فریال سلحشور مجموعه‌دار با سابقه آثار هنری و مدیر گالری دی در خصوص میزان اثرگذاری نمایشگاه‌های هنری بر فرهنگ عمومی جامعه در سال فرهنگ به خبرنگار هنرآنلاین گفت: در طی سال‌های طولانی یعنی حدود ۴۰ سال که من و همسرم جهانگیر کازرونی در زمینه مجموعه‌داری آثار هنری فعالیت داریم و طی ۱۰ سال گذشته که گالری‌داری را نیز دنبال می‌کنم به این نتیجه رسیده‌ام که مجموع این فعالیت‌ها در فرهنگ عمومی خیلی موثر بوده است.

او در تشریح این تاثیرگذاری بیان کرد: فعالیت‌های من در عرصه هنرهای تجسمی از دو جهت می‌تواند مطرح شود. یکی از این‌ها اهداف گالری تحت مدیریت من است که در طول این سال‌ها در خدمت معرفی هنر معاصر ایران بوده و به خصوص اینکه زمینه را برای به عرصه رسیدن هنرمندان جوان فراهم کرده به طوری که با جوان‌ها با احترام رفتار شود و آثارشان به نمایش در بیاید؛ به هر صورت فکر می‌کنم گالری دی در این زمینه خیلی موفق عمل کرده چرا که اساسا زمانی که تصمیم به تاسیس این گالری گرفتم یکی از اهداف اصلی‌ام همین بود. بحث دیگر معرفی هنر معاصر است که می‌تواند برنامه جدی گالری‌ها باشد.

سلحشور با تاکید بر نگاه فرهنگی به فعالیت هنری اظهار کرد: نکته‌ای که بر روی آن تاکید دارم این است که به گالری‌ها به عنوان یک مکان تجاری نگاه نشود بلکه به عنوان یک مکان کاملا فرهنگی در نظر گرفته شود به این عنوان که گالری‌ها در حقیقت ذائقه هنری عمومی را اعتلا می‌بخشند و باعث می‌شوند تا حدی به بازدیدکنندگان آموزش بصری داده شود. به نظر من خیلی مهم است که با این نگاه به گالری‌داری پرداخته شود. در هر صورت این وظیفه گالری‌دار است که در جریان هنر روز دنیا همچنین فعالیت‌های هنری داخل کشور قرار بگیرد، با دقت به مسائل نگاه کند، مطالعه داشته باشد و هرگز فکر نکند آنچه می‌داند کافی است به ویژه حالا که خوشبختانه از طریق اینترنت به آسانی می‌توان در جریان تحولات جهان قرار گرفت. به هر حال دانشی که از این طریق به دست می‌آید کمک می‌کند به اینکه بعد‌ها بتوان آن را به عموم بازدیدکنندگانی که سراغ گالری‌ها می‌آیند انتقال داد چرا که به جز هنرمندان و مخاطبین حرفه‌ای که فعالیت‌های هنری را دنبال می‌کنند بخشی از اقشار عادی جامعه هم که ممکن است هیچ اطلاعاتی در خصوص سبک‌ها و شیوه‌های هنری نداشته باشند هم مخاطبین گالری‌ها هستند.

او در همین زمینه افزود: سعی خود من هم بیشتر این بوده که بتوانم توجه افراد عادی جامعه که شاید کاملا بی‌اطلاع از انواع هنری باشند و در زندگی‌شان هم خیلی به مسئله هنر توجه نداشته باشند را به هنر به عنوان یک دنیای بزرگ رنگارنگ بسیار سرگرم کننده و بسیار آموزنده جلب کنم تا آرام آرام به دنیای زیبای هنرهای تجسمی علاقه‌مند شوند و دریچه تازه‌ای به زندگیشان گشوده شود. فکر می‌کنم این نگاه به خصوص در مورد جوان‌تر‌ها خیلی موثر بوده چرا که گیرایی بیشتری دارند اما در ‌‌نهایت خیلی‌ها را دیده‌ام که به این ترتیب در دایره علاقمندان به هنر قرار گرفته‌اند و بازدید از گالری را ادامه داده‌ و کم کم مخاطبین دائمی گالری شده‌اند. آنها یاد گرفته‌اند این طور فکر کنند که خودشان هم می‌توانند با آثار هنری حتی از نوع پیشرو آن ارتباط برقرار کنند و ناتوان از این مسئله نیستند.

این مجموعه‌دار باسابقه آثار هنری در خصوص بخش دیگر فعالیت‌هایش در عرصه هنرهای تجسمی گفت: در مورد فعالیت مجموعه‌داری خود و همسرم هم باید عنوان کنم که شاید ما اولین مجموعه‌دارهایی بودیم که بخش‌هایی از مجموعه شخصی‌مان را با عناوین مختلف در مکان‌هایی چون موزه هنرهای معاصر، کاخ موزه گلستان و فرهنگستان هنر در معرض نمایش عمومی قرار دادیم که تا امروز تعداد این نمایشگاه‌ها به عدد ۲۰ رسیده است. در حقیقت هر جا که از ما خواسته شده تا آثاری را در ارتباط با نمایشگاه‌هایی که برگزار شده توسط این مراکز به نمایش درآوریم دریغ نکرده‌ایم.

او در همین خصوص بیان کرد: حتی گاهی اوقات با انتقاد بعضی دوستان و آشنایان مواجه می‌شدیم که می‌گفتند شما چگونه این آثار را بدون بیمه شدن و بدون اینکه تضمینی برای سالم برگشتن آن‌ها باشد در معرض نمایش عمومی قرار می‌دهید ولی در هر صورت اعتقاد ما این بود که این آثار میراثی فرهنگی و ملی است و باید به نمایش عمومی درآیند.

سلحشور در تشریح نمایشگاه‌های یاد شده گفت: اصلی‌ترین بخش این نمایشگاه‌ها شامل نقاشی‌های پشت شیشه و کتاب‌های چاپ سنگی بوده یعنی دو هنری که همیشه گمنام و تقریبا از یاد رفته بوده‌اند و کسی درباره‌شان صحبتی نمی‌کرده ولی با برگزاری این نمایشگاه‌ها و انتشار برخی از آن‌ها در قالب کتاب مشاهده کردیم که تا میزان زیادی آگاهی‌ها از این آثار افزایش پیدا کرد و حتی تعدادی از علاقمندان به شکل‌های مختلف این هنر‌ها را دنبال کردند و در حقیقت این دو هنر در سطح عمومی جامعه بیشتر شناخته شد.

این مجموعه‌دار آثار هنری در پایان سخنانش خاطرنشان کرد: در مجموع باید بگویم که دستاورد حدود چهل و اندی سال مجموعه داری و گالری داری بسیار مفید بوده و خود ما بسیار لذت برده‌ایم از اینکه توانسته‌ایم در بخشی از فرهنگ عمومی جامعه و ارتقاء آگاهی و شناخت عمومی از هنر و به تبع آن تغییر در نگرش‌ها و به اصطلاح سبک زندگی افراد جامعه تاثیرگذار باشیم.

انتهای پیام/