سرویس مد و لباس هنرآنلاین: بهشاد بردبار در رشته گرافیک تحصیل کرده و 15 سال سابقه کار هنری دارد. او از 6 سال پیش با گذراندن دورههای آموزشی به فعالیت در زمینه مدلینگ پرداخته است و به صورت حرفهای در این زمینه فعالیت میکند.
آموزش مدلینگ به چه صورت است و برای این کار چه دورههایی را باید گذراند؟
دورههایی که من گذراندم بیشتر بخش عملی کار بود که به فیگور گرفتن جلوی دوربین و اجرای نمایش زنده مربوط است. ولی بحث مدلینگ بسیار گسترده است و اگر یک مدل بخواهد به صورت حرفهای وارد بازار کار شود و آموزش ببیند، فقط اینها کافی نیست و موارد زیادی را باید رعایت کند. مسائلی مانند ورزش، تغذیه، مراقبتهای ظاهری، اخلاق و رفتار، نحوه زندگی در محیط کاری و محیط اجتماعی باید در نظر گرفته شود. مدلی که به عنوان یک الگو و نماینده یک برند ظاهر میشود، باید در درجه اول از نظر شخصیتی و اخلاقی مشخصات بارزی داشته باشد که پشتوانه ظاهر او باشد و بتواند آن اخلاق و شخصیت زیبا را در ظاهر خود نشان دهد. ظاهر یا اخلاق به تنهایی کافی نیست و اینها باید در کنار هم باشند. بنابراین موارد زیادی برای آموزش یک مدل وجود دارد.
با توجه به اینکه پیش از این در ایران مقوله مدلینگ به صورت رسمی وجود نداشته است، فعالیت شما در این سالها به چه صورت بود؟
بیشتر کارهای من خصوصی بوده اما سعی کردم فعالیتهایی انجام دهم که از نظر عرف و اجتماع هم پذیرفته شده و مورد تایید باشد مانند برنامههای زندهای که با شرکت نوین چرم اجرا کردم که همه مجوز داشتند. یا کارهای عکاسی که انجام دادم همه در حد عرف معمول بوده است. اصولا تا به امروز کار مدلینگ مجوز رسمی و قانونی نداشته و با وجود آنکه فعالیتها در این زمینه با مجوز بوده اما قانون تدوین شدهای برای آن وجود نداشت.
با تغییراتی که در زمینه کار مدلینگ به وجود آمده است، فکر میکنید شرایط کاری شما نسبت به قبل تغییر خواهد کرد؟
حتما تغییر میکند و من به این تغییر شرایط بسیار امیدوارم و نگاه مثبتی به آن دارم. کمترین تاثیر این تغییرات این است که فعالیتهای غیرقانونی و بدون مجوز که باعث میشد موضوع مد و مدلینگ در ایران زیر سوال رود از این طریق متوقف میشود. الان در شبکههای اجتماعی و مجازی هزاران مدل وجود دارد چون وقتی قانونی وجود نداشته باشد هرکسی میتواند بگوید من مدل هستم و این اصلا درست نیست. من از شرایط جدیدی که پیش آمده خیلی استقبال میکنم و امیدوارم قوانین جدید باعث شوند مدلینگ به صورت حرفهای جلو رود و به عنوان یک شغل شناخته شود. مدل به عنوان یک بهپوش، الگوی پوشش مناسب جامعه است و اگر این کار قانونی شود دست سوء استفاده کنندگان بسته میشود. پیش از این کسانی به عنوان آموزشگاههای مدلینگ از جوانان علاقهمند و نا آگاه مبالغی را دریافت میکردند اما معلوم نبود چه چیزی به آنها آموزش داده شده و کجا قرار است کار کنند.
مدلینگ جذابیت زیادی برای جوانان دارد و عده زیادی علاقه دارند وارد این کار شوند. به نظر شما اصلا چه افرادی میتوانند این کار را انجام دهند و این کار چه مشکلاتی دارد؟
ملاک استانداردهایی است که یک مدل به خصوص برای نمایش زنده باید داشته باشد. برای عکاسی هر کسی میتواند یک فتو مدل باشد و با توجه به نیاز آن برند، از یک کودک 4 ساله تا فرد 70 ساله یا بسیار لاغر یا بسیار چاق میتوان استفاده کرد. پس همه افراد میتوانند فتومدل باشند. اما برای اجرای زنده باید مدل مشخصات ویژهای داشته باشد. حداقل قد و آناتومی مناسب بدن چیزهایی است که باید وجود داشته باشد. اما گاهی با وجود این نکات هم ممکن است شخص نتواند این کار را انجام دهد، چون او باید ذاتی داشته باشد که بتواند مثل یک بازیگر شخصیت مناسب لباسی را که بر تن دارد به خود بگیرد و آن را نشان دهد. به همین دلیل کار سادهای نیست که فکر کنیم هر کسی با یک ظاهر خوب میتواند مدل شود.
این کار چه سختیهایی دارد؟
مدلینگ فقط این نیست که جلوی دوربین بایستی و یک عکس زیبا بگیری. برای تهیه عکسها باید ساعتها کار کنید و این از لحاظ جسمی خستهکننده است. ساعتها سرپا ایستادن، تکرار چندباره و تحمل گریمهایی که میشود خسته کننده است. اینها مواردی است که شاید برای یک بار جذاب باشد اما اگر به صورت مداوم تکرار شود و هر روز جلوی دوربین این اتفاقات بیفتد متوجه میشوید که اصلا کار سادهای نیست.
چه آیندهای برای این کار میبینید؟
آرزوی من این است که این کار در ایران به صورت حرفهای پیش رود. باید مجوزهای قانونی به کسانی که شایسته تربیت مدل هستند داده شود و از سوی دیگر قانونی گذاشته شود که طبق قوانین وزارت کار مدلینگ هم به عنوان یک شغل شناخته شود که تعرفه مشخصی برای دستمزد وجود داشته باشد و این موضوع باعث میشود از علاقه جوانان به این موضوع سوءاستفاده نشود.
انتهای پیام/