سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "تیستوی سبزانگشتی" نوشته موریس دروئون با ترجمه لیلی گلستان و کارگردانی مشترک آزاده پورمختار و هما جدیکار از جمله آثاری بودند که اجرای آن در پانزدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر عروسکی تهران- مبارک با استقبال خوب مخاطبان تئاتر روبهرو شد.
آزاده پورمختار هنرمند با سابقه و شناخته شده تئاتر و تئاتر عروسکی درباره چگونگی برگزاری پانزدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر عروسکی تهران- مبارک و همچنین کیفیت آثار اجرا شده در جشنواره امسال به خبرنگار هنرآنلاین گفت: راستش امسال به خاطر اینکه در روزهای اول درگیر اجرای نمایش خودمان بودم و بعد از آن هم به دلیل خستگی فراوان، فرصت نکردم کارهای زیادی را ببینم. فقط دو نمایش "ناگهان کفتری" کار آقای چاکری و "تشپ کال" کار خانم پوغلامحسین را در بین کارهای امسال موفق شدم ببینم که به نظرم هر دو نمایش کارهای خوبی بودند، به همین خاطر درباره کیفیت کلی کارهای شرکت کننده در جشنواره نمیتوانم قضاوت کنم و نظر کلی بدهم.
او ادامه داد: اما درباره چگونگی برگزاری جشنواره به نظرم از جمله نکات مثبت جشنواره امسال این است که برنامههای اعلام شده با نظم خوبی و سر موقع انجام شد، به نسبت کارها تقریبا سر زمان معین شده شروع شدند، گروههای شرکت کننده عمدتا گروههای حرفهای بودند و کارکنان تئاتر شهر هم با ما همکاری خوبی داشتند و واقعا ما از کمکهای خانم مقتدی استفاده کردیم. فقط تنها چیزی که برای ما در این جشنواره کمی مشکل ایجاد کرد، اشتباهی بود که ظاهرا در صدور بیش از ظرفیت بلیتهای مهمان بود و همین مسئله باعث شد که مهمانان ما که اکثرا از هنرمندان شناخته شده بودند برای حضور در سالن با مشکل مواجه شوند.
این کارگردان تئاتر افزود: به نظر من یکی از بهترین اتفاقهای جشنواره امسال برگزاری کارناوال شادی بود که در روز اول برگزار شد، چون خیلی وقت بود که هیچ کارناوال شادی نداشتیم و برگزاری چنین کارناوالی واقعا نیاز بود. هرچند ظاهرا انعکاس خوبی در رسانهها داده نشد، اما برگزاری کارناوال شادی بعد از سه دهه خیلی کار مثبی بود و خوشبختانه مردم هم ارتباط خوبی با آن برقرار کردند.
کارگردان "صبح به خیر کوچولو" و "شهر بستنیها" درباره گرایش نمایشگران عروسکی برای اجرای آثار ویژه مخاطب بزرگسال و تولید پایین نمایشهای عروسکی برای مخاطب مودک و نوجوان، اظهار داشت: مسئلهای که در اینباره وجود دارد این است که چون تئاتر عروسکی فقط یک جشنواره دارد و در طول سال هم زیاد به آنها فرصت اجرا داده نمیشود به همین خاطر بچههای عروسکی هم که دلشان میخواهد کارهای خاصی انجام بدهند مجبور میشوند که به این جشنواره رو بیاورند. ضمن اینکه متاسفانه عدهای از نمایشگران عروسکی به ویژه جوانترها تصور میکنند که کار عروسکی ویژه مخاطب کودک و نوجوان سطح پایینتری دارد.
او با اشاره به تفکیک تئاتر عروسکی و کودک از تئاتر بزرگسال در کشور ما، اضافه کرد: به نظر من باید تئاتر عروسکی ویژه کودک و بزرگسال را به نوعی از هم تفکیک کرد. در واقع به نظرم اگر امکانی فراهم شود تا در یک تفکیک کلی، بخشی برای تئاتر عروسکی در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان در نظر گرفته شود و بخشی هم برای تئاتر عروسکی ویژه بزرگسالان در جشنواره تئاتر فجر در نظر گرفته شود، خیلی بهتر است. ضمن اینکه اگر جشنواره عروسکی هم بخواهد علاوه بر این دو جشنواره برگزار بشود، باز باید بین کارهای کودک و بزرگسال تفکیک قائل شد.
پورمختار با بیان اینکه تفکیکی که در اینجا بین تئاتر و تئاتر عروسکی قائل شدیم کار غلطی است، تصریح کرد: تئاتر، تئاتر است حالا میتوان در آن از عروسک و دیگر اشیا استفاده کرد و یا استفاده نکرد، ولی متاسفانه چون در کمال تعجب بعضی مسئولان فکر میکنند تئاتر عروسکی مخاطب ندارد، نه بودجه مناسبی به آن اختصاص میدهند و نه آن به درستی بها میدهند.
کارگردان "بچهها و قصهها" و "ماجراهای ببری و آقا جون" همچنین خاطر نشان کرد: وقتی بودجهای که به تئاتر عروسکی و تئاتر کودک اختصاص داده میشود با بودجهای که تئاتر فجر میدهند با هم مقایسه کنیم متوجه میشویم نگاهی که مسئولان به به این دو دارند چقدر متفاوت است. به همین خاطر دوست دارم این نکته را اضافه کنم و از مسئولان بخواهم که به تئاتر عروسکی و تئاتر کودک هم همان نگاهی را داشته باشند که به تئاتر دارند. ضمن اینکه در هیچ جای دنیا نیز بین این دو فرقی نمیگذارند و در همه کارها از اپرا گرفته تا باله و... هم از عروسک استفاده میکنند.
این هنرمند باسابقه تئاتر در پایان درباره اجرای عمومی نمایش "تیستوی سبزانگشتی" بعد از جشنواره، گفت: راستش با توجه به اینکه جشنواره قول داده در اجرای عمومی کارها به گروههای نمایشی کمک کند فعلا منتظریم تا ببینیم آیا جشنواره به قولش عمل میکند یا نه. اگر جشنواره به قولش عمل کند که ما آمدهایم کارمان را در تهران و دیگر شهرها اجرا کنیم، اما در غیر اینصورت که خودمان عمل میکنیم و صحبتهایی هم در اینباره شده است، اما چون دقیقا مشخص نشده ترجیح میدهم فعلا حرفی نزنم.
نمایش "تیستوی سبزانگشتی" نوشته موریس دروئون و ترجمه لیلی گلستان با کارگردانی مشترک که آزاده پورمختار و هما جدیکار که در جشنواره تئاتر عروسکی اجرا شد، حکایت عروسکی است که با انگشتانش همه چیز را سبز میکند. پدر و مادر تیستوی کارخانه اسلحهسازی دارند و قرار است او وارث این کارخانه باشد، کارخانهای که او آن را به کارخانه صادرکننده گل و گیاه تبدیل میکند.
انتهای پیام/