سرویس تجسمی هنرآنلاین : تا آنجا که به خاطر دارم در این سی و چند سال این پرسش مطرح بوده که چرا به مطالبات و نیازهای اهالی هنر به خصوص جامعه تجسمی جواب داده نمی شود.
با وجود اینکه دولتها بدون وجود فرهنگ و هنر نمیتوانند موفقیتی مستحکم در وادی حکومت داری از خود نشان دهند، چرا شرایط اینقدر بیقاعده و ناعادلانه است؟
پاسخی که به خودم میدهم این است که مگر آبروی فرهنگی چند دهه اخیر این کشور به همت فردی و بدون وابستگی دولتی پیش نرفته؟ و مگر هنر معاصر ایران جایگاه کنونی خود را در عرصه جهانی بدون حمایت دولت به دست نیاورده است؟
در بهترین شرایط اگر حمایت میشدیم وضعیت دولتها از هنرِ موردِ حمایتشان، انتظار انفعال اجتماعی و سیاسی میشد. اما باید خوشحال بود که پویایی جامعه تجسمی ما مرهون استقلال، نجابت و مظلومیت جامعه تجسمی است و پیرو چنین نگرشی است که نگارنده بیش از چهار دهه است که بدون انتظار و کمک و سفارش از جانب دولتهای قبل و بعد از انقلاب به خلق دهها پوستر فرهنگی، اجتماعی و سیاسی پرداختهام که تماماً متأثر از وقایع جامعهای است که در آن زندگی میکنیم و همچنین برپایی نمایشگاه نقاشیهایی از این دست.
به هر روی از مسئولین فرهنگی دولت تدبیر و امید و در سال فرهنگ تقاضا داریم با بیتدبیری و بیمایگیهای جریانات سرخود که اشاعه دهنده گرفتاریهای بیشتر هستند مقابله کرده و فضای سانسور، ارعاب و تهدید و انتقام را از سر جامعه فرهنگی ما دور نگه دارند.
انتهای پیام/
بهزاد شیشهگران، طراح، نقاش و گرافیست