آزاده جعفریان - آرت دوباى ارزش ورودى ٥٠ درهمى را دارد ، اگر به گوش برگزارکنندگانش نرسد بسیار بیش از اینها هم مى ارزد؛ منطقه مدینه الجمیرا که بر مبناى ونیز طراحى و اجرا شده است بار دیگر میزبان " آرت دوباى " بود تا حتى کافه ها و فضاى استراحت - پذیرایى دیدارکنندگان از این رویداد هنرى هم با لحظاتى متفاوت در کنار آب بگذرد؛ سالن اصلى آرت دوباى لبریز از آثار هنرى متفاوت و گالرى هاى چند ملیتى ست : گالری ناسیوناله ایتالیا ، آلبرمارل گالرى از لندن، سوییس آرت گیت از سوییس، گالری 1*1 با نمایش مجموعه خصوصی آثار هنرمندان هند ، کورت یارد گالری از لندن، گالرى جام از آلمان که آثارى با موضوع " جنگل اشک می ریزد" را نمایش مىداد ، گالرى " آلیانس فرنچیز " فرانسه که عنوان " گذرا" سوژه هنرمندانش بود ، گالرى " آرت بیت" از سانفرانسیسکو، 1*1 ، الیف آرت ، آرت ساوا، آرت اسپیس، ایام، برکت، کربن 12 که گویا آلمانىست اما رئیس شعبه دوبى آن ایرانىست، کورت یارد، کوادرو، فان-ای-پورتر ، گری نوی ، گلف فوتو پلاس ، ایزابل وان دن این ، جی + ای و ...
در این سالن گالرى اعتماد از ایران حضور دارد؛ اما امیرحسین اعتماد تنها نیست، کمى آنطرف تر رز عیسى را مى بینم که با گالریش از لندن آمده است و آنسوتر لیلا هلر با گالریش از نیویورک آمده که نمایشش " بازی ای که هرگز شروع نمی شود" نام دارد. اما نکته جالب تر اینجاست که در برخى گالرى هاى اروپایى امریکایى گاه به اسامى هنرمندانى بر مى خورید که پیداست ایرانى اند و تو تا به حال با کارشان آشنا نشده اى.
"ایده محورى" وجه مشترک همه غرفه هاست که با تماشاى گزارش تصویرى این متن ، شما نیز در این نظر با ما همراه خواهید بود؛ هجوم آثار روى دیوارها چنان است که بعید است بتوان در کمتر از چهار ساعت ، دل سیر سالن هاى مختلف را دید ، جمعیتى قابل توجه از این رویداد استقبال کرده اند که از زبان ها و گویش ها پیداست از کشورهاى مختلفى آمده اند که البته فارسى هم آن میان زیاد شنیده مى شود.
رز عیسى ، گالری دار مقیم لندن که این سال ها در معرفى بخشى از هنر ایران حضور پررنگى داشته لابه لاى انبوه ملاقات کنندگانش که همگى بر روى آى پد و تبلت دوست دارند آثارشان را به او نشان دهند به " هنرآنلاین " از تحول آثار جوانان ایران می گوید و تاکید می کند : "هنرمندان ایرانی این روزها بسیار خوب کار می کنند و اکثر جوانان راه خود را پیدا کرده و در مسیر درست هنر در حرکتند . به راستی هنر ایران از هنر منطقه یک سر و گردن بالاتر است و قابلیت جهانی شدن دارد ."
او که قصد دارد در چند ماه آینده نمایشگاهی از آثار نقاشیخط هنرمندان ایرانی برپا کند، گفت: "نقاشیخط هنرمندان ایرانی از سطح کیفی بسیار بالایی برخوردار است و در میان آثار این حوزه کارهای خوب و قابل ارجاع زیادی پیدا می شود من هم به همین واسطه قصد دارم، نمایشگاهی از بهترین آثار نقاشیخط ایران را برپا کنم."
همانطور که از آثار موجود در غرفه رزعیسی هم پیدا بود او ظاهرا به نقاشیخط علاقه دارد. در بدو ورود به غرفه رز عیسی اثر مستطیل شکل از آیینه کاری های معروف هنرمند بزرگ "منیر فرمانفرمایان" خودنمایی می کرد . اگر ایرانی هم نبودید از نوع این آیینه کاری ها منحصر به فرد فرمانفرمایان پی می بردید که هنرمند این اثر یک ایرانی خبره است؛ اثرى که ٢٦٠ هزار دلار قیمت داشت و لیبل قرمز رنگ خریدارى شده خورده بود ؛ تابلوهای نقاشی خط و مجسمه هایی از تلفیق چوب و فلز از دیگر آثار موجود در غرفه رز عیسی بود .
