به گزارش خبرنگار هنر آنلاین، اجرای یکشنبه شب گروه موسیقی رستاک یکی از زیبا‌ترین اجراهای جشنواره امسال را رقم زد. وقتی گروه پا سن می‌گذارد به شدت مورد تشویق حاضران قرار می‌گیرد. لباس‌های زیبای محلی همراه با نوارهای پارچه‌ای به رنگ پرچم ایران اولین چیزی است که مورد توجه تمام حاضران در سالن قرار می‌گیرد. گروه در‌‌ همان ابتدا با یک غافل‌گیری بزرگ، اجرا را شروع می‌کند. رستاک بدون هیچ مقدمه‌ای شروع به نواختن نام آشنا‌ترین قطعه خود می‌کند. "بارون بارون..." همان ثانیه‌های اول اجرا کافی بود تا تالار وحدت غرق در تشویق شود.

اجرا که ادامه‌ پیدا می‌کند، همه همراه با گروه می‌خوانند. "بارون بارون، بارونه هی... دستتو بده به دستم، چشم انتظاروم هی..."

این قطعه آنقدر شنیده شده و به گوش ما رسیده که همه سالن ریتم آنرا حفظ هستند و حتی اگر ندانند چه می‌خوانند، با گروه همراهی می‌کنند. دومین اثری که اجرا می‌شود، "رعنا" با موسیقی گیلکی است. پیش از اجرای این قطعه یکی از اساتید موسیقی گیلکی پا به سن می‌گذارد و در چند جمله توضیحی مختصر درباره داستان رعنا و دلبستگی او به پسری با نام هادی می‌دهد.

پس از این توضیح مختصر او می‌نشیند و شروع به نواختن کمانچه می‌کند. بعد از لحظاتی اعضای دیگر گروه هم به او می‌پیودند و "رعنا" در سالن طنین‌انداز می‌شود. خوانندگان گروه، مردمی که در سالن حضور دارند را تشویق به خواندن می‌کند و مردم هم به ندای او با کمال میل پاسخ می‌دهند. پس از اجرای دو قطعه ابتدایی که به شدت مورد توجه قرار می‌گیرد، خواننده گروه به حاضران در سالن سلام می‌کند و از آن‌ها تشکر می‌کند که به جای حضور در دیگر کنسرت‌ها، حضور در اجرای گروه "رستاک" را ترجیح داده‌اند.

گروه آماده اجرای یک ترانه کردی می‌شود و پیش از اجرای آن خواننده می‌گوید: این قطعه کردی را به پاس نیم قرن تلاش خانواده کامکار‌ها به آن‌ها تقدیم می‌کنم. بعد از این جمله تمامی سالن یک صدا برای اعضای خانواده کامکارهای دست می‌زنند. ترانه کردی "سنچانه" که اجرا می‌شود همه با آن همراه می‌شوند. در این میان "یاسر نوازنده" که اجرای سازهای بادی را بر عهده داشت از همه دیدنی‌تر بود. اجرای زیبای دف و تمپوی بالای سازها به شور و هیجان موسیقی می‌افزاید.

حالا نوبت به اجرای قطعه شیرازی "یار" می‌شود. طنین شعر یار مبارک بادا در تالار وحدت می‌پیچد و همه آن‌ را زمزمه می‌کنند. قطعه بعدی یکی از ترانه‌های بلوچستانی است که تک‌نوازی‌های قیچک یکی از اعضای گروه شنیدن آنرا بسیار دلنشین‌تر می‌کند. وقتی که نوبت به اجرای قطعه بوشهری "هله ماهی" می‌شود، بسیاری سر از پا نمی‌شناسند و پی در پی شروع به تشویق گروه می‌کنند.

بعد از اجرای این ترانه، خیام‌خوانی به زبان جنوبی هم به آن اضافه می‌شود. "ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم... این یک دم عمر غنیمت شمریم..."

شاید اوج زیبایی شب رستاک، اجرای ترانه آذری بود. ترانه‌ای که حضور یکی از اساتید موسیقی آذری در اجرای سازهای ضربی را به همراه داشت. و ماننند همیشه زیبایی قطعات آذری باز هم همه را به وجد می‌آورد. در میانه‌های اجرای این ترانه رستاک بازهم همه را غافل‌گیر می‌کند. پسری آکاردئون به دست وارد سن تالار وحدت می‌شود و شروع به تک‌نوازی می‌کند. اجرای او چنان زیباست که برای لحظاتی همه شروع به تشویق این هنرمند می