به گزارش خبرنگار موسیقی هنرآنلاین// در این نشست، آرا کاراپتیان (رهبر گروه کر و خواننده سولیست)، پیمان منصوری (رهبر ارکستر و رهبر اپرا)، دایانا آداما (کارگردان اپرا)، ادنا زینالیان (طراح لباس)، رضا مهدیزاده (طراح صحنه)، هاسمیک کاراپتیان (خواننده سولیست و مربی آواز) و تعدادی از دیگر عوامل صحنه و ارکستر حضور داشتند، جزئیاتی در خصوص انتخاب سوژه، کارگردانی، ترکیب سولیست ها، ارکستر، گروه کر و طراحی صحنه و لباس مطرح شد.

آرا کاراپتیان ضمن اشاره‌ای به خالق اپرای فلوت سحرآمیز، موتزارت، به پیشینه انتخاب این اثر برای اجرای عمومی پرداخت و گفت: 3 سال پیش کریستین شولتز، مدیر بخش موسیقی انجمن فرهنگی ایران و اتریش، پیشنهاد کرد فلوت سحرآمیز موتزارت به صورت تمرینی کار شود. این کار به صورت جزئی یا با آنسامبل‌های کوچک در برخی اجراهای عمومی به صحنه رفت تا اینکه از یک سال پیش با آقای پیمان منصوری تصمیم گرفتیم این کار را به صورت اپرای کامل به صحنه ببریم. در اینجا تنها مشکلی که وجود داشت مشکل کارگردانی بود تا اینکه خانم دایانا آداما که کارگردان اپرا هستند به ایران آمدند و با پیوستن ایشان به گروه مشکل کارگردانی هم حل شد و از سه ماه پیش تمرین‌ها با حضور خانم آداما ادامه پیدا کرد.

دایانا آداما، کارگردان اپرای فلوت سحرآمیز، به زبان آلمانی با خبرنگاران صحبت می‌کرد و لیلا فروغی ترجمه آن را برعهده داشت. آداما در خصوص آشنایی‌اش با عوامل این اپرا گفت: خوشحالم که به طور اتفاقی همدیگر را پیدا کردیم. شاید هم اتفاقی نبوده؛ ولی از اینکه در هدف نهایی باهم شریک هستیم خوشحالم.

او در خصوص برخی مشکلات کار گفت: چون در ایران هنوز اتفاق نیفتاده که اپرایی با ارکستر کامل اجرا شود و ما از اولین‌ها هستیم، دوست دارم قبل از هرچیز توضیحاتی درخصوص اجرای این اپرا بدهم. تئاتر موزیکال و تئاتر خیلی به هم نزدیک هستند. در تئاتر موزیکال خواننده‌ها باید به همان خوبی بازیگران تئاتر بازی کنند اما مسئولیت بیشتری دارند، چون به همان خوبی که صحبت و بازی می‌کنند باید قادر باشند بخوانند. علاوه بر آن یک گروه کر و ارکستر هم به کار اضافه می‌شود.

او افزود: این اپرا به شیوه "زینگ اشپیل" اجرا می شود که دیالوگ و آواز را در کنار هم دارد. دیالوگ‌ها را به فارسی ترجمه کردیم تا برای همه قابل فهم باشد. ما با یک تیم حرفه‌ای از خوانندگان کار می کنیم و طراحان صحنه و لباس هم بسیار حرفه‌ای هستند و من خوشحالم که با ما، که کار اولمان هست، همکاری می‌کنند.

ادنا زینالیان، طراح لباس اپرا، در خصوص همکاری با پروژه فلوت سحرآمیز به خبرنگاران گفت: کار اپرا برای من ناشناخته نبوده؛ من در سال 1356 در همین تالار رودکی در بخش اپرا استخدام شدم و خوشحالم که بعد از 36 سال یک بار دیگر اپرا کار می‌کنم. من و خانم آداما از همان جلسه اول به اشتراکات بسیاری در خصوص لباس‌ها رسیدیم. در این پروژه وقتی طرح باید از کاغذ دربیاید و برود برای ساخت، تازه مشکل شروع می‌شود؛ چون خیاط‌های ما اصلا با مفهوم اپرا آشنا نیستند. لباس اپرا کاملا متفاوت با لباس تئاتر است. چون در اپرا تخیل نقش اصلی را دارد. تخیلی که متعلق به هیچ زمان و مکانی نیست. بیشتر کسانی که لباس تئاتر کار می‌کنند تصورشان بر این است که این لباس باید متعلق به دوره تاریخی خاصی باشد. علاوه بر آن، ما جایی برای پرو لباس نداشتیم و متاسفانه به خاطر این مشکل کارگردان و طراح نمی‌توانند نتیجه کارشان را در یک جا ببینند. من مجبور شدم با چند خیاط مختلف در سراسر تهران کار کنم و این خیلی سخت بود.

