سرویس سینما هنرآنلاین: پرستو صالحی بازیگر شناخته شده‌ای در حوزه کارهای طنز و اجتماعی است. او با درخشش در مجموعه طنز "زیر آسمان شهر" توانست محبوبیت زیادی در بین مخاطبان به دست بیاورد. صالحی در سال‌های بعد حضور پر نوسانی را در بازیگری تجربه کرده است و این روزها با حضور در دو کار"شوخی کردم" به کارگردانی مهران مدیری و "عینک آفتابی" به کارگردانی رضا رشیدپور روزهای پر کاری را تجربه می‌کند. پرستو صالحی با خیلی از باتجربه‌ها و بزرگان سینما و تلویزیون مثل مسعود کیمیایی، احمد امینی، بهمن فرمان آرا ، عباس خواجویی ، قاسم جعفری و.... همکاری داشته است . با این بازیگر درباره حضور در نقش‌های طنز و فعالیت‌های کاریش گفت وگویی انجام داده ایم.

بازی در کارهای آیتمی برایتان چه ویژگی‌هایی دارد؟

بازی در مدیوم کار آیتمی با بازی در مجموعه‌های تلویزیونی و یا سینمایی تفاوت چندانی ندارد و اگر به دنبال تفاوت‌هایی هستیم این تفاوت در کارهای تئاتری وجود دارد که مدیوم مستقلی است و بازیگر باید به خیلی از قواعد آشنا باشد و در ضمن تمرکز و تسلط درستی روی نقش، به صورت بی‌واسطه با تماشاگر ارتباط برقرار کند؛ زیرا فرصت اشتباه کردن را ندارد. خوشبختانه در تمام این عرصه‌ها تجربیات خوبی دارم. اولین فعالیت من در تئاتر "نغمه‌های خورشید" با ویژگی تئاتر فرم فیزیکال بود و بعد از آن در سریال "محاکمه "بازی کردم که یک کار تاریخی به کارگردانی حسن هدایت و پس از آن سه فیلم نود دقیقه‌ای به نام‌های "اینجا خانه من است"، "یک روز طولانی" و "آبی" بازی کردم و قبل از حضور در "عینک آفتابی" مدت زیادی از تلویزیون دور بودم و حضور در این مجموعه استارت دوباره‌ای برای حضور و بازی در کارهای تلویزیونی است.

با توجه به اینکه مدتی از کارهای طنز تلویزیونی دور بودید چه تغییراتی را در کارهای طنز تلویزیونی دیدید؟

آن سال‌ها کار طنز خیلی ساده و راحت‌تر از حالا بود. در زیر" آسمان شهر "به کارگردانی مهران غفوریان در شرایط مناسب و خوبی کار کردیم. اما حالا کار طنز زیاد است و از طرفی تعداد بازیگران طنز هم افزایش پیدا کرده است. نکته قابل اشاره دیگر ارتقا سطح سلیقه مخاطبان است و شاید طنزهایی که در یک دهه قبل باعث خنده مردم می‌شد. این روزها نمی‌تواند خنده‌ای برای مردم به وجود بیاورد. خیلی از کارها در آن سال‌ها جواب می‌داد که در این سال‌ها جواب نمی‌دهد.

آیا اعتقاد دارید دوران طنزهای آیتمی به سر آمده است؟

جواب به این سوال کار سختی است و باید خیلی از مسائل مورد بررسی قرار بگیرد.

به افزایش تعداد بازیگران طنز اشاره کردید، آیا این بازیگران کارهایشان دارای کیفیت لازم است؟

در حوزه طنز ورود بازیگرانی که بر اساس رابطه و معرفی وارد می‌شوند خیلی کمتر از سایر عرصه‌های بازیگری است و خیلی از بازیگران طنز این روزها بازیگران با تجربه‌ای نیستند و پس زمینه بازی در تئاتر را دارند و بر اساس لیاقت وارد شده‌اند .

بنابراین به کیفیت بازی‌شان اعتقاد دارید؟

نه منظورم این نبود. اینها بازیگران جوانی هستند که زمان می‌برد محبوب و مورد توجه مردم قرار بگیرند. در ابتدای دهه هفتاد که سریال‌هایی مثل "پرواز 57" و "ساعت خوش" پخش شد. تعدادی جوان با انگیزه و جویای نام در این کارها بازی داشتند که کسی آنها را نمی‌شناخت و در سال‌های بعد اکثرشان تبدیل به چهره‌های معروفی شدند. مهران مدیری، مهران غفوریان، رضا عطاران، نادر سلیمانی و خیلی‌های دیگر چنین رویکردی داشتند. این بازیگران جوان فعلی برای کارشان زحمت زیادی می‌کشند و بستگی به شرایطی دارد که ممکن است برخی‌هایشان در کار طنز موفق نشوند.

