سرویس مد و لباس هنرآنلاین: امیر جراحی فارغ التحصیل نساجی گرایش پوشاک و مدرس دانشگاه در رشته نرم‌افزارهای طراحی لباس است.

او معتقد است مدرسان این بخش نیاز به آموزش و به روز شدن دارند چرا که نرم افزار بخشی تازه در صنعت و آموزش کشور است که هنوز منبعی مشخص و ثابت پیدا نکرده است. این کارشناس اعتقاد دارد یادگیری و خرید نرم افزار برای یک تولیدکننده در مدت زمان 6 ماه بازگشت سرمایه و سودآوری را به همراه دارد اتفاقی که بسیاری از فعالان این عرصه از آن بی خبر هستند و همچنان بر روش‌های سنتی خود تاکید دارند. آنچه می‌خوانید گفت و گوی هنرآنلاین با این مدرس دانشگاه است.

با توجه به اینکه شما در حال حاضر نرم‌افزار و الگوسازی به روش دستی را آموزش می دهید، لطفا بفرمایید امروز چه نرم افزارهایی در دانشگاه تدریس می‌شود؟

در نرم افزارها همانگونه که اطلاع دارید تنوع زیادی وجود دارد. در واقع نرم افزارها به سه دسته طراحی لباس که کار را به صورت شماتیک انجام می‌دهد و طراحی الگو به صورت دو بعدی طراحی لباس و الگو تقسیم می‌شوند. در دانشگاه‌ها فعلا نسل دوم تدریس می‌شود که این خود نیز زیرشاخه‌های بسیاری دارد اما از آنجایی که این نرم افزارها دارای قفل هستند و قیمت بالایی دارند خیلی برای دانشگاه خرید آنها به صرفه نیست. تنها تعداد محدودی از دانشگاه‌ها به صورت کامل پکیج اینگونه نرم افزارها را خریداری می‌کنند. نرم افزار گربر "Gerber Technology" آمریکایی در حدود صد میلیون است که دانشگاه امیر کبیر آن را خریداری کرده است. بقیه دانشگاه‌ها نرم افزارها جمینی"Gemini Designer" را به صورت رایگان استفاده می‌کنند که قفل ندارد و اجازه کار و ذخیره کردن را به فرد می‌دهد اما امکان گرفتن خروجی ندارد و صرفا برای آموزش استفاده می‌شود.

آیا تولیدی‌های داخلی از نرم افزارها استفاده می‌کنند؟

بله اغلب این بخش‌ها از نرم افزارهای اورجینال با قیمت‌های حتی کلانتر استفاده می‌کنند. البته منظور از تولیدی کارخانجات پوشاک است. نرم افزار از قیمت یک تا صد میلیون نوسان دارد و بسته به امکانات تفاوت قیمت دارد.

ظاهرا آنچه در حوزه نرم افزار ارائه می‌شود بیشتر مربوط به دانشجویان نساجی است و اغلب طراحان این بخش را ندارند، درست است؟

بله متاسفانه اینگونه است. تقریبا دو یا سه سال است که نرم افزارها در دانشگاه استفاده می‌شود و بسیاری از افراد مزایای این بخش را نمی‌دانند. البته برخی از افراد نیز به صورت فردی این کار را انجام می‌دهند یعنی به خرید نرم افزارهای قفل شکسته روی می‌آورند.

فرمودید در دانشگاه‌ها از نرم افزارهای نسل دوم استفاده می‌کنیم. کی قرار است به نرم افزارهای نسل سوم برسیم؟

ورودی نرم افزارهای نسل سوم خروجی نرم افزارهای نسل دوم است. در نرم افزار نسل سوم الگوسازی هست، اما به دقت نسل دوم نیست به همین خاطر ما از نسل دوم بهره می‌بریم. البته امکان به دلیل محدودیت زمان آموزش در دانشگاه نیز آموزش گسترده امکان‌پذیر نیست زیرا سیلابس تعریف شده این درس یک واحد سه ساعته است که در واقع 36 ساعت را شامل می‌شود. البته در دوره‌های آزاد 72 ساعت مقدماتی و پیشرفته است که خارج از دانشگاه ارائه می‌شود.

