سرویس تجسمی هنرآنلاین //
از مجموع سه دوره گذشته نمایشگاه تابلوهای کوچک، دو دوره آن به نمایش آثار نقاشی و طراحی و تصویرسازی و یک دوره آن به عکس اختصاص داشته و قرار است این نمایشگاه در سال ۹۳ یک دوره را نیز به ارائه آثار مجسمههای کوچک اختصاص بدهد.
نمایشگاه تابلوهای کوچک با شعار نمایش آثاری که ارزش هنری آنها را اندازهشان تعیین نمیکند، اکنون جایگاه درخوری در فعالیتهای هنری پیدا کرده است. اینجایگاه به ویژه از آن جهت قابل تامل و قرین با توفیق به نظر میآید که توانسته هرسه وجه اثرهنری، هنرمند و مخاطب را تاحدزیادی در تعامل با یکدیگر قرار دهد و به این ترتیب همه این وجوه را در پیوند با یکدیگر به نفع چرخهای پویا و پررونق ساماندهی کند.
شاید درنگاه اول به نظر برسد بخش مهمی از موفقیت این رویداد مربوط به نحوه قیمت گذاری آثار باشد و بهای نسبتا پایین این آثار نسبت به سطح خرید و فروش آثار در دیگر گالریها عامل تعیین کننده در استقبال از این نمایشگاه است اما واقعیت در این است که ریشههای چنین اقبالی در نگاهی جدیتر به مقوله عرضه آثار هنری نهفته است.
نمایشگاه و حراج تابلوهای کوچک پیش از هر چیز قصد دارد تا نگاه عمومی به مقوله ارزشهای هنری را به سوی آثار خلاقه و دارای اصالت سوق دهد. متاسفانه توجه و تمایل به آثار اصیل هنری در عرصه عمومی جامعه ما هنوز جایگاه واقعی و درخور خود را نیافته و هنوز که هنوز است این آثار به اصطلاح باسمهای و تکثیری هستند که دیوار خانهها و دفترها را به خود اختصاص دادهاند.
واقعیت این است که در سبد فرهنگی خانوادههای ایرانی، بخش فرهنگ و هنر تقریبا نادیده گرفته شده است. در بیشتر کشورهای دنیا دیدار از گالریها و موزهها جزو برنامههای معمول و روزانه مردم است. در تهران گالریهای زیادی وجود دارد اما اگر آماری گرفته شود که مثلا در محلهای که گالری در آن واقع شده، ساکنین همین محله چندبار از آن دیدن کردهاند، متأسفانه رقم بالایی نخواهد بود.
این درحالی است که فرهنگ تصویری ایرانیان، پیش از این در فرشها و گلیمها تجلی پیدا میکرد و حتی هر قوم و منطقهای دارای هنر تصویری خاص و متناسب خودش بود، بنابراین کمبودی از این نظر احساس نمیشد. ولی از زمانی که مدرنیته وارد ایران میشود و شهرنشینی و خصوصا آپارتماننشینی گسترش مییابد، جایگزینی مناسب برای آن تصاویر منحصربهفرد درنظر گرفته نشده و در اینزمینه کار اصولی نیز انجام نگرفته است.
بحث ارزش افزوده آثار هنری و توجیه و اقناع افکار عمومی در این باره، نکتهای است که شاید بیشترین تأثیر را در انگیزش عمومی برای خرید آثار هنری درپی داشته باشد چرا که در حقیقت سرمایهگذاری در عرصه هنر برای مردم توجیه نشده است و هنوز عموم مردم به ارزش افزوده آثار هنری آگاه نیستند.
حراج تابلوهای کوچک سعی در شکستن این فضا و عوض کردن صحنه بازی به نفع آثار تجسمی دارای اصالت دارد وعلی رغم نفوذ فراگیرو روزافزون آثار بدون اصالت به خانهها توانسته در حد و اندازه بضاعت و امکانات خود گام مهمی در این عرصه بردارد.
این رویداد هنری تلاش دارد با ارزش گذاری دوباره در مقوله آثار هنری دارای اصالت به ویژه آن دسته از این آثار که با قدرت خرید طیف وسیع تری از افراد جامعه همخوانی دارند سهمی در ورود این آثار به خانهها و فضاهای شخصی ایرانیان داشته باشد.
حضور هنرمندان صاحب نام و باسابقه در نمایشگاه تابلوهای کوچک اقدام هوشمندانه و تاثیرگذاری است که به ارزش و اعتبار این رویداد افزوده و دسترسی به آثار این هنرمندان را تسهیل کرده است. بدون شک همه علاقه مندان به هنرهای تجسمی از داشتن آثاری از هنرمندانی چون آیدین آغداشلو، کامبیز درم بخش، بهزاد شیشه گران و رضوان صادقزاده در فضای شخصی خود خشنود خواهند بود که این مهم با تدبیر برگزارکنندگان حراج تابلوهای کوچک امکان پذیر شده است.
این نمایشگاه از سوی دیگر و در کنار حضور هنرمندان صاحب نام فرصتی را نیز برای نقاشان جوان و تازه کار فراهم کرده که شاید کمتر با آن روبه رو بودهاند. امکان تولید و عرضه آثار هنری ارزان قیمت از این طیف از هنرمندان هم موجب شده تا انگیزههای بیشتری برای ادامه فعالیت هنریشان پیدا کنند و لااقل عرصهای برای برداشتن اولین قدمهای خود به ویژه از جنبه اقتصادی بیابند.
با این تفاسیر میشود نتیجه گفت که این نمایشگاه تاثیر خوبی بر بازار هنر امروز ایران دارد. واقعیت این است که پیدا کردن راههای جدید در اقتصاد هنر در کنار بازار حرفهای فروش آثار هنری امری ضروری است و لازم است ابتکارهایی به خرج داده شود تا کسانی که به صورت عادی در بازار هنر حضور ندارند و به طور حرفهای دنبال خرید آثار هنری و سرمایهگذاری در این بازار نیستند، با ذوق و علاقه به خرید آثار ترغیب شوند. به این ترتیب مسئله پیدا کردن جایگاه آثار هنری در خانههای عامه مردم به مقدار زیادی حل میشود.
انتهای پیام/
بهروز فایقیان