سرویس تجسمی هنرآنلاین: مجموعه‌ای از نقاشی‌های اوژن شیر اوژن از ۱۰ مهرماه در گالری نگاه به نمایش درآمده است. زنان بیشترین محوریت را در آثار این مجموعه دارند. زنانی که هنرمند در پی بیان آلامشان، نگاهی رودرو و بی‌واسطه به آنان می‌اندازد و می‌کوشد از ورای چشمان بسته و مهر سکوتی که برلب دارند روزنه‌ای به جهان پررمز و رازشان بگشاید. زنان آثاراو‌گاه در جلوه‌ای اثیری و‌گاه در هیبت اسطوره‌ایشان، مخاطب را خواه ناخواه در آنچه سرنوشت محتومشان می‌دانند شریک می‌کنند. تراژدی جانکاهی که این زنان رودرروی بیننده درآن گرفتارند بیش از هر چیز ناظر بر مناسبات و مختصات جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم.

شیراوژن، خود در یادداشتی درباره مجموعه‌اش آورده است:
"انسان، امروزه با خودخواهی، حق کشی و بی‌ رحمی به دنبال آرامش در زندگی‌ خویش است!
زنان بر خلاف مردان درد‌ها را انکار نمی‌‌کنند. گاهی پذیرش درد از انکار، شجاعانه‌تر است.
زنانی که با غم پر غرور چشمانشان را بر این روزگار بی‌ عاطفه بسته‌اند و سکوت کرده‌اند.
همواره این دغدغه را داشته‌ام تا این صبر و سکوت را به تصویر بکشم.
آنان با چشمان بسته، به این دنیا با چشم دلم می‌‌نگرند! "

امین شاهد هم طی یادداشتی مجموعه نقاشی‌های این هنرمند را چنین توصیف کرده است: "این چهره‌ها به خواب نرفته‌اند. گویی برای انکار نکردنِ حقیقتی هراسناک، تنها چشمانشان را فرود آورده‌اند. حقیقتی که نه از آن می‌گریزند و نه آن را فریــاد می‌زنند. آن‌ها به دوردست نمی‌نگرند، چرا که دورنما برای آن‌ها معنا ندارد، تنها سعی در حفظ آرامش خود و منتقل نمودن آن به دیگران را دارند. گویا پس از سطح تابلو در برابر دیواری قرار دارند که ماییم. زنانِ پرده‌های" اوژن شیراوژن "از شرمی می‌گویند که ناخواسته در پسِ ذهنشان روییده و بر روح و روانشان تنیده است و او برای این شیوهٔ بیـان نیازی به ادا و ادعاهایِ مرسـومِ فمینیستی ندارد. آری" زنان "، ه‌مان‌ها که دست مـایه یِ هر روزهٔ جهـانی شده‌اند که از زاویه و بـا معیارهای مردانه قضاوت می‌شوند. آن چنـان که می‌خواهیم تا به ضربآهنگمان برقصند و به تُرش روییمان حجاب بر چهره کشند. بانوان آب و آتش، عروسکانِ باد و خاکسترِ خلوتِ ما.

پرتره‌های او، گاهی بدون پرداخت و پیرایش، همـچــون یک اثر گرافیتــی در آرامشی فارغ از هویت‌هایِ مرزبندی شده بر بوم نشسته‌اند و گاهی با ضربه قلم هایِ قدرتمندو ظرافتـ‌های یک نقاشِ تمام عیار رو به رو هستیم. آنچه حاصل این تصاویر است اما جدا از هر نوع فلسفه بافی، شاید نوعی دوگانه گی با محیط پیرامون، جو زمانه و بی‌حوصله گیِ مرسوم این روز‌ها را در بی‌مکانی و بی‌زمانی می‌سراید. و به راستی مگر معیار ارزش گذاریِ یک اثر هنریِ معاصر به غیر از این چه می‌تواند باشد؟"

اوژن شیر اوژن متولد ۱۳۵۶، نقاشی را در نوجوانی نزد اساتیدی چون مهدی مرزبان و بابک اطمینانی آموخته و پس از این دوره در رومانی و سپس مولدوا و در آکادمی (Academy of Music، Theater، Visual Arts - تحصیل کرده است. او از دهه هفتاد در بیش از ۴۰ نمایشگاه انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور از جمله مدرسه هنرChisinau-Republic of Moldova / گالری Bucharest - Romania-Art، موسسه میراث فرهنگیArt Gallery-Romania/، آکادمی هنر Constantin Burancu، همچنین در گالری‌های مهروا، والی و آتبین آثارش را ارائه داده است.

شیراوژن از سال ۲۰۰۸ الی ۲۰۱۲ به عنوان مدرس در کالج هنرهای زیبا Visual Arts- Republic of Moldovaفعالیت داشته و هم اکنون عضو انجمن بین المللی United Nations Educational Scientific and Cultural Organization Art زیر نظر سازمان یونسکو است.

انتهای پیام/