سرویس تجسمی هنرآنلاین: نمایشگاه سالانه آثار اعضای انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران، عصر شنبه 17 آبان ماه در نگارخانه‌های نامی و بهار خانه هنرمندان ایران گشایش یافت. نمایشگاه سالانه آثار انجمن عکاسان مطبوعات ایران در واقع نشان دهنده گلچینی از اتفاقاتی است که در یک سال گذشته در جامعه مطبوعاتی کشور رخ داده است. در حاشیه این نمایشگاه که همزمان با سالروز 15 سالگی تاسیس انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران است، گفت‌و‌گویی با کاووس صادقلو، رئیس هیئت مدیره این انجمن داشتیم که در ادامه می خوانید.

ا نجمن عکاسان مطبوعات ایران چه مدت است که فعالیت می‌کند؟

انجمن عکاسان مطبوعاتی ایران 15 سال است که ثبت شده و انجمن عکاسان ایران خیلی بعدتر به ثبت رسیده است. انجمن عکاسان مطبوعاتی به دلیل آدم‌هایی که در آن فعالیت می‌کردند و به دلیل اینکه عکاسی مطبوعاتی خیلی از شاخه‌های دیگر را در خود دارد، به عنوان مثال وقتی اسم عکاسی آرت را می‌آورید قالبش یک تعریفی دارد که محدود است به آن قالب هنری. وقتی می‌گویید عکاسی طبیعت قالبش فقط طبیعت است و تمام شاخه‌های تخصصی دیگر عکاسی به همین منوال. اما عکاسی برای مطبوعات تمام این شاخه‌ها را در خود دارد و به خاطر این تنوعی که دارد عکاسانش معمولا خیلی فعال‌تر هستند آن هم به خاطر نوع کار حرفه‌ای است که دارند؛ من ممکن است یک عکاس هنری باشم برای یک پروژه یک سال عکاسی کنم و بعد از یک سال از آن یک تجزیه و تحلیلی انجام شود و بعد از دو سال بتوانم یک نمایشگاه بگذارم و یا کتابی از آن را منتشر کنم ولی عکاسی مطبوعاتی به گونه‌ای است که شما الان عکس را می‌گیرید، نهایت یک هفته دیگر چاپ می‌شود یعنی به روز از آن استفاده می‌شود و در نتیجه عکاس مطبوعاتی مجبور است که دائما به روز باشد، نتیجه این اتفاق این است که می‌بینید تقریبا تمام شاخه‌های تخصصی را در برمی‌گیرد و فعالیت زیادی هم می‌طلبد پس در نتیجه به ذهن این عکاسان رسیده که بهتر است یک تشکلی را داشته باشند تا بتوانند خیلی از فعالیت‌ها را از آنجا پیش ببرند. این تفکر سال 1378 به ذهن دوستان فعال در این حوزه شکل گرفت و این انجمن را بر پا کردند ولی من عکاسی هستم که در مطبوعات کار می‌کنم شاید کار عکاسی تبلیغاتی هم انجام دهم تا در نشریه‌ای هم چاپ شود اما عکاس تبلیغاتی فقط کار را برای خودش و برای جامعه هدف خودش انجام می‌دهد. خب حالا انجمنی می‌خواستیم که فراگیر باشد، مطبوعاتی‌ها را در بر داشته باشد و دیگر عکاسان را هم در خود جای دهد. جمع کردن این تفکرها در کنار هم انرژی خیلی بیشتری می‌خواست من یادم می‌آید که برای شروع کار جلساتی می‌گذاشتیم برای اینکه هیئت موسس انجمن عکاسان ایران را انتخاب کنیم، مدتی نزدیک به سه سال جلسه می‌گذاشتیم، هر چندماه یک بار و سرانجام به سختی موفق شدیم. یکی از دلایلی که لازم بود این انجمن شکل بگیرد این بود که ما هرجا می‌رفتیم و برای انجام فعالیت انجمن عکاسان مطبوعات بودجه‌ای می‌خواستیم می‌گفتند نمی‌شود اگر به شما بودجه‌ای بدهیم عکاسان حوزه‌های دیگر معترض می‌شوند. در نتیجه این انجمن شکل گرفت تا دیگر بهانه‌ای وجود نداشته باشد و واقعا هم خیلی از بهانه‌ها از بین رفت.