آیا تجدید نظری در زمان این درس به واسطه اهمیت آن شده است؟

این پیشنهاد داده شده اما تا زمانیکه این تغییرات اعمال شود هنوز زمان باقی است. البته نیاز مهمی برای پیگیری است اما اعمال آن زمانبر است.

چقدر خود دانشجویان به این بخش علاقه نشان می‌دهند و نسبت به زمان کم تدریس اعتراض دارند؟

متاسفانه صنعت با دانشگاه همراه نیست به همین خاطر بسیاری از دانشجویان این نیاز را احساس نمی‌کنند. البته کسانی که در بازار کار هستند نسبت به این بخش علاقه دارند اما مابقی به دلیل عدم نیاز سنجی اینگونه نیستند.

شما به عنوان یک مدرس در این رشته فکر می‌کنید نرم افزار چقدر در بروز خلاقیت موثر است؟

من معتقدم که نرم افزار خالی از فکر است و با خلاقیت افراد شکل می‌گیرد و صرفا سرعت کار را افزایش می دهد. یعنی فرد می‌تواند طرح‌های بیشتری را در ابعاد مختلف انجام دهد که تاثیر مستقیمی بر کار فرد دارد.

به نظر شما چقدر اساتید این شاخه مسلط برای آموزش هستند؟

دسترسی به نرم افزارهای نسل دوم و سوم این بخش خیلی زیاد نیست. زمانی که من دانشجو بودم این نرم افزارها حتی برای خرید در دسترس نبود و عامل فروشی در ایران نبود و ما با اتوکد کار می‌کردیم. چند سالی هست که این روند فراگیر شده است و اساتیدی که در این حوزه کار می‌کنند شاید نتوانستند خود را خیلی به روز کنند. من به واسطه کار با تولیدی‌ها و کارخانجات و به واسطه آزمون و خطا توانستم به کار مسلط شوم.

فکر می‌کنید با این شرایط آیا نباید برای اساتید دوره آموزشی بگذاریم؟

بله خیلی نیاز است. البته برخی از اساتید نسبت به این حرف موضع دارند اما واقعیت این است که برای این امر نیاز به آموزش داریم که البته تعداد بسیار کمی هستند. در بسیاری از مواقع صرفا گذراندن این دوره مهم است و چندان تاکید روی کیفیت نیست.

آیا وضعیت آموزشگاه‌های آزاد نیز از نظر کیفی اینگونه است؟

آموزشگاه‌ها از نظر زمان و نوع تدریس معمولا سطح کیفی بالاتری دارند و به نوعی خلاء موجود در دانشگاه را پوشش می‌دهند البته نه اینگونه که کاملا آموزش صد در صد انجام شود.

آیا نظارت بر آموزشگاه‌ها و مبالغی که برای این امر ارائه می‌شود وجود دارد؟

نظارت دقیقی در این زمینه نیست. هزینه‌هایی که لحاظ می‌شود در بسیاری از موارد هنگفت است و تا مرز 7 یا 8 میلیون و بر اساس بازاریابی و برند آموزشگاه است. برخی از آموزشگاه‌ها بر اساس یک ادعا می‌گویند که مدرکی تحت پوشش یک دانشگاه خارجی ارائه می‌کنند در حالیکه این مدرک اساسا ارزش چندانی ندارد. متاسفانه در بسیاری از موارد این آموزش‌ها شکل درآمدزایی گرفته است و نگاه کاملا برمبنای درآمدزایی است. البته این در مورد تمام موسسات نیست.

چقدر دانشجویان نسبت به عدم یادگیری و کم بودن زمان آموزش اعتراض دارند؟

واقعیت این است که دانشجویان چندان برای این مساله ارزش قائل نیستند و گاهی به نظر می‌رسد قصد از حضور در دانشگاه مدرک گرایی و گذران وقت است.