آیا حضور چهار بازیگر حرفه‌ای در "عینک آفتابی" با سایر بازیگران جوان کار دارای هماهنگی است ؟

دو جنس بازی در کار وجود دارد و این تابع شرایط خاصی است.

آیا باز هم در کارهای طنز بازی می‌کنید؟

نه ، طنز بازی کردن شرایط خاصی را نیاز دارد و من اینقدر آدم صادقی هستم که این مسئله را به مهران مدیری و رضا رشیدپور گفتم و تاکید کردم که آدم طنازی نیستم تا از من توقع تیپ‌سازی در بازیم داشته باشید و هردوی این عزیزان به من گفتند که قرار نیست در بازیم تیپ سازی انجام بدهم و بازی رئال و طبیعی از من انتظار دارند. این روزها آدم تلخی شده‌ام و این روحیه با طنز بازی کردن هم‌خوانی ندارد.

آیا ریشه این تلخی بر اثر کم کاریتان در این سال‌های اخیر است؟

دوران رکود هشت ساله کاریم خیلی روی روحیه من تاثیر گذاشت و باعث شده که تمایل داشته باشم نقش‌های تلخ بازی کنم.

اما طنز بازی کردن باعث تغییر روحیه شما می‌شود

می‌تواند تاثیرگذار باشد . اما بازیگران شاخصی که طنز کار می‌کردند. روحیه طنازانه‌ای دارند و بازیگری در کار کمدی و طنز موفق است که دارای شیرینی ذاتی باشد. بازیگری مثل مهران غفوریان ذاتا آدم شیرین و بذله‌گویی است و اگر او حرف ساده هم بزند باعث ایجاد خنده در مخاطب می‌شود. البته خیلی‌های دیگر مثل جواد رضویان هم چنین ویژگی دارند و می‌توانند روی مخاطبش اثر بگذارند. به شخصه در زندگی عادی حتی یک جوک هم در بین دوست و آشنایانم تعریف نکرده‌ام و اگر هم تعریف کنم بی‌مزه خواهد شد. خوشمزگی در بازی بازیگر طنز حتما باید وجود داشته باشد . در نمونه‌های خارجی هم این شیرینی در کمدین هایی مثل وودی آلن، مل بروکس، جیم کری و دیگران دیده می‌شود. در بازی رئال و جدی بازیگر می‌توان با تلاش و کوشش نقشش را بازی کند.

در مجموعه "عینک دودی" انتخاب بازیگران برای ایفای نقش‌ها به چه نحوی انجام شد؟

رضا رشیدپور به عنوان کارگردان بازیگران را برای بازی در هر آیتم انتخاب می‌کرد.

ایفای نقش زن خبرنگار تلویزیونی در یکی از آیتم‌های برنامه چقدر برایتان جذابیت داشت؟

تا به حال نقش خبرنگار بازی نکرده بودم .

آیا برای بازی در این نقش به سراغ نمونه‌های واقعی خبرنگار تلویزیونی رفتید؟

بله ، مدتی با دقت در بخش‌های خبری به نوع گویش، حرف زدن و رفتارهای خبرنگاران خانم دقت می‌کردم. در بازیم به سراغ تقلید صرف و بدون خلاقیت نرفتم و بیشتر از تجربیات دوران بازیگریم در نقش‌های مختلف استفاده کردم و چون کار طنز بود برخی از حرکات و نوع حرف زدن خبرنگار خانم را گل درشت بازی کردم و چون قرار بود زیاد به سراغ تیپ‌سازی نروم؛ این اغراق در بازی چندان برجسته و پر رنگ نیست.

چقدر نقد اجتماعی که مهران مدیری در شوخی کردم به موضوعات روز جامعه انجام داد برایتان دارای جذابیت است ؟

مهران مدیری نامش اعتبار دارد و آدم دوست داشتنی است که برایم همکاری با او حائز اهمیت بود و به خوبی توانست این موضوعات را مورد نقد هنرمندانه در لایه‌ای از طنز به مخاطبانش عرصه کند.

به کدامیک از آیتم‌های این مجموعه علاقه بیشتری دارید ؟

به بخش‌هایی که مهران مدیری در خلال بخش‌های مختلف در باره موضع برنامه حرف می‌زد علاقه بیشتری دارم و شرینی ذاتیش واقعا در ساختار کار معرکه است.

احمد محمد اسماعیلی

انتهای پیام/