سرویس سینمایی هنرآنلاین: منصور واعظی دبیر شورای فرهنگ عمومی تقریبا یک سال پیش اعلام کرد سینما یک موضوع ملی و برای همه مردم نبوده و تنها اختصاص به قشر خاصی دارد و بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی این مناسبت نمی توانست در متن تقویم قرار گیرد، بنابراین از سال ۱۳۸۹ ابلاغ شد و در ضمیمه تقویم قرار دارد.

هر ساله سینماگران روز ملی سینما را بهانه‌ای می‌کردند تا از برگزیدگانشان تقدیر کنند و بزرگداشت پیشکسوت‌ها را جشن بگیرند و در عین حال از دغدغه‌هایشان بگویند.

اگر به تاریخ مراجعه کنیم، اولین جشن خانه سینما 19 تیرماه سال 1376 برگزار شد و اعضای شورای برگزاری آن اکبر نبوی، ابوالحسن داوودی، احمدرضا درویش، محمدرضا مویینی و منوچهر شاهسواری بودند.

تاکنون مراسم تندیس خانه سینما طی دو دوره‌ (73 - 1374) بیشتر به پیشکسوت‌های سینمای ایران و کسانی تقدیم شد که خدمات شایانی به صنف کردند هیات مدیره جدید خانه سینما در آغاز فعالیتش موضوع "روز سینما" را در جلسات خود مطرح کرد و قرار شد که یک روز از سال با عنوان "روز ملی سینما" نامگذاری و جشن سینما همزمان با آن روز برگزار شود. اما در بهمن سال 78 بود که روز ملی سینما 21 شهریورماه اعلام شد.

سرانجام چهارمین جشن بزرگ سینمای ایران در سال 1379 در روز 21 شهریورماه مقارن با ایام بزرگداشت صدمین سالگرد حیات سینمای ایران در مجموعه‌ی ورزشی انقلاب برگزار شد. از آن پس هر ساله روز ملی سینما فقط بهانه‌ای بود برای بیان دغدغه‌ها و توجه افکار عمومی به این هنر ـ صنعت اما اظهارنظرهایی هم مطرح می‌‌شد که اساسا معتقد بود این روز خیلی هم بود و نبودش اهمیت ندارد.

اما در این گزارش نمی خواهیم از حذف این روز ارزشمند در تقویم سال بگوییم در این گزارش سعی شده تا برخلاف همه اتفاقات ناخوشایند سینما از بهترین‌های سال و از یاد و خاطره روز ملی سینما در سال هایی‌که برگزار شد، به خاطرمان بیاوریم و بر این باور باشیم که روز ملی سینما همچنان 21 شهریور خواهد بود. صحبت‌های ابوالحسن داودی، فرهاد توحیدی ومهرشاد کارخانی را در این گزارش می‌خوانیم.

داودی: در هر شرایطی می‌توان سینما را تقدیر کرد
ابوالحسن داودی کارگردان سینما و تلویزیون درباره اهمیت روز ملی سینما در تقویم، گفت: با حذف و یا نام‌گذاری سینما در تقویم، مشکلات کنونی سینما حل نخواهد شد. چون به هر حال سینما چیزی نیست که با یک خط خوردگی حذف شود و به تعطیلی موقت برود. سینما و ارزش‌های سینما را نمی توان پاک کرد و با اتفاقات دیگری هم که برای این هنر رخ می‌دهد، سینما از بین نمی‌رود.

کارگردان فیلم اکران‌نشده "زادبوم" در پاسخ به حذف این مناسبت‌ها در خصوص سینما گفت: خیلی اطلاع ندارم که اهالی سینما در میان خود آیا این روزها را جشن می‌گیرند یا خیر، اما طبعا سینما منوط به یک روز نیست. اینکه روز سینما را از تقویم حذف کنند این گمانه‌زنی ایجاد شود که سینما بسته خواهد شد و یا به تعطیلی منجر شود، این تصور یک اشتباه فاحش است. سینما خیلی مهم‌تر و با ارزش‌تر از این است که تنها بشود به یک روز برای قدردانی از آن بسنده کرد.

او در ادامه به تاریخ سینمای ایران اشاره و بیان کرد: دوره سی ساله سینما بعد از انقلاب این را در ذهن دوستداران و اهالی سینما بوجود آورد که شرایطی برای سینمای ایران فراهم شده که علاقه‌مندان به این هنر خط خوردنی نیستند. حالا اگر سینما منتهی شود به یک روزکه ماندگاری آن هر ساله جشن گرفته شود، اما شرایط به گونه‌ای باشد که به دلیل مدیریت ضعیف آن یک روز هم از تقویم برداشته شود، من فکر می‌کنم مسئله مهمی نیست چرا که ارزش هنر سینما بالاتر از این خط خوردگی‌ها و حذفیات است.

