به گزارش سرویس مد و لباس هنرآنلاین ، در گفت و گو با بیشتر طراحان لباس متوجه میشویم که علاقه آنان به این کار ریشه در کودکی و علاقه آنها به پوشیدن لباسهایی متفاوت دارد. گفت و گوی ما را با "آوا فرسار" طراح لباس جوان بخوانید.
درباره نحوه آغاز به کار خود بگویید.
من در رشته برق و الکترونیک تحصیل کردم و کار طراحی داخلی هم انجام میدهم، اما به دلیل علاقه به طراحی لباس وارد این کار شدم. از کودکی در این زمینه استعداد داشتم و هر لباسی که میخریدم تغییراتی در آن ایجاد میکردم تا لباس متفاوتی درست کنم. این حالت روی من ماند و وقتی بزرگ شدم دورههای تخصصی طراحی لباس را در هندوستان گذراندم.
در آن دورهها چه نکاتی را آموزش دیدید؟
درسهای آن دورهها بیشتر چیزهایی مانند رنگشناسی و...بود. البته من به طور ذاتی اینها را میدانستم و قبلا در کارهای خود از آنها استفاده میکردم، ولی برای بهتر شدن دید خودم در این کلاسها شرکت کردم.
طرحهای شما چه ویژگی خاصی دارند؟
نامتقارن بودن طرحها ویژگی اصلی کارهای من است. مدل لباسهای من طرحهای خاصی هستند که نمونه آن زیاد دیده نشده است. درست است که در ایران باید باحجاب باشیم اما این موضوع باعث نمیشود محدودیتی در پوشش ما به وجود آید. ما میتوانیم مانتو را مثل لباس شب یا عصر بپوشیم و همیشه خوشتیپ باشیم. مانتوی ما حتما نباید یک چیز ساده و معمولی باشد و با همین پوشش هم میتوان شیک بود.
چه نیازی باعث شد به کار طراحی لباس بپردازید؟
در ذهن من طرحهای زیادی وجود داشت که با این کار تخلیه میشد. موضوع این نبود که به دلیل کمبود لباسهای مورد علاقهام در فروشگاهها این کار را شروع کنم، چون من قبل از این هم از مزونها خرید میکردم یا خودم لباسهایم را میدوختم. در واقع وقتی اطرافیان کارهایم را میدیدند از آنها تعریف میکردند و میخواستند که برای آنها هم لباس بدوزم. این موضوع باعث شد کار طراحی لباس را به صورت جدی پیگیری کنم.
به نظر شما مانتو یک لباس ایرانی است؟
ما نمیتوانیم بگوییم مانتو یک لباس ایرانی است چون در خارج از ایران هم این لباس به عنوان پالتو و بارانی در زمستان، یا به عنوان تونیک در تابستان استفاده میشود. لباس ما هم مثل آنهاست و فقط یک روسری به آن اضافه میکنیم. در کشورهای مختلف حجاب را به عنوان پوشش مختص مسلمانها میشناسند اما مانتو را لباس ویژه مسلمانها نمیدانند چون همه جا پوشیده میشود. پس نمیتوانیم مانتو را یک لباس ایرانی بدانیم. حتی در دیگر کشورهای مسلمان هم لباس بلند یا چادر وجود دارد و تفاوت چندانی بین لباس ما و آنها وجود ندارد.
پس چگونه میتوانیم لباس ایرانی داشته باشیم؟
لباسهای محلی ما میتواند تفکیک کننده لباس ما و مسلمانهای دیگر باشد. کسانی که تحقیقات باستانشناسی یا تاریخی انجام میدهند با این پوششها آشنا هستند و میتوانند آنها را به دیگران معرفی کنند. ما میتوانیم با الگو گرفتن از این لباسها، پوششی متفاوت از مسلمانهای دیگر طراحی کنیم و هویت ایرانی خود را در لباسهایمان نشان دهیم.
لباسهایی که در مزون تولید میشوند چه تفاوتی با لباسهای تولیدی دارند؟
اولین تفاوت، تیراژ بالای لباس در فروشگاه است. این لباسها در مناطق و شهرهای مختلف پخش میشوند و قیمت آنها برای بیشتر افراد جامعه مناسب است. برای تولیدی، تولید انبوه خیلی از طرحها به صرفه نیست، ولی در مزون امکان دوخت هر طرحی وجود دارد. در مزون از هر لباس حداکثر 3 یا 4 دست دوخته میشود و بعضی از طرحهای خاص، تک هستند و تولید مجدد از آنها صورت نمیگیرد. مزون دارای یک برند خاص و طراح خاص است و طراح آن هم باید آنقدر حرفهای باشد که بتواند لباسهایی متفاوت طراحی کند. البته به تازگی فروشگاهها هم لباسهای متفاوت و جدیدی دارند اما باز هم کار آنها با مزون متفاوت است.
به نظر شما مشتریها برای کار مزون و تولیدی تفاوت قائل هستند؟
بعضی از افراد این تفاوت را کاملا تشخیص میدهند و برند و دوخت برایشان مهم است. عدهای هستند که تک بودن کار برایشان اهمیت زیادی دارد و وقتی برای خرید لباس میآیند اطمینان حاصل میکنند که نمونه دیگری از آن وجود ندارد. اما بعضی دیگر ترجیح میدهند لباسهای سادهتر و ارزانتر بپوشند. این موضوع بستگی به شرایط افراد دارد.
مشتریهای شما از چه طیفی هستند؟
سبک کاری من مشتریهای خاص را پوشش میدهد ولی کارهای معمولیتر هم دارم که برای بیشتر افراد مناسب است. اما موضوع خرید لباس از مزونها و پوشیدن مانتوهای متفاوت کمکم دارد بین مردم جا میافتد و بیشتر افراد برای این کار بودجه در نظر میگیرند تا حداقل یک مانتوی شیک داشته باشند. سالهای قبل همه افرادی که کارها را میدیدند از آنها خوششان میآمد ولی به دلیل گرانی خرید نمیکردند. ولی الان بیشتر افراد متوجه شدهاند که این کارها متفاوت هستند. وقتی مشتری میبیند که کار مزون پارچه خاص، طرح خاص و دوخت بهتری دارد متوجه میشود که این لباس را نمیتوان با قیمت پایینتری ارائه داد.
کیفیت کار مزونها را چگونه میبینید؟
بیشتر آنها کار خوبی دارند و بعضی هم کارهای خیلی خوبی انجام میدهند اما تعدادی هم هستند که کارهای معمولیتری دارند. تعداد مزونهای مانتو در این سالها افزایش یافته اما به نظر من کار آنها هم دستهبندی دارد. بعضی افراد توان ادامه کار را ندارند و بعد از مدتی این کار را رها میکنند، اما بعضی هستند که کار خود را ادامه میدهند و پیشرفت میکنند. من فکر میکنم پیشرفت خوبی داشتهایم چون مغازهها هم برای رقابت با مزونها به تکاپو افتادهاند و از آنها مدل میگیرند یا سفارش طرح میدهند. بالاخره این موضوع بیبین همه جا میافتد که میتوان باحجاب بود اما لباسی شیک و خوشرنگ پوشید.
انتهای پیام/