گشتى در آرت دوباى
شاید به جرات بتوانم بگویم اگر بخواهیم هر غرفه ای را با دقت و وسواس تماشا کنیم به حتم حدود 20 دقیقه تا نیم ساعت زمان لازم است. ولی به علت ضیق وقت مجبوریم با دور تندتر کارها را ببینیم و همین گونه برایتان مى نویسیم : ... از این غرفه که می گذریم به گالری دیگری از لندن می رسیم که اثر یک هنرمند لبنانی را در بدو ورود به نمایش گذاشته ،پیت نفتی طلایی رنگ که با یک کفش شیک و واکس زده مردانه سرش بسته شده، این اثر بسیاری از بازدید کنندگان را تحت تاثیر قرار داد؛ از نگاههاى مشتاق پیداست " بسکل هاشم " لبنانى به هدف زده و جنبه سیاسی کار هم به ظاهر زیبای اثر، معنا و مفهومی دو چندان بخشیده است؛ آثار "تاپستری"که با دقت و ظرافت خاصی خلق شده اند به روی دیوار غرفه رو به رویی، آویزان است این کارها چشم هر مخاطبی را به خود خیره می کند و از تکنیک خاص به روز این هنر خبر میدهد.
در ادامه به وسط سالنی می رسیم که سقفش چند ده متر است و برای اجرا کردن هر ایده هنری مناسب به نظر می رسد. درست در میانه سالن، اثری 6 متری از قابلمههای روی هم چیده شده را میبینیم که این قابلمهها با فضایی شبیه ظروف چینی با گل های ریز قرمز و سرخابی و برگ های ریز سبز رنگ به صورت بر عکس روی هم قرار گرفته اند با لنز نرمال دوربین به سختی می توان از این اثر عکس گرفت . بیشتر بازدید کنندگان در این فکرند که هنرمند چه طور و کجا این اثر را خلق کرده آیا در سالن اجرا شده یا اجرا شده به اینجا آمده ؟!
در گوشه سمت راست سالن غرفه ای ست که اثری را به نمایش گذاشته که بیشتر شبیه شیرینی ناپلئونی ست. این کار مربع شکل از لایه های صورتی رنگ، ریزه کاغذها خلق شده و بچه ها گردش حلقه زده اند و آب دهان قورت مى دهند ؛ یکى از همراهان مى پرسد زیباست اما جنبه اقتصادی گالری دار از نمایش این کار چیست ؟ گزینه پاسخ ها بیش از چهارتاست اما گویا همه متفق القولند که براى برخى گالرى ها گاهی تحول هنر و نمایش آثار نوین مهم است ، همان رسالت هنری خودمان ؛ بعد از تماشای شیرینی ناپلئونی به فضایی می رسیم که واقعا برایمان یک جورهایی غیر قابل باور است ،فضایی بر روی زمین ،همراه با پشتی و گلیم و تلویزیون که افراد خسته و بچه ها که نمی توانند پا به پای پدر و مادر هایشان فضای بزرگ آرت دوبی را طی کنند به استراحت می پردازند.
بچه ها حتی روی این گلیم ها دراز کشیده بودند ،انگار دست اندر کاران آرت دوبی در کنار تماشای آثار هنری به عنوان یک کار لوکس و حرفه ای فضای مناسبی را هم برای استراحت و تجدید قوا در نظر گرفته بودند . سماور های قدیمی، همراه با استکان های کمر باریک و سینی های سنتی با قندهای رنگی، نشان از پذیرایی اصیل از مخاطبان می داد.
در بیرون از سالن های آرت دوبی غرفه های اسنک ، کوکتل ،نوشیدنی و حتی غذاهای ساده ممالک مختلف هم دیده می شد که هر کسی به فراخور حالش از این خوراکی های خوشمزه می خرید و هنگام معاشرت با دوستانش و بحث و بررسی آثار حاضر در آرت دوبی آنها را می خورد . در پایان پس از بیرون آمدن از سالن و معاشرت با دوستان، قصد عزیمت کردیم و به طرف صف مرتب و منظم تاکسی رفتیم. چند نفر از کارکنان مدینه الجمیرا هم در کنار مردم ایستاده بودند و برای مردم تاکسی می گرفتند ما هم پس از گذراندن صف نه چندان طولانی، سوار تاکسی شدیم و با تصویری از آثارآرت دوبی که هنوز هم در خاطرمان نقش بسته به سمت هتل حرکت کردیم.
انتهای پیام/