شما چند وقت است که رئیس انجمن عکاسان مطبوعات ایران هستید؟

من از سال 1380 وارد این انجمن شدم، یعنی در دوره دوم، در این دوره یک سال خزانه‌دار بودم بعد رئیس هیئت مدیره شدم، پس از آن یک دوره نبودم ولی در مجموع از سال 1380 تاکنون فکر می‌کنم 5 دوره کامل یعنی حدود 11 سال، در این سمت انجام وظیفه کرده‌ام.

شرایط عضویت در انجمن عکاسان مطبوعات چگونه است؟

ما دو گروه عضویت داریم، یکی کسانی که کار حرفه‌ای مطبوعاتی می‌کنند یعنی حقوق بگیر مطبوعات هستند و یک گروه هم کسانی که به نوعی در عکاسی کشور تاثیرگذار هستند یا در آینده عکاس مطبوعات خواهند شد این قشر هم صرفا دانشجویان رشته عکاسی و مدرسین عکاسی که در دانشگاه تدریس می‌کنند، هستند.

نیازی به سابقه کار نیست؟

برای فعالین حوزه مطبوعات نمونه آثار و سابقه کار لازم است اما برای دانشجویان احتیاجی نیست، چون در واقع ما به آنها کمک می‌کنیم که وارد جامعه شوند و بتوانند عکاسی کنند. البته خیلی وقت‌ها هم شده که اشخاص در زمان دانشجویی آمده‌اند و امکانات و کمک‌ها را از ما گرفته‌اند و دوران دانشگاه‌شان که تمام شده دیگر یا عکاسی نکرده‌اند یا به عکاسی مطبوعاتی نپرداخته‌اند و از عضویت ما نیز خارج شده‌اند. نکته مهم این است که آمار اعضای ما برای جایی که از آن مجوز انجمن را گرفته‌ایم و برای مجمع‌هایمان مهم است. مواردی داشتیم که فعالین مطبوعاتی می‌آمدند عضو می‌شدند، آمار ما می‌رفت بالا بعد از یک سال و نیم از مطبوعات کناره می‌گرفتند و یا اصلا از کشور می‌رفتند؛ قانون به ما می‌گوید اینها دیگر عضو ما نیستند اما تحت شرایطی. در نتیجه دائم آمار ما در تغییر بود در نهایت در مجمع عمومی و هیئت مدیره تصمیم بر این شد که فعالین مطبوعاتی مدتی عضو باشند اما عضو ثابت نباشند تا وقتی به وضعیت ثبات در مطبوعات رسیدند به عنوان عضو اصلی و ثابت انجمن شناخته خواهند شد.

شما در حال حاضر عکاسی می‌کنید؟

بله، مدت 20 سال است که عکاس روزنامه ایران هستم.

فکر می‌کنم اگر فقط از ساختمان این روزنامه در مدت 20 سال عکس داشته باشید، خودش یک اتفاق مهم است.

بله، این آرشیو وجود دارد و انشاالله روزی به نمایش خواهم گذاشت.

همه اعضا در این نمایشگاه شرکت دارند؟

چون ما خیلی اصرار داریم که عکس‌هایی که به نمایش درمی‌آید، شان نمایشگاهی داشته باشند و رعایت خیلی نکات در انتخاب آنها شده باشد. از اعضا خواهش کردیم که عکس‌های خوبی اگر دارند، ارائه بدهند. ممکن است شما به عنوان یک عکاس مطبوعات، 3 هزار عکس گرفته باشید ولی در بین آنها یک اثر خوب نمایشگاهی نداشته باشید. می‌دانید مطبوعات در گذشته به عنوان یک رسانه دیده می‌شدند و عکسی که در آن منتشر می‌شد عکسی بود که در یک رسانه منتشر شده بود. الان دنیا دارد می‌رود به سمت رسانه‌هایی که دید هنری هم دارند؛ یعنی به عبارتی هنر-رسانه دارد شکل می‌گیرد. قدیم عکس‌های تار را هم در روزنامه‌های دنیا چاپ می‌کردند، امروزه سعی می‌کنند عکس‌هایی را چاپ کنند که حتما یک قالب هنری نیز در آن تعریف شده باشد؛ به همین منظور ما هم سعی کرده‌ایم که این نمایشگاه را در این قالب برگزار کنیم. نمایشگاه دومین باری است که به صورت سالانه برگزار می‌شود، سال‌های گذشته به صورت جسته و گریخته برگزار می‌شد ولی قرار است که از این به بعد هر سال برگزار شود و قاعدتا نمایشگاه‌هایی که هر سال برگزار شوند چند دوره که برگزار می‌شوند یک قالب مشخصی بر اساس تجربه پیدا کرده و فرم ثابتی پیدا می‌کند. من فکر می‌کنم آن روز برای ما خیلی دور نباشد با توجه به تنوع آثاری که در کارهای ما در این نمایشگاه شما می‌توانید ملاحظه کنید.

آثار نمایشگاه سالانه برای فروش ارائه شده‌اند؟

خیر، ما معمولا در نمایشگاه سالانه فروش اثر نداریم زیرا تاکنون سیاست این بوده که آثار فقط برای نمایش عرضه شوند و مردم با دیدن این آثار بتوانند جمع‌بندی کنند که در مطبوعات ما چه اتفاقی افتاده است، چون واقعیت این است که مردم در مجموع ارتباط خوبی با مطبوعات ما ندارند به عنوان مثال ما 15 روزنامه ورزشی داریم که تیراژ آنها را جمع کنید به 200 هزار نمی‌رسد تازه این در حالی است که همه این عدد نیز به فروش نمی‌رود، بعد در آلمان می‌بینید مثلا یک نشریه ورزشی منتشر می‌شود که 5 میلیون تیراژ دارد؛ خب وقتی مخاطب مطبوعات ما تا این حد محدود است عکس‌های مطبوعاتی نیز کمتر دیده می‌شوند در حالی که مردم عکس را دوست دارند.

در نهایت دلیل فروشی نبودن عکس‌ها چه شد؟

ما فقط می‌خواهیم بگوییم مردم این جامعه عکاسان مطبوعاتی ما است، اتفاق هم افتاده که ما نمایشگی گذاشتیم فروشی هم نبوده اما یک عده آمده‌اند و اصرار به خرید بعضی از عکس‌ها داشته‌اند گاهی یک عکس 75 درخواست خرید داشته است.

و اگر چنین درخواست‌هایی باشد چه تصمیمی می‌گیرید؟

تا به حال که نفروخته‌ایم. البته این امکان وجود دارد که به عنوان مثال امسال هیئت مدیره تصمیم بگیرند که اگر خریداری برای آثار پیدا شد، برای فروش آثار اقدام کنند. البته در سیاست‌های بعدی انجمن این موضوع مد نظر هست که این نمایشگاه فروش اثر هم داشته باشد.

و به عنوان کلام آخر؟

خوشبختانه امسال اتفاقاتی افتاد و روز افتتاح نمایشگاه سالانه دقیقا همزمان شد با سالروز تاسیس انجمن عکاسان مطبوعاتی و توانستیم عکس‌های منتخبی را از سال‌های مختلف در تالار استاد جلیل شهناز با حضور چهره‌های شاخص به نمایش بگذاریم.

انتهای پیام/ فرین روحانیان