سرویس تجسمی هنرآنلاین //

سیامک فیلی‌زاده با نمایش مجموعه‌اش در گالری آران از جمعه ۱۹ اردیبهشت، در اقدامی از نظر تکنیکی نوآورانه دست به گردآوردن مجموعهٔ از تصاویر صحنه آرایی شده زده و با بخشیدن بعد داستانی به این مجموعه موفق می‌شود بیننده را در روایت خود شریک کند. او با مدنظر قرار دادن فضایی تاریخی در پرداخت آثار این نمایشگاه قصد دارد تا به زوایایی - به زعم او- ناگفته از برهه‌ای زمانی اشاره کند که از نظر او قابل تامل و درشکل گیری تاریخ معاصر ما نیز تعیین کننده بوده است. او با نشانه گرفتن کاراک‌تر ناصرالدین شاه به عنوان نماد دوره‌ای تاریخی که سرآغاز تحولات و دگرگونی‌های عمده‌ای هم در فضای کشور بوده، در حقیقت به تناقض‌های موجود در تفکر این دوره زمانی خاص می‌پردازد.

فیلی‌زاده با انتخاب کاراک‌تر ناصرالدین شاه و فضای قجری در این مجموعه از سویی به تحولات سیاسی و اجتماعی این دوره نظر دارد و از سوی دیگر شیوه زیست و تفکر حاکم بر مناسبات رفتاری طبقه حاکم را با نگاهی هجوآلود و طنزآمیز مورد پرسش قرار می‌دهد. فیلی‌زاده که پیش‌تر و در مجموعه‌های پیشین‌اش هم موضوعاتی مشابه را دستمایه کار خود قرار داده، در مجموعه حاضر هم نشان می‌دهد که علاقمند به پرداخت‌های دراماتیک و روایتگرانه با چاشنی هجو و طنز است. به تصویر کشیدن یکی از شخصیت‌های اسطوره‌ای ما یعنی رستم در فضایی امروزی و درگیر با مناسبات جامعه مدرن یکی از مجموعه‌های گذشته او را شکل می‌داد که رگه‌های شوخی و طنز او با این کاراک‌تر اسطوره‌ای بی‌شباهت با مجموعه‌ای که اکنون از او به نمایش درآمده نیست.

فیلی‌زاده از نظر تکنیکی هم با موضوع بلندپروازانه برخورد کرده و توانسته یکی از بزرگ‌ترین مجموعه تصاویر صحنه آرایی شده در سال‌های گذشته را پیش روی مخاطب بگذارد.

طنز و تراژدی بهنام کامرانی در گالری آن

آنجا که مهم نیست! ˝ عنوان چهاردهمین نمایشگاه انفرادی بهنام کامرانى است که جمعه ۱۹ اردیبهشت ماه در گالری آن افتتاح شد. در این نمایشگاه کامرانی به سبک خاص خودش با درهم آمیختن عناصر پاپ و فانتزى و تاریخ؛ تصاویرى تامل برانگیز ارائه داده است.

در نمایشگاه "آنجا که مهم نیست!" بهنام کامرانی تعدادی از چهره‌های تاریخی را از دل تاریخ به جهان امروز فرا خوانده است و با آمیختن این تصاویر با موتیف‌هایی از جهان‌های امروزی و تاریخی تصاویر جدیدی ارائه داده است، تصاویری که‌گاه مخاطب را دچارسر درگمی هم خواهد کرد که چه ربطی میان این عناصر می‌توان یافت. تصاویر چند پاره‌ای که عنصر طنز و تراژدی در آن پر رنگ است اما در ‌‌نهایت با رفتار نقاشانه کامرانی به مخاطب حس خوبی را ارائه می‌کنند.

کامرانی در این نمایشگاه تعدادی از عکس‌های قدیمی را در موقیعت جدید قرار داده و هرنقاشی مقتضیات خاص خودش را دارد.‌‌ همان طور که در فضاهای نقاشی شاهد فضاهای چندگانه هستیم؛ از نقاش، طراحی و حتی عناصر گرافیکی در این مجموعه استفاده شده و نوعی حس رهایی را در این مجموعه شاهد هستیم.

