سرویس معماری هنرآنلاین ؛ در گرمای شرجی آخرین روزهای مرداد ماه، اعضای 9 کشور عضو اکو مهمان رامسری ها هستند تا با جاذبه های گردشگری و خصوصا گردشگری سلامت استان مازندران در قالب کنفرانسی به همین نام آشنا شوند. افتتاحییه این مراسم اگر چه با حضور مقامات مختلف که هر کدام مسئولیتی در اداره کشور داشتند، آغاز شد اما همه سخنان حول یک محور بود و آن یکپارچه کردن ظرفیت های بلقوه برای افزایش درآمد استان مازندران از گردشگری سلامت. اما در میان سخنرانی های پی در پی مقامات رسمی کشور، تنها نماینده افغانستان بود که علاوه بر صریح سخن گفتن به مشکلات پیش روی افغان ها در مراجعه به ایران اشاره کرده و از مسئولان کشورمان برای ندادن ویزای صحت گله کرد.

مسئله چندان سخت نیست؛ تا چند سال گذشته بیشترین گردشگران سلامت ورودی به ایران را افغان ها تشکیل می دادند اما به یک باره ورق برگشت و در تیرگی روابطه سیاسی دو کشور، تعداد مریضانی که برای درمان به بیمارستان های ایران مراجعه می کردند کمتر و کمتر شد تا جایی که حالا «محمد هاشم وهاج» به «شرق» می گوید امسال 2 میلیون بیمار از افغانستان به هند رفته اند که حداقل روزی یک میلیون دلار هزینه درمان آنها به جیب پزشکان هندی و صنعت گردشگری این کشور می رود.

سوال اینجاست که وقتی همه مسئولان از تلاش شبانه روزی کشور برای توسعه گردشگری و خصوصا گردشگری سلامت سخن می گویند چرا نزدیک ترین همسایه ایران و دوستان هم فرهنگی ایران بزرگ به کشور هفتاد دو ملت می روند تا مرهمی بر زخم های روحی و جسمی خود بگذارند حال آن که وسیع ترین و متنوع ترین کشور هفت اقلیم و چهار فصل، تنها 500 کیلومتر با شهرهایشان فاصله دارد. پاسخ نماینده کشور افغانستان در یک جمله کوتاه خلاصه می شود: مسئولان جمهوری اسلامی ایران به افغان ها به راحتی ویزانی صحت نمی دهند.

ویزای صحت یا همان ویزای گردشگری سلامت اما موضوعی است که سازمان میراث فرهنگی برای آن برنامه ای دارد چرا که بر اساس گفته های سلطانی فر، رئیس این سازمان، بسیجی از امکانات و ظرفیت ها برای تکیه اقتصاد کشور بر این دومین صعنت پول ساز جهان در حال انجام است تا سهم دو درصدی درآمدزایی این صنعت به 5 درصد افزایش پیدا کند و بعید نیست تا 10 سال دیگر به قد و قواره تولید نفت، درآمدزا باشد.

استاندار مازندران هم هم قول می دهد در این زمینه هر کاری از دستش برآید نه برای افغان ها که برای تمامی بیماران کشورهای عضو اکو انجام دهد چرا که معتقد است، مازندران بهشت ایران است و می تواند بهشت گردشگران سلامت ایران هم باشد. او به انبوهی از بیمارستان ها، مراکز درمانی، طبیعت بکر منطقه و اقلیم خزری استان اشاره می کند که در دنیا بی نظیر است و می تواند به عنوان آورده این استان در گردشگری سلامت اعضای اکو به چشم بیاید این در حالی است که وهاج می گوید مشکلات افغان ها در آمدن به ایران این حرف ها نیست و مشکل از جای دیگری آب می خورد.

در میان حرف های استاندار و رئیس سازمان میراث فرهنگی، دو نقطه نورانی هم وجود دارد و آن تاکید هر دو بر این مسئله است که گردشگری سلامت می تواند نمادی از گفت و گوی تمدن ها باشد و این غیرمستقیم اشاره به تلاش دولت برای حل تیرگی های احتمالی روابط ویزایی میان ایران و افغانستان دارد. دردل های وهاج هم که چاشنی این اظهارات می شود در راستای همین دوستی های فرهنگی است. او می گوید که مردم ایران در اقلیم بزرگ این کشور دوستان و برادران و خواهران افغان ها هستند و هر انسانی که بیمار می شود برای درمانش ترجیح می دهد به نزد برادرش مراجعه کند و ما هم دوست داریم که برای درمان بیماری هایمان به نزد برادران و خواهرانمان در کشوری برویم که هم زبان، هم فرهنگ و هم کیش ما هستند.

بنابراین با ناراحتی از مسئولان ایران سوال می کند که "چرا به افغان ها برای درمان ویزای صحت نمی دهید؟ چرا یک افغانی به آسانی نباید از خدمات پزشکی ایران استفاده کند؟"

تلاش برای جذب گردشگران سلامت به استان مازندران تنها محدود به افغان ها نیست. مازندران در این کنفرانسی که با همکاری اکو بر پا کرده به دنبال جذب تمام بیماران کشورهای عضو این نهاد بین المللی است و مدعی است توانایی تکنیکی و ظرفیت های بلقوه آن را هم دارد. به حرف های استاندار این استان در قوت این سرزمین، مهر تایید رئیس سازمان میراث فرهنگی هم نشسته تا کشورهای دنیا بتوانند با 20 درصد هزینه هایشان و در کمترین زمان ممکن به ایران و مازندران بیایند برای درمان زخم هایشان و البته کاهش آلام روحی شان. بنابراین این پایان راه نیست و البته که افغان ها هم تنها ناراضیان این روزها از وضعیت ویزای کشور نیستند.

ایران دست هایش را دوباره به سمت رابطه با کشورهای دنیا گشوده و آغوش اش را برای دوستی به سمت جهان باز کرده است بنابراین درمان دردها جز اولین قدم ها به شمار می رود تا دوباره بذر دوستی در خاورمیانه و جهان رشد شود و به بار بنشیند. تا آن زمان، نگاه کردن به موضوع گردشگری سلامت از دریچه ای بین المللی، بهترین راه برای تایید تلاش های همه جانبه دولت ایران در بهبود جایگاه جهانی خود است.

انتهای پیام