زینالیان افزود: فکر می‌کنم زمان آن شده که در ایران مرکزی به نام مرکز اپرای ایران تشکیل شود تا جایی باشد برای تمرین عوامل اجرا، برای ساخت لباس‌ها و ...

طراح لباس اپرای فلوت سحرآمیز در خصوص اورژینال بودن طرح لباس‌های این اپرا گفت: طراح لباس اگر طراح باشد امضا دارد. برای من که مدرس این رشته هستم و طراحی لباس 110 تئاتر را بعد از انقلاب کار کردم، در شأن من نیست که کارم کپی باشد. یا از کار آرشیوی استفاده کنم.

در ادامه پیمان منصوری، رهبر ارکستر اپرای فلوت سحرآمیز، درخصوص آهنگسازی این اثر و همچنین ارکستر تحت رهبری خود گفت: ما در این کار با یک اثر موسیقایی عظیم روبرو هستیم؛ چه از جنبه آوازی و چه ارکسترال. این قطعه همزمان با "رکوئیم" نوشته شده و از زیباترین کارهای موتزارت است. تمام عوامل طی این چند ماه با همت زیاد کار کردند. ما در اجرای اثر با دو مشکل مواجه بودیم؛ یکی جای تمرین بود و دوم بحث هزینه‌ها. من امیدوارم بتوانیم با درآمد حاصل از این کار هزینه‌هایمان را پوشش دهیم. همینطور امیدواریم بعد از سه شب اجرای اول، اجرای اپرا را در زمان‌های دیگر ادامه دهیم.

حمیدرضا شعبانی، خواننده نقش زاراسترو از نقش‌های اصلی اپرای سحرآمیز که فارغ‌التحصیل کنسرواتوار مونته‌وردی ایتالیاست، درباره حضورش در این اجرا گفت: آرزوی من این بود که در وطن خودم به روی صحنه بروم. در ایران طی سال‌های اخیر اجراهای کلاسیک در ایران به صحنه می‌رود، اما اپرا داستانش متفاوت است. اگر توجه کافی به این هنر شود، اپرا می‌تواند در ایران کارآفرینی کند و ما می‌توانیم با این هنر وطن‌مان را به دنیا معرفی کنیم. همیشه یکی از آرزوهای زندگی‌ام این بود که در تالار وحدت برنامه اجرا کنم که به این آرزو هم رسیدم.

رضا مهدیزاده، طراح صحنه اپرای فلوت سحرآمیز درباره این پروژه به خبرنگاران گفت: در این کار می‌خواستیم به سادگی در فرم و نوعی زیبایی‌شناسی مختص این کار نزدیک بشویم تا به شفافیت ارتباطی با مخاطب برسیم که در قالب عناصر سازه‌ای در صحنه قرار می‌گیرند. من این ایام تئاتر "دن کامیلو" کار آقای نریمانی را روی صحنه دارم. الان هم روی "فاوست" حمیدرضا نعیمی کار می‌کنم که صحنه "سقراط" را نیز با ایشان داشتم. در آینده هم در همین تالار وحدت "باغ دلگشا"‌ی خانم پری صابری را دارم؛ همه اینها کارهای سختی هستند اما برای من "فلوت سحرآمیز" یک اثر به یادماندنی خواهد بود.

گفتنی است اپرای فلوت سحرآمیز در روزهای 2 و 3 و 4 تیرماه در تالار وحدت به روی صحنه می‌رود. جزئیات بیشتر درخصوص این اجرا و گفت و گو با عوامل اجرایی این اپرا را طی روزهایی آتی در هنرآنلاین منتشر خواهد شد.

انتهای پیام/

عاطفه بزرگ نیا