فضای چندگانه نقاشی‌های این مجموعه‌گاه مخاطب را در حالت تعلیق قرار می‌دهد و شاهد آمیختگی چندگانه موقیعت‌هایی چون حرکت و سکون، طنز و تراژدی هستیم و همین موضوع مخاطب را‌گاه در حالت تعلیق قرار می‌دهد. مثلا درنقاشی موتورسوار شاهد تضاد موقیعت حرکت و سکون و یا حتی چهره موتور سوار و نقش چهره زن هستیم که این نوع تضاد در شیوه و تکنیک قلم گیری هم مشهود است.

تاریخ و تداخل‌هاى نشانه‌هاى شاخص هر دوره که همواره از دل مشغولى‌هاى کامرانى بوده است در این نمایشگاه محوریت موضوعى دارد.

میهمانی رنگ‎‌ها در گالری گلستان

حسین چراغچی در مجموعه نقاشی‌هایی که جمعه ۱۹ اردیبهشت در گالری گلستان به تماشا درآورده به مخاطب یادآوری می‌کند که دغدغه اصلی‌اش رنگ و بازی‌های تکنیکی با لکه گذاری‌ها و سطح بندی‌های رنگی است. او با کنار هم قرار دادن مجموعه‌ای از رنگ‌های‌گاه متضاد و‌گاه هارمونیک و تقسیم بندی فضای تابلو با سطوحی که رنگمایه‌ها و بافت متفاوتی دارند قصد داشته تا فضایی پرهیجان و سرزنده را در مجموعه‌اش به وجود آورد و در حقیقت چشم بیننده را به میهمانی رنگ‌ها دعوت کند.

چراغچی در مجموع آثار این نمایشگاه نشان می‌دهد که دلبستگی اصلی او در نقاشی رنگین بودن و نوعی رفتار هیجانی با مدیوم رنگ است که او با به کار بردن تکنیک‌های مختلف در نشاندن رنگ‌ها بر سطح بوم و‌گاه با برداشتن و خراش دادن بخشی از آن‌ها بر تنوع فضای کار‌هایش می‌افزاید و موجب می‌شود آثارش اگرچه در فضایی مشترک و نزدیک به هم، حال و هوایی ویژه و مخصوص به خود پیدا کنند. چراغچی گاهی از کنار هم نشاندن سطوح با رنگ‌های مکمل در آثارش سود می‌جوید و‌گاه رنگمایه‌های نزدیک به هم و هارمونیک را برای فضای آثارش انتخاب می‌کند. او در بعضی از آثارش هم با کنار هم قرار دادن سطوح خلوت در مقابل مجموعه‌ای از عناصر جزئی‌تر تلاش دارد تا تعادل نقاشانه‌ای را در آثارش به وجود بیاورد.

این رویکردهای متفاوت ولی در عین حال مشترک در نحوه بیان تجسمی، موجب شده تا در این نمایشگاه با مجموعه‌ای یکدست و چشم نواز روبه رو باشیم.

"جنبش عدم تنفر" در گالری دی

نمایشگاه گروهی "جنبش عدم تنفر" هم که جمعه ۱۹ اردیبهشت در گالری دی افتتاح شد، موضوع مهرورزی را مبنای خلق مجموعه‌ای قرار داده که بنا است بازگو کننده روایت هر کدان از هنرمندان این گروه از تلقی خود درباره نگاه به روابط مهرآمیز میان آدم‌های امروز باشد. آیدین خانکشی‌پور که نمایشگاه گردانی این مجموعه را بر عهده داشته با انتخاب هفت زوج هنرمند آن‌ها را در معرض چالش با موضوع مهرورزی قرار داده که می‌تواند به نوعی برون ریزی احساسات و عواطف آنان و نگاه‌شان نسبت به این مقوله از راه رسانه هنر باشد. حاصل کار مجموعه‌ای متنوع و متکثر از لحاظ تکنیکی و نوع رویکرد به موضوع نمایشگاه است که اما در بعضی اثار با بیان مطلوب و پالایش یافته‌ای روبه رو نیستیم و همین امر موجب شده تا نوعی تشتت و عدم هماهنگی در فضای نمایشگاه را شاهد باشیم.