کارگردان فیلم «نان، عشق، موتور هزار...» گفت: آنچه مهم است ذات سینما است که باقی می ماند و این را باید همیشه در نظر داشته باشیم که سینما به این راحتی حذف شدنی نیست. من اعتقادی به این ندارم که تنها در یک روز خاص می شود از سینما قدردانی کرد در هر شرایط و هر مکانی این پدیده فرهنگی عصر حاضر را می توان تقدیر کرد.

توحیدی: زنده بودن سینما را تا آینده های دور پابرجا نگه داریم

فرهاد توحیدی نیز با نزدیک شدن به روز ملی سینما و حذف این روز در تقویم عنوان کرد: اولا حذف این روز مهم در تقویم یک نوع کج‌سلیقگی است. البته این روز در تقویم حذف نشده تنها در ضمیمه تقویم به نام "روز سینما" و نه "روز ملی سینما" هنوز به طور کمرنگ نوشته خواهد شد! اما مسئله دوم این است که داستان سینمای ایران، داستان روشنی است. بعد از انقلاب سینمای ایران مهمترین سفیر سینمایی بوده با فاصله‌ای خیلی بیشتر از سینماهای دنیا.

سال 2005 بود که برای اولین بار در جشنواره فیلم کن شرکت کرده بودم . در آن دوره آقای خرازی سفیر ایران در فرانسه بودند. نشستی درباره سینمای ایران برگزار شده بود که ایشان درباره سینما صحبت می کردند. یک جمله از آقای خرازی را فراموش نمی‌کنم و آن این بود که هر وقت دری به روی دیپلماسی بسته شد سینما آن در را گشود. من به طور مکرر شنیده ام از سفرای کشورهای مختلف که نقش سینمای ایران در گشودن راه مشکلات حائز اهمیت بوده است. اگر به مسئله فرهنگی این موضوع فکر کنید متوجه خواهید شد که به طور مثال فیلم‌های کارگردان های سینمای ایران در کل جهان به نمایش در می آیند و چندصدهزار نفر این فیلم ها را مشاهده می کنند و یا فیلم‌های کارگردان های به نام دیگری همانند عباس کیارستمی که اغلب فیلم های او مورد توجه تماشاگران خارج از ایران قرارمی گیرد.

وی در ادامه بیان کرد: زندگی و سبک زندگی ایران با فیلم های امروزی به خانه ها می رود و مردم ایران از آن استقبال و مردم خارج از ایران فرهنگ ما را بیشتر می‌شناسند. بنابراین این انرژی مهم با کج‌سلیقگی عده‌ای آشکار است. بهتر این است که با بی اعتنایی به اتفاقات ناخوشایند، همه ما و مردم کاری کنیم که مثل همیشه زنده بودن سینما را تا آینده های دور پابرجا نگه داریم. سینمای ایران زنده است و با انرژی پیش می رود. همچنین ارتباط این سینما با همه مردم دنیا برقرار است. تفاوتی نمی کند که نام این سینما در تقویم باشد یا خیر.

کارخانی: سینما می‌تواند انگیزه مردم را به مطالعه و فرهنگ بازگرداند

مهرشاد کارخانی درباره روز سینما گفت: پس از گذشت سی سال و چند سال از انقلاب، گویا هنوز سینما در کشور ما مشروعیت ندارد. وقتی نام یک روز از تاریخ را در تقویم به نام روز ملی سینما نمی توانند تحمل کنند چه انتظار دیگری و امید دیگری است.

سینما در تمام کشورهای جهان نه تنها یک روز بلکه برای همه روزهای زندگی سرنوشت‌ساز است و جز اولین افتخارهای ملی هر کشوری به حساب می‌آید. این سینما است که در جهان در همه بخش‌های زندگی بشر نفوذ کرده و برای هر مشکلی چاره‌ساز است.

سینما می‌تواند در کشوری که مردمش سال‌هاست حوصله و انگیزه خواندن در روز یک صفحه کتاب را ندارند بسیار تاثیرگذار باشد و انگیزه آن ها را به مطالعه و فرهنگ بازگرداند. سینمای ایران تا زمانی که جان دارد، "که دارد" هر روز آن روز ملی سینما است، چه نام آن در تقویم باشد چه نباشد.

معمولا عده کمی از آدم ها در روز به تقویم نگاه می‌کنند یا آن را ورق می‌زنند، پس تنها خود فیلم‌های برتر تاریخ سینما هستند که روزهای ملی سینما را به وجود می‌آورند.

انتهای پیام/

صبا شادور