به گزارش سرویس سینما هنرآنلاین/ یوسف مرادیان دو دهه است که در عرصه بازیگری حضور جدی دارد. او توانسته است با انتخاب های درستی که انجام داده خودش را به عنوان یک بازیگر موفق و گزیده‌کار معرفی کند. مسعود کیمیایی از کارگردان‌های نسل اول فیلم‌سازی سینمای ایران است که همواره فیلم‌هایش مخاطبان خاص خودشان را دارند و حضور در فیلم‌های او آرزوی هر بازیگری است. با یوسف مرادیان درباره دومین تجربه همکاریش با مسعود کیمیایی و حضور در نقش یک ضد قهرمان جذاب گفت وگویی انجام داده‌ایم.

بازی در فیلم "متروپل" چندمین همکاری شما با مسعود کیمایی محسوب می‌شود؟

بعد از فیلم "سربازهای جمعه" در اوایل دهه هشتاد، این دومین همکاری من با مسعود کیمیایی است. خیلی از بازیگران علاقه دارند که با کیمیایی کار کنند. زیرا فیلمسازیش مبتنی بر نگاه و سبک و سیاق خاص و منحصر به فردی است. سبکی که با عقاید و نظریات مردمان این سرزمین، کوچه و پس‌کوچه‌های شهرمان قرابت و نزدیکی دارد. انرژی در نگاه و کلام مسعود کیمیایی وجود دارد که بازیگر را به بهترین شکل ممکن برای ایفای نقشش هدایت می‌کند و به او انگیزه و انرژی برای ارائه بازی درست و مناسب می دهد. از اواخر دهه چهل تمام فیلم‌های مسعود کیمیایی به لحاظ طرح مسائل اجتماعی و ساختار درست همیشه مورد توجه مردم و منتقدان بوده است. بنا به همین دلایل حضور و بازی‌ام در فیلم سینمایی "متروپل" یکی از بازی‌های خوب سینمایی‌ام علی‌رغم گزیده کاری‌هایم است. خیلی از دوستان به گزیده‌کاریم اعتراض می‌کنند اما همچنان ترجیح می‌دهم حضور محدود و اندکی در سینما داشته باشم و هر نقشی را برای بازی قبول نکنم، زیرا با این رویه تصور می‌کنم کارنامه بازیگریم دچار خدشه می‌شود.

نقش مظفر فیلم "متروپل" دارای چه ویژگی‌هایی است که برای شما حائز اهمیت بود؟

مظفر فیلم "متروپل" آدم خونسرد، باهوش و دانایی است که از این هوش در جهت خلاف استفاده می‌کند و بنابراین نقش مظفر نقش منفی است و نقشی بود که جای کار بسیاری برایم داشت. مظفر کاراکتری خاص و چندوجهی محسوب می‌شد. این نقش به من این امکان را می‌داد از رنگین کمان شخصیت مظفر در ارائه بازی قابل توجه استفاده کنم.

تا حضور در فیلم "متروپل" کمتر نقش منفی بازی کرده بودید، آیا برایتان دارای جذابیت بود که این نوع نقش‌ها را هم تجربه کنید؟

بله، تا به حال نقش منفی بازی نکرده بودم. بعد از انجام صحبت‌های اولیه و قطعی شدن حضورم در "متروپل" مسعود کیمیایی روز اول کار به من گفت به منفی بودن نقش از این زاویه نگاه کن که می‌توانی توانایی‌هایت را نشان بدهی.

شخصیت مظفر قرابت‌هایی با شخصیت‌های منفی فیلم‌های نوآر دارد، چقدر به این قضیه اذعان دارید؟

مظفر آدم با نفوذی و مهمی است که یک گروه خلافکار را اداره می‌کند. گروهی که با گرفتن ماموریت کارهای خلاف بدون هیچ رحم و شفقتی فقط کارشان را خونسردانه و حرفه‌ای انجام می‌دهند و کاراکتر مظفر براساس الگوهای فیلم‌های نوآر شخصیت‌پردازی شده است.

بدمن فیلم‌های کیمیایی چه تفاوت‌هایی با سایر بدمن‌های سینمای ایران دارد ؟

مسعود کیمیایی سوای تبحرش در کارگردانی یک آدم‌شناس قابل است و با ملاقات با بازیگر به راحتی متوجه توانایی‌هایش می‌شود و بهترین شیوه بازی را از بازیگرانش می‌گیرد و این ویژگی را در حین کار با کیمیایی درک کردم. این کارگردان صاحب سبک در صحنه بازیگرش را به بهترین شکل ممکن هدایت می‌کند و بازی مورد نظرش را از بازیگر می‌گیرد. از همان روزهای اول شروع همکاریم در "متروپل" راجع به شخصیت مظفر فراوان با کیمیایی حرف زدم و به من گفت مظفر آدم امروزی است که در خیلی از جاها می‌توانیم نمونه‌اش را ببینیم. آدمی است که در بطن جامعه حضور دارد و شخصیتش تعریف دارد. مظفر آدم با نفوذی و مهمی است که یک گروه خلافکار را اداره می‌کند. گروهی که با گرفتن ماموریت کارهای خلاف بدون هیچ رحمی فقط کارشان را انجام می‌دهند.

