سرویس مد و لباس هنرآنلاین: خرید لباس ورزشی و ملزوماتش همیشه جزئی از لذت‌های افراد ورزش دوست به شمار می‌آید اما دیدن برخی از این اقلام و رقابت تنگاتنگ آنها با بازار داغ اروپا و آمریکا آن هم در همین نزدیکی‌ها یعنی خیابان نارمک کمی تعجب برانگیز است. این خیابان و فروشگاه‌هایش بیانگر شکل‌گیری و وسعت نیازی تازه در بین جوانان ایرانی است که امروزه بیشتر از اهمیت به ورزش بر روی لباس و برند آن متمرکز شده است. نیازی که ظاهرا در رقابتی روز افزون با جوانان آن سوی مرزها صورت می‌گیرد.

گذری کوتاه بر لباس ورزشی فروشی‌های نارمک نشان می‌دهد که اینجا تنها قدرت موجود چین است. در واقع نارمک محل فروش و نمایش برندهای خارجی است.

از بی‌کیفیت‌ترین و ارزانترین اجناس گرفته تا بالاترین و پررونق‌ترین آنها را اجناس خارجی تشکیل می‌دهند که ظاهرا این روزها به برکت وجود چین و تایوان تعداد کپی‌هایشان بیشتر هم شده است اما در این میان هیچ ردپایی از تولیدات داخلی دیده نمی‌شود.

نگاه کردن به کفش‌های ورزشی و لباس‌های مربوط به رشته‌های مختلف خالی از جذابیت نیست آن هم اگر تنوع محصول و قیمت‌هایش به گستردگی خیابان نارمک باشد!

کفش نایک 150 هزار تومان؟

وارد یکی از مغازه‌های کفش فروشی می‌شوم و به طرح کفش‌های ورزشی نگاه می‌کنم. فروشگاه تقریبا شلوغ است اما با این حال فروشنده خوب حواسش به تازه واردین جمع است. طرح کفش‌ها بسیار زیباست و تقریبا با آنچه در سایت نایک دیده می‌شود یکسان است اما جالب اینجاست که قیمت‌ها با آنچه در سایت می‌بینیم تفاوت فاحشی دارد.

فروشنده قیمت یکی از کفش‌های پیاده روی، ایر را تنها 150 هزار تومان اعلام می‌کنند. این در حالی است که قیمت این کفش در سایت اصلی نایک 130 دلار تعیین شده است. یک احتساب سر انگشتی مرا به شگفتی وا می‌دارد چرا که قیمت این کفش امروز در ایران باید نزدیک به 450 هزار تومان است!

فروشنده با لبخندی مصنوعی می‌گوید که این نوع کفش‌ها نمونه کاملا ارجینال و اصل نایک نیستند بلکه ساخت دست چین و تایوان اما با کپی گام به گام و شبیه هستند.

وقتی درباره تفاوت کیفیت این دو نوع از او می‌پرسم با صدایی که تمام مشتریان بشنوند می‌گوید: هیچ تفاوتی وجود ندارد و تنها نمونه‌های ارجینال مال بچه پولدارهاست که به دنبال جلب توجه هستند!

او در ادامه افزود: کپی‌های چینی این نوع کفش از نوع درجه یک است که تمام اصول در آن رعایت شده است.

من اما همچنان مبهوت این سوال در ذهنم بود که اگر اینطور است چرا نایک همچنان نمونه‌های گران قیمت‌تر را تولید می‌کند و چرا مردم اروپا و آمریکا آن نمونه‌ها را ترجیح می‌دهند؟

لباس یوزهای ایرانی در نارمک

ماجرای لباس ورزشی بازیکنان تیم فوتبال کشورمان هم از همان داستان‌هایی بود که بعد از به پا کردن جنجال‌های بسیار ظاهرا ختم به خیر شد و باز هم با صبر و تحمل مردم و مسئولان محترم همان رویه سابق را پیمود.

