به گزارش سرویس موسیقی هنرآنلاین، کنسرت حسین علیزاده و محمد معتمدی و گروه هم‌آوایان سه شنبه شب با یک ساعت تاخیر در تالار رودکی ملک شهر اصفهان برگزار شد.

در ابتدا مخاطبان تک‌نوازی و دونوازی سه‌تار استاد علیزاده و تنبک پژمان حدادی را دیدند. پس از آن گفته شد که 5 دقیقه طول می‌کشد تا گروه هم‌آوایان به روی صحنه بیایند اما این زمان خیلی بیشتر و تا حدود 20 دقیقه طول کشید و مخاطبان هر چند دقیقه با تشویق‌های مکرر اعتراضشان را اعلام کردند. بالاخره حسین علیزاده و گروه هم‌آوایان به روی صحنه آمدند و این بار حسین علیزاده، پیش از شروع نوازندگی، رو به حضار ضمن ابراز خوشحالی از حضورش در اصفهان و پاسداشت حضور اصغر شاهزیدی در سالن، یاد اساتید موسیقی اصفهان؛ جلیل شهناز، حسن کسایی و جلال‌الدین تاج را گرامی داشت.

او سپس گفت: "من هر وقت به اصفهان فکر می‌کنم افتخار می‌کنم به این که شهری زیبا و هنرپرور مثل اصفهان در ایران داریم. و امیدوارم آن چیزی که لایق این شهر هست از طرف مسئولین به این شهر داده شود تا آنجایی که در این شهر نهفته است".

او سخنانش را با لحنی گلایه‌آمیز این طور ادامه داد: "وقتی در ذهنمان از این شهر یاد می‌کنیم، عالی قاپو، میدان نقش جهان و سی و سه پل همراه نغمات نی استاد کسایی، نغمات ساز استاد شهناز و آواز استاد تاج که در این اماکن می‌پیچید هم به ذهنمان می‌آید. امیدوارم همانطور که اصفهان همیشه شهر هنر بوده، شهر هنر باقی بماند و این اساتید در نسل‌های بعدی تکرار شود".

حسین علیزاده گفت: "خواست ما ایرانیان این است که شهر اصفهان را آن طور که شایسته است ببینند و وقتی مردم این همه به هنر موسیقی علاقمندند چه بهتر که شرایط بهتری فراهم شود. من شخصاً نظرم این است که شهر اصفهان این قدر بزرگ و عزیز است که باید نگاه خاص به این شهر داشت. من فکر می‌کنم چیزی که در این شهر می‌گذرد، به خصوص نگاهی که به موسیقی هست، شایسته این شهر نیست. به خصوص که هنر موسیقی سنتی ایران ریشه و پایه‌اش در این شهر است".

این ردیف‌دان و پژوهشگر موسیقینداشتن سالن‌های بزرگ و مناسب برای اجرای کنسرت را از جمله مشکلات موسیقایی شهر اصفهان عنوان کرد.

سپس کنسرت گروه هم‌آوایان با هم‌نوازی سه تار علی بوستان، نی سیامک جهانگیری، کمانچه سینا جهان‌آبادی، تار رادمان توکلی، بم‌تار سیاوش برهانی، قیچک محمد انشائی، نوازندگی حسین علیزاده و خوانندگی محمد معتمدی با قطعاتی از جمله "هنگام که گریه می‌دهد ساز" و "یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا" ادامه پیدا کرد و به پایان رسید. بعد از آن که گروه ایستادند و مورد تشویق بسیار حضار قرار گرفتند، بار دیگر به صحنه برگشتند و قطعه "بیا تا گل برافشانیم" را به عنوان هدیه برای تماشاگران اجرا کردند.