سرویس تجسمی هنرآنلاین: پروانه فخارزاده متولد سال 1344 است و در هنرستان هنرهای زیبا تحصیل کرده است. او درباره سابقه فعالیت خود به خبرنگار هنرآنلاین گفت: از سال 65 که فارغ‌التحصیل شدم تا سال 70 فعالیت خود را در شیراز ادامه دادم و بعد تا سال 79 به آموزش هنرجویان پرداختم. بعد از آن از معاونت هنرهای تجسمی تهران گواهی هنری گرفتم. با توجه به اینکه در زمان هنرستان شاگرد علی مطیع بودم دوباره دو سال زیر نظر ایشان دوره تخصصی چهره‌سازی را گذراندم و گواهینامه پایان دوره را دریافت کردم.

او افزود: سال 80 از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز آموزشگاه آزاد هنرهای تجسمی دریافت کردم و از آن سال تا به حال از سازمان صنایع دستی تهران با عنوان صنعتگر شناسنامه هنری دارم و علاوه بر آن عضو افتخاری موسسه توسعه هنرهای معاصر هستم.

فخارزاده در مورد نمایشگاه‌هایی که تا به حال برگزار کرده است گفت: سال 84 در اولین نمایشگاه سالانه طراحی کرج شرکت کردم. سال 85 نمایشگاه انفرادی با عنوان " پیامبر اعظم" در کویت داشتم. بعد از آن در نمایشگاه‌های گروهی در فرهنگسرای اندیشه، نمایشگاه شاهنامه‌نگاری در پژوهشکده هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی کشور، نمایشگاه دوسالانه ملی نگارگری در موزه هنرهای معاصر و نمایشگاه گروهی در موزه قصر تهران شرکت داشتم.

او با اشاره به اینکه سبک کارهایش تحت تاثیر نگارگری دوره صفویه است ادامه داد: من علاقه زیادی به کارهای آن دوره دارم و همیشه سعی می‌کنم به همان سبک کار کنم چون آرامش خاصی به من می‌دهد. سعی می‌کنم مانند کارهای آن دوره در تابلوهایم روح معنوی وجود داشته باشد، چون به عرفان علاقه‌مند هستم و می‌خواهم روحیه عرفانی را در کارهایم نشان دهم.

فخارزاده افزود: نقاشی‌های صفویه حالت عرفانی دارد و از داستان‌های قرآنی در آنها استفاده شده است، داستان‌هایی مثل معراج پیامبر، داستان حضرت ابراهیم و... . من به این کارها خیلی علاقه دارم و در کارهای خودم هم از داستان‌های قرآن، مثنوی یا تذکره الاولیا استفاده کردم. مثلا معجزه پیامبر را در مثنوی خواندم و سعی کردم آن را به نمایش درآورم.

او درباره استقبال مردم از کار نگارگری گفت: متاسفانه این روزها علاقه مردم و به ویژه جوانها به این کار کم شده است. کسانی که می‌آیند و کارها را می‌بینند از آنها خوششان می‌آید، اما در مجموع استقبال زیادی نمی‌کنند و بیشتر به کارهای کلاسیک و رنگ و روغن توجه می‌کنند. برایم عجیب است که مردم ما چندان به نگارگری بها نمی‌دهند در حالی‌که سفیر واتیکان وقتی این کارها را دید به آنها و به ویژه دو کار که با موضوع ائمه کار شده بود علاقه زیادی نشان داد.

انتهای پیام/