بعد از اتمام آن جنجال‌ها نمونه لباس‌های تیم ملی کشورمان در دو رنگ سفید و قرمز داخل ویترین‌های نارمک به فروش می‌رسد. ظاهرا این پیراهن‌ها با همان روش کپی برداری از لباس برند آل اشپرت تهیه شده‌اند. قیمت این لباس ها بین 45 تا 135 هزار تومان ارائه می‌شود که ظاهرا بسته به نوع خواسته مشتریان متفاوت است. به گفته فروشنده، از ابتدای جام جهانی فروش این مدل‌ها به واسطه شور و هیجان موجود بسیار خوب بوده اما پس از حذف ایران رو به افول گذاشته و تقریبا در حالت رکود به سر می‌برد.

180هزارتومان برای یک کلاه ورزشی

یکباره ویترین بزرگ کلاه‌های ورزشی توجه مرا به خود جلب می‌کند. کلاه‌هایی که همه متعلق به برندهای معتبر دنیا هستند و نمونه‌های آن‌ها را بسیار در فیلم‌های سینمایی، اروپا، آمریکا و مجامع ورزشی دیده‌ایم. دیدن این نمونه‌ها آن هم با این وسعت در تهران خودمان کمی برایم جالب توجه است. طبق گفته فروشنده این کلاه‌ها هوادارن خاصی در بین خوانندگان رپ و ورزشکاران رشته‌های مختلف از جمله اسکیت سواران دارد.

قیمت این نوع کلاه ها از 45 تا 180 هزارتومان نوسان دارد. برایم جالب است که کدام کلاه 180 هزار تومانی است. فروشنده کلاهی پر دکمه و زرق و برق دار را نشانم می‌دهد. وقتی میپرسم چرا قیمت این کلاه اینقدر بالاست. پاسخ تعجب برانگیز است زیرا کریس رونالدو سه هفته قبل این کلاه را در یک عکس بر سر داشته است!

به گفته این فروشنده یک روز بعد از دیده شدن این مدل در ماهواره و شبکه‌های اجتماعی این نمونه‌ها به صورت کپی شده توسط چین و تایوان وارد کشور می‌شوند و طرفداران خود را جذب می‌کنند!

ظاهرا این کلاه‌ها برای سنین بالای 16 سال طراحی شده و اغلب کسانی که از آن استفاده می‌کنند در رده سنی جوانان قرار دارند.

نمونه‌های دیگری نیز در این ویترین هستند که با مبالغی بالغ بر 100 و 70 هزار تومان به فروش می‌رسند ظاهرا دلیل گرانی این نوع کلاه‌ها صرفا باب شدن آن در آن سوی دنیاست و جوانان ایرانی علاقه وافری به رقابت با آن سوی مرزها دارند.

جالب اینجاست که به گفته فروشنده نمونه ارجینال و اصل این کلاه‌ها حداقل سه برابر این مبلغ قیمت دارند اما واردات آن‌ها برای بازرگانان به صرفه نیست به همین خاطر کمتر در تهران دیده می‌شوند.

به طور حتم بین نمونه‌های ارجینال و کپی شده تفاوت‌های فاحش و عمده‌ای وجود دارد و این مساله که کیفیت کالاهای معتبر در دنیا تضمین شده هستند قابل انکار نیست اما اینکه چرا در بازار تهران مردم علاقمند به خریداری یک نمونه کپی شده با کیفیت پایین و قیمتی به نسبت گران هستند جای سوال دارد؟

خرید کفشی مانند نایک تضمین راحتی و کیفیت برای یک خریدار است. کیفیتی که تمام ابعاد تکنولوژیک و ارگونومی پاهای فرد را در بر می‌گیرد اما قطعا نمونه‌های مشابه با همان دقت سنجی برند اولیه سایز بندی نشده‌اند و یقینا بر روی مسائلی نظیر جنس کفش، دفع عرق و مباحثی از این دست حرفه‌ای کار نشده است. لذا خریدن یک نمونه تقلبی به صرف داشتن مارک یک کمپانی مانند نایک و استفاده از کلاه‌هایی با قیمتی بالا آن هم در شرایطی که هیچ تعریفی در میان ما ایرانیان ندارند از همان مقوله‌هایی است که شاید نیاز به یک آسیب سنجی اجتماعی توسط کارشناسان مربوطه داشته باشد.شاید هم در این میان غفلت مسئولان و طراحان داخلی از این حوزه باعث شده است که تا این حد فضا در سیطره شرکت‌های خارجی حتی به قیمت بی کفیتی و کپی باشد.

انتهای پیام/61