بنابراین نمی‌توانیم مظفر را لمپن و لات بدانیم؟

مظفر آدمی منتفذ و زرنگ است و کارهایی را برعهده می‌گیرد و با تیمش انجام می‌دهد. معتقدم کاراکتر مظفر تعریف شده است. در اوایل قصه که مظفر و آدم‌هایش به سراغ خاتون می‌روند و موقعی که زیر دستان مظفر خاتون را به داخل ماشین می‌اندازند خودش همراه آنها نمی‌رود و فقط سرش را داخل ماشین می‌کند و مقصد را به زیردستاش اعلام می‌کند و به آنها می‌گوید مبادا دست‌شان به خاتون بخورد و بنابراین هر دیالوگی معرف شخصیت گوینده است و مظفر نه لمپن و نه لات است. اگر فینال داستان "متروپل" را در نظر بگیرید ، مظفر دیالوگی تعمل برانگیز به این مضمون به فخر النساء می‌گوید "شر را پول تو درست می‌کند "و فخر النساء در پاسخ می‌گوید" شماها به درد شر درست کردن می‌خورید" این حرف و گفته خاستگاه و تفکرات مظفر را مشخص می‌کند که از کدام گروه آدم‌ها است.

با این دیالوگ مظفر عملکرد فخر النساء را نقد می کند؟

بله، اگر پولی در این میان وجود نداشت و قرار نبود مظفر بابت کاری که انجام می‌دهد پولی دریافت کند اصلا خاتونی را نمی‌شناخت که بخواهد با او کاری داشته باشد و برای مظفر سود و ضرری نداشت که زن دوم یک آدم پولداری بعد از مرگش ثروتش را بالا کشیده باشد. موقعی که مظفر برای زنده کردن این پول‌ها استخدام می‌شود ناخواسته وارد بازی می‌شود و ته بازی هم موقعی که متوجه می‌شود فخر النساء به او نیش و کنایه می‌زند مودبانه حرفش را بر می‌گرداند.

آیا ریشه آرامش ، صلابت و اقتدار مظفر در شخصیتش نهفته و یا شغلش که چنین ویژگی‌هایی به او داده است؟

در طول تاریخ سینما قصه‌هایی که تقابل خیر و شر در آن طرح شده، موقعی که بدمن هر چقدر قدرتمند، با صلابت و زیرک‌تر بوده، نقش‌های مقابل که مثبت هستند بهتر دیده شده‌اند و مورد توجه مخاطب قرار گرفته‌اند. در قانون طبیعت هم اگر دو مبارزه توانی هم سطح داشته باشند. هرلحظه منتظر یک اتفاق غیر منتظره هستیم و حدس می‌زنیم که در فلان لحظه مبارزه کدام طرف چیرگی پیدا می‌کند. در دیگر سو اگر شخصیت مثبت کار خیلی قدرتمند باشد و طرف دیگر کم‌توان و ضعیف باشد. طبیعی است که پایان و فرجام قصه مشخص و جذابیتی برای مخاطب ندارد. مظفر جزو شخصیت‌هایی است که تحت تاثیر هدایت درست کیمیایی قوام پیدا کرد.

نباید تجربه و قدرت بازیگری شما در جهت رنگ‌آمیزی شخصیت مظفر را کتمان کرد؟

نظر لطف شما است. از یک منظر دیگر به قضیه نگاه کنیم. اگر من بهترین بازیگر باشم تا زمانی که جلوی دوربین کارگردان بزرگی نروم، نمی‌توانم توانایی‌هایم را نشان بدهم و همیشه اتفاقات خوبی که باعث تغییر سرنوشت کاری یک بازیگر شده منوط به حضور در فیلم‌های کارگردان‌های بزرگ بوده است. در این سینما کاندیدای دریافت سیمرغ بازیگری در جشنواره فیلم فجر بوده‌ام و در کارنامه بازیگری‌ام فیلم‌های خوبی وجود دارد و مطمئنم کارکردن با کیمیایی برایم نقطعه عطفی خواهد بود.

مسعود کیمیایی چه ویژگی دارد که بیشتر بازیگران بهترین بازی‌ها را در فیلم‌هایش انجام می‌دهند؟

کیمیایی توانایی‌های بازیگران را که برایشان ناشناخته است به بروز و ظهور در می‌آورد.

داشتن خصیصه به هوش بالای کیمیایی برمی‌گردد؟

بله، کیمیایی آدم باهوشی است و هیچ چیزی از دیدش پنهان نمی‌ماند و سر صحنه به همه چیز اشراف دارد. مسعود کیمیایی روزهای اول شروع فیلمبرداری به من می‌گفت بازی این نوع نقش‌ها کار دشواری است.

بعد از دیدن فیلم‌های سی و دومین جشنواره فیلم فجر و مقایسه نقش‌های مکمل مرد در فیلم‌های بخش مسابقه، این انتظار می‌رفت که شما حداقل جزو کاندیدها سیمرغ بلورین بهترین بازیگر باشید در این مورد چه نظری دارید؟

من هم چنین توقعی داشتم . برخی از مواقع این ذهنیت وجود دارد که من بازیگر اگر در مورد کارم بخواهم صحبت کنم جنبه تعریف کردن پیدا می‌کند و خیلی از منتقدان و کارشناسان اعتقاد دارند که من باید به جایگاهی که توانایی‌هایش را دارم برسم و این اتفاق خواهد افتاد.

انتهای پیام/

احمد محمد اسماعیلی