نکته جالب توجه در مجموعه "جنبش عدم تنفر" این است که تقریبا تمام هنرمندان این گروه در نامگذاری آثارشان با رجعتی به ادبیات و افسانه‌های آشنای همه ایرانیان از جمله ویس و رامین، خسو و شیرین، رستم و تهمینه و لیلی و مجنون ارجاعی به یادواره‌های جمعی ما از مفهوم مهرورزی را اساس کار خود قرار داده‌اند.

همانطور که گفته شد، آثار مجموعه "جنبش عدم تنفر" با تکنیک‌های مختلفی چون گراوور، کولاژ و دوخت پدیدآمده‌اند که این به نوبه خود به تنوع فضای بصری نمایشگاه کمک کرده است.

10 سال با محمدحسین ماهر در گالری آریانا

محمدحسین ماهر با ارائه ۴ دوره کاری‌اش که جمعه ۱۹ اردیبهشت در گالری آریانا افتتاح شد، فرصتی برای تامل بیشتر در آثار هنری ۱۰ سال اخیر خود را برای مخاطب فراهم می‌کند. مجموعه‌های "ماسک"، "اسطوره"، "شوک" و "یادمان" که همگی یکجا و در این نمایشگاه گردهم آمده‌اند، رویکردهایی متفاوت را در آثار او بازگو می‌کنند که بیشتر از همه بر روحیه تجربه‌گری و جستجومداری محمدحسین ماهر دلالت دارند.

ماهر در مجموعه "ماسک" فوران رنگ‌های درخشان و فرم‌های ساده شده را در تک چهره‌هایش تجربه می‌کند و برداشتی تماما حسی را به بیننده انتقال می‌دهد. در مجموعه "اسطوره" اما رویکردی تغزلی در آثار او مشاهده می‌شود که نشان می‌دهد ماهر علاوه بر شخصیت‌ها و فضای اساطیری، تا اندازه‌ای متون و منابع ادبی و عرفانی قرون گذشته ایران را هم مدنظر قرار داده است. مجموعه "شوک" ماهر همانطور که از عنوان‌اش پیدا است در حال و هوایی بسیار متفاوت از مجموعه‌های یادشده شکل گرفته و با قاطعیت می‌شود گفت؛ این دوره در میان تمامی آثار او اکسپرسیونیستی‌ترین مجموعه به شمار می‌رود و از حیث بیانگری و تاثیرات آنی بر تماشاگر تا حد زیادی موفق و پرقدرت عمل می‌کند. مجموعه "یادمان" که تازه‌ترین دوره کاری این هنرمند محسوب می‌شود شامل آثاری است که او در ۲ سال گذشته خلق کرده و اگرچه از نظر ساختار و سازمان بصری قرابت‌هایی با دوره "اسطوره" ماهر دارد، اما از نظر گرایش‌های فرمی و مفهومی فصلی تازه در فعالیت حرفه‌ای او به حساب می‌آید. ماهر در این مجموعه با عمده کردن فضا و دستیابی به نوعی هویت مکانی مخصوص به خود توانسته تصاویر کنایه آمیزی را به وجود بیاورد که انسان در میان آن بلاتکلیف،‌‌ رها شده و بی‌سرانجام می‌نماید.

ماهر که در بیشتر دوره‌های کاری‌اش تجربه نقاشی و حجم را در کنار هم پیش برده نشان می‌دهد که مجسمه‌هایش را هم باید به اندازه نقاشی‌هایش جدی گرفت چرا که در بعضی موارد تجربه‌های حجمی او حتی از نقاشی‌هایش پیشی می‌گیرند و از جمله در مجموعه اسطوره از حیث زیبایی‌های بصری به نقاشی‌هایش تنه می‌زنند.

تک چهره‌های رعنا فرنود و مجسمه‌های رامین سعادت‌قرین در گالری اعتماد

رعنا فرنود نیز تک چهره‌های خود را جمعه ۱۹ اردیبهشت درگالری ۱ اعتماد به نمایش درآورده است. او با دخل و تصرف‌ها و دفرماسیون در کلیت و اجزای پرتره‌هایش در صدد به تصویر درآوردن چهره‌هایی ذهنی و درپس آن‌ها درونیات سوژه‌ها است که موفق می‌شود با گزینش‌های رنگی مناسب و اغراق در طراحی تا حدی به منظور اصلی خود نزدیک شود. اما بخشی دیگر از آثار فرنود در اثر فاصله گرفتن او از فرم آشنای تک چهره‌ها و درهم ریختن اجزای آن خلق شده که مسیر مطالعه او در ساختن پرتره‌هایش را نشان می‌دهد.

