بی‌تجربه هم استفاده کنم و کار بی‌نقصی را به روی صحنه ببرم، روند کار را سخت کرد و باعث شد در برهه‌ای از زمان مجبور شوم بازیگر دیگری را جایگزین کنم. چرا که به شدت وسواس داشتم تا دیالوگ‌ها عین متن بیان شود به دلیل این‌که سجع و بازی کلامی در آن‌ها بکار رفته است و می‌خواستم عین همان را بازیگران بیان کنند. البته ناگفته نماند که در این نمایش پدیده‌های جدیدی معرفی شدند که قطعا در تئاتر ایران پیشرفت می‌کنند. در مجموع "شعبده باز" سه برابر زورو از من انرژی گرفت.

افکاری در پایان درباره برنامه بعدی‌اش گفت: "دیدار برلین" را برای جشنواره تئاتر فجر در بخش نسل نو دارم. کار در مرحله بازبینی است و با چند تا از بچه‌های گروه بدن دیوانه هم صحبت‌هایی برای این نمایش شده است. این کار حدود 30 بازیگر دارد و پروژه سختی است و نیازمند فضای بزرگ هستیم. فکر می‌کنم کار جذابی باشد و اگر به مرحله بعدی برسید قطعا یکی از اتفاقات تئاتری جشنواره امسال خواهد بود.

انتهای پیام/