هنرآنلاین: ٢١ مرداد ١٣٩٢ در روزنامه شرق صفحه ١١ ، از وزارت ارشاد و "رای اعتماد دوم" نوشتم: " هر وزیری به دو رای اعتماد نیاز دارد؛ نخست رای اعتماد مجلس و سپس رای اعتماد جامعه انسانی که به عنوان مخاطب هدف وزارتخانهاش با آن مواجه خواهد بود. اگر برای نشستن بر مسند وزارت، رای اعتماد مجلس کافی است، برای نفوذ در جامعه هدف، کسب رای اعتماد نخبگان و حتی عموم آن جامعه انسانی الزامی است."
آن روزها با وجود اینکه جامعه هنرى "على جنتى" را نمى شناخت، پیشبینى سخت نبود و نوشتم:"جناب جنتی آخر همین هفته میتواند پای پیاده عرض خیابان حد فاصل مجلس تا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را طی کند و در طبقه چهارم بر صندلی صدارت تکیه زند، اما براى کسب رای اعتماد دوم از جامعه هنری که در زمره گروههای مرجع جامعهاند، کار سختى پیش رو دارد زیرا موضوع، اکسیر نام نیک است که آمارهای غیررسمی میگویند مقامهای دولتی که مقبولیت اجتماعی مییابند بسیار کمیابند."
دست بر قضا، جامعه هنرى ایران از همان نخستین رویکردهاى وزیر نوآمده، او را محرم و مرهم شناخت و شاید پاییز سال گذشته بود که جناب جنتى، راى اعتماد دوم را اخذ نمود؛ اما خوشمزه اینجاست که اکنون که بعد از ٩ سال ( که خودش عمرى ست ) یک وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامى مهر تایید جامعه هنرى بر سینه دارد، شایعههایى پراکنده شنیده مىشود که ممکن است طیفى از نمایندگان مجلس در اندیشه پس گرفتن راى خود باشند !!
عجیب است: آن روزها که جامعه هنرى جنتى را نمىشناخت، مجلس به او راى بالایى داد و حالا که جنتى راى اعتماد بالایى در جامعه هنرى دارد، طیفى از مجلس زمزمههایى خلاف افکار عمومى سر مىدهد؟!
واگویى این واقعیت زیبنده نیست که جامعه هنرى برآیند مباحث مجلس را عمرانى و سیاسى مىداند و به گواه انبوه سخنرانىها گلایهمند است که چرا دغدغههاى فرهنگى هنرى و مثلا تماشاى تئاتر یا یک نمایشگاه نقاشى حتى در برنامه ماهانه اعضاى کمیسیون فرهنگى هم جاى ندارد چه رسد به سایر نمایندگان؛ عدم تصویب بودجههاى حمایتى خرید آثار هنرى، عدم پشتیبانى از نهادهایى مانند خانه سینما و ... هم مزید بر علت است، لذا پر بیراه نیست اگر جامعه هنرى زمزمه مىکند چون جنتى توانسته آراى اکثریت جامعه هنرى را اخذ نماید، اقلیتى در مجلس در اندیشه استیضاحند!
از این روست که به گمان نویسنده، مجلس براى بازیابى موقعیتش در نگاه جامعه هنرى هم که شده، نه تنها باید مقابل زمزمههایى که رفت بایستد، بلکه در بودجه پیش روى ٩٤ نیز با تخصیصهاى معنادار از شکوفایى دوباره در عرصه فرهنگ و هنر حمایت کند، شاید شائبه دو خط موازى بودن مجلس و جامعه هنرى کمرنگ شود.
انتهای پیام/
این یادداشت ، همزمان در روزنامه شرق به چاپ رسیده است.