سرویس تجسمی هنرآنلاین : رضاییان در این نمایشگاه آبرنگهایی با ابعاد مختلف به تماشا گذاشته است که طبیعت ایران را نشان میدهد. او با قرار گرفتن در فضاهای متفاوتی مانند روستای ماسوله، نطنز و... مناظر مورد نظر خود را در ابعاد کوچک نقاشی کرده و سپس در فضای آتلیه آنها را در ابعاد بزرگ به تصویر کشیده است.
رضاییان در مورد علاقهاش به کشیدن نقاشیهایی از طبیعت گفت: من نقاشی را از سال ۵۲ شروع کردم و نزد غلامحسین صابر آموزش دیدم. از همان ابتدا به طبیعت علاقه داشتم و پس از فراگیری طبیعت بیجان، به کار در طبیعت پرداختم.
او افزود: در آن زمان استفاده از دوربین عکاسی چندان فراگیر نبود بنابراین هربار در طبیعت قرار میگرفتم نقاشیهای کوچکی روی مقوا میکشیدم زیرا امکانش نبود که در طبیعت بزرگ کار کنم. بعد از آن نیز منظره را در آتلیهام در ابعاد بزرگ و با جزییات بیشتر اجرا میکردم. هنوز هم بنا بر همان عادت قدیمی کار میکنم و کمتر پیش میآید که از منظره عکاسی کرده و از روی آن نقاشی کنم.
آبرنگهای رضاییان با وجود رئال بودن، جزییاتی دارند که آنها را از منظره واقعی جدا میکند. استفاده از رنگهای شاد و زنده یکی از مواردی است که در این آثار دیده میشود و بیانی شخصی به منظرههای او داده است. در بعضی از تابلوها پرداختهای دقیقی وجود دارد و اجزا به صورت مجزا دیده میشوند، اما در بعضی دیگر استفاده از تکنیک خیس در خیس باعث شده است فضایی محو و رویاگونه به وجود آید.
رضاییان در مورد انتخاب تکنیک آبرنگ برای آثارش گفت: آبرنگ را به خاطر لطافت و درخشش رنگی که دارد انتخاب کردم و همیشه با این تکنیک کار کردهام، اما گاهی از اکریلیک و رنگ و روغن هم استفاده میکنم.
استفاده از لکه ای رنگ با حفظ رد قلم فضایی شبیه به امپرسیونیم در آبرنگها به وجود آورده است و این در تنها اثر نمایشگاه که با رنگ و روغن کار شده است به شکل خاصی خودنمایی میکند، او در این مورد گفت: در بعضی کارها از رنگ و روغن و کاردک استفاده کردهام و میخواستم ببینم تفاوت بین آبرنگ و رنگ و روغن چگونه است. هر دوی آنها قابلیتهای زیادی دارند اما از نظر حسی فکر میکنم آبرنگ نتیجه بهتری برای نقاشی از طبیعت دارد. چون ظرافت و زیبایی آن بیشتر است و درخشش و لطافت زیادی دارد. اما رنگ و روغن کمی زمخت است و ضخیم بودن رنگها باعث میشود آن شفافیت و احساس مورد نظر به انسان دست ندهد.
با وجود اینکه بیشتر تابلوهای نمایشگاه با موضوع طبیعت به وجود آمدهاند، چند اثر که بناهای خشتی و آجری ایران را نشان میدهند با رنگهای خاکی خود حال و هوای متفاوتی در میان سبز و آبیهای دیگر تابلوها به وجود آوردهاند.
رضاییان با اشاره به اینکه رنگهای تابلوها زندهتر از آنچه در طبیعت دیده میشوند هستند گفت: گاهی در طبیعت رنگها جلوه زیادی ندارند، یا فضای زیبایی که انتخاب میکنید رنگهای مرده دارد، بنابراین به رنگها احساس بیشتری دادم یا کنتراست آفتاب و سایه را بالا بردم تا فضاها را زندهتر کنم.
او ادامه داد: در هر فضایی که قرار میگیرم ابتدا خوب به آن نگاه میکنم تا فضا را درک کنم و بعد با احساسی که به من دست میدهد شروع به نقاشی میکنم. باید ابتدا احساس سوژه را درک کرد و بعد شروع به کار کرد. نمیتوان بدون آمادگی آبرنگ کار کرد بلکه باید حس کار وجود داشته باشد تا بتوان اثر خوبی ارائه داد.
مهدی رضاییان متولد ۱۳۳۶ است. او ۴۱ سال که بصورت حرفهای نقاشی میکشد و تاکنون در نمایشگاههای انفرادی، گروهی و بینالهای متعددی شرکت داشته است. وی حضور در دو نمایشگاه انفرادی در نگارخانه کارمر درشمال کالیفرنیا را در کارنامه هنری خود دارد.
نمایشگاه آبرنگهای مهدی رضاییان در گالری شکوه واقع در بلوار اندرزگو، خیابان شهید سلیمی، کوچه امیر نوری، پلاک ۱۹دایر است و علاقمندان میتوانید همه روزه (به غیر از تعطیلات رسمی و پنجشنبهها) از ساعت ۴ تا ۸ عصر از این آثار دیدن نمایند.
انتهای پیام/