گالری ۲ اعتماد هم جمعه ۱۹ اردیبهشت آغازگر نمایش مجسمه‌های رامین سعادت قرین شده که در نوع خود نمایشگاهی دیدنی و جذاب است. مجسمه‌های سعادت قرین که همگی با ورق‌های گالوانیزه مستعمل ساخته شده‌اند ردی از شناخت خوب او از فرم و ابداع در خلق پیکره‌های انسانی و حیوانی در خود دارند. با وجود اینکه تکنیک فرم دادن او به این متریال از نظر بصری چیزی شبیه به تکنیک‌های اریگامی ژاپنی است، اما سعادت قرین با هوشمندی از هندسی شدن بیش از اندازه آثارش عبور کرده و با کنترل و تسلطی مناسب بر روی ماده کارش جلوه‌هایی زیبا و شیرین به آن‌ها بخشیده است.

منطق الطیر به روایت نوجوان 17 ساله در گالری شکوه

دانیال ملانوروزی، نوجوان ۱۷ ساله‌ای هم که نمایشگاهی از نقاشی‌هایش را جمعه ۱۹ اردیبهشت در گالری شکوه افتتاح کرد، بیننده را وادار می‌کند علیرغم سن کم کار‌هایش را جدی بگیرد. او که مجموعه حاضر را بر مبنای منطق الطیر عطار نیشابوری به تصویر کشیده، با نگاهی فرم گرایانه و تاحدی انتزاعی، در شکل‌ها و قالب‌های مختلفی به مفهوم عرفانی برگرفته از داستان عطار پرداخته و روایت‌هایی متعدد از آن را ارائه می‌دهد. به کارگیری حروف و عددنگاری‌ها، علاوه بر اینکه تاثیرات بصری متفاوتی را در آثار ملانوروزی ایجاد کرده، مملواز نمودار‌ها و اشکال هندسی هم هست که ساختاری قاعده‌مند و ریاضی وار به آن‌ها بخشیده که تجربه تازه‌ای به نظر می‌رسد. ملانوروزی در بعضی آثار این مجموعه توانسته به نتایج خوبی از نظر ساختار بصری و سازماندهی تصویر دست پیدا کندو نمونه‌های قابل توجهی از ترکیب این دو رویکرد ارائه دهد. او در تعدادی از آثارش نشان می‌دهد که درک و دریافت نسبتا مناسبی از نقاشی به روش مدرن دارد و تلفیق عناصر بصری و اجزای تصویر را به شکلی جستجوگرانه دنبال می‌کند.

چشم‌اندازهای امیرحسین حشمتی در گالری سین

"رنگ های سرزمین من" عنوان هشتمین نمایشگاه انفرادی امیرحسین حشمتی که به نوعی در ادامه مجموعه های پیشین این هنرمند قرار می‌گیرد هم از جمعه 19 اردیبهشت در معرض دید علاقمندان قرار گرفته است. 24 عکس این مجموعه که ابعاد متفاوتی دارند در ادامه عکس‌های مجموعه درخت‌ها از امیرحسین حشمتی خلق شده اند.

در این نمایشگاه دیگر شاهد حرکت دوربین به شدت آثارگذشته این هنرمند نیستیم و عکس های این مجموعه بافت گیاهی پرتنوع ایران را نشان می دهد.

حشمتی برای عکاسی مجموعه درخت‌ها که با عنوان "رنگ های سرزمین من" به نمایش گذاشته شده است به شهرها و مناطق مختلف سفر کرده وسعی داشته تنوع چشم اندازها را در این مجموعه به نمایش بگذارم.

حشمتی یک عکاس طبیعت گرا است و از نخستین مجموعه عکسی که به نمایش گذاشته تلاش کرده که با حرکت دوربین عکس های آبستره امپرسیونیستی بوجود بیاورد و به نوعی عکس هایی بگیرید که طبیعت را به رقص درآورد.

انتهای پیام/