چند درصد از دانشجویان خلاقیت لازم و انگیزه را دارند؟

20 درصد. عده زیادی علاقه دارند اما هدف خود را تعریف نکرده‌اند. بسیاری از دانشجویان نگاهی هدفمند به این مقوله ندارند و کاملا مدرک گرا حرکت می‌کنند. یعنی هنوز نمی‌دانند که بعد از فارغ التحصیلی به دنبال چه هدفی هستند.

آیا کتابی برای معرفی نرم افزارها و منابعی در این زمینه وجود دارد؟

اگر نرم افزارها را بخواهیم به دو دسته فارسی و انگلیسی تقسیم کنیم به صورت کلی سه نرم افزار ایرانی داریم که تقریبا کاربردی است. نرم افزارهای داخلی کتاب دارند اما قابلیتی پایین تر نسبت به نرم افزارهای خارجی دارد البته برخی از نرم افزارهای داخلی قفل شکسته نمونه‌های خارجی هستند که قفل تازه‌ای خورده‌اند. نرم افزارهای خارجی کتابچه راهنما دارند که در همین حد است و بیشتر از آن هیچ منبعی وجود ندارد و صرفا بر فروش تاکید دارند. متاسفانه فرهنگ را با درآمد زایی پیش می‌بریم. نرم افزارها بسیار زیاد هستند و هر کدام ویژگی خاص خود را دارند. یعنی هر فردی بر اساس کارکردی که مد نظر دارد به دنبال یک نرم افزار است به همین خاطر کتاب جامعی در این زمینه وجود ندارد.

تولیدی‌هایی که نرم افزار ندارند و گفته می‌شود صرفا کپی می‌کنند؟

نرم افزارها بسیار گسترده است به همین خاطر بر مبنای قیمت قابلیت خرید برای قشرهای مختلف هست. البته نرم افزار هزینه نیست و کاملا یک سرمایه است. زیرا در حدود 6 ماه بازگشت سرمایه به دنبال دارد و سود دهی را نیز افزایش می دهد زیرا بسیار تاثیرگذار است. سال 1387 برای یک کارخانه بررسی کردیم که با خرید نرم افزار سالانه 28 میلیون کاهش هزینه داشت. با استفاده از نرم افزار مصرف پارچه کاهش می‌یابد یعنی به واسطه چیدمان پارچه‌ها این دور ریز کمتر می‌شود.

آیا تولیدکنندگان ما این تاثیر را درک کرده اند؟

نه هنوز بسیاری از افراد اینگونه نیستند و سعی دارند بر مبنای عادت خود حرکت کنند. این مساله در مورد متدها نیز هست و نسبت به متدهای جدید مقاومت می‌کنند.

به طور حتم در مقابل تکنولوژی، نمی توان ایستاد، در این شرایط چه باید کرد؟

پیشنهاد من این است که تولیدکنندگان با روند حرکت کنند وگرنه در مسیر حذف می‌شوند زیرا به مرور افزایش هزینه‌ها برای آنان باعث می‌شود که روند به صرفه نباشد.

چطور طراحی لباس می‌تواند تولیدات کشور را تحت الشعاع قرار دهد؟

طراحی لباس به شکل یک تب شده است البته این روند مثبت است زیرا به واسطه این روند فرهنگسازی شکل می‌گیرد و این تب نیز رو به فروکش رفتن می‌کند. این فرهنگ باعث ایجاد برند و برندسازی می‌شود که به دنبال خود افزایش کیفیت و تولید را دارد که جنس ایرانی را تثبیت می‌کند.

و سخن آخر؟

اگر بتوانیم طراح، تولیدکننده و بخش‌های مختلف صنعت پوشاک را با یکدیگر همراه کنیم می‌توانیم به دهه آینده امیدوار باشیم. جامعه ما امروز نیاز داریم که تک نوازی نکنیم و به صورت گروهی و همراه حرکت کنیم تا در آینده‌ای نه چندان دور جهشی بسیار خوب داشته باشیم.

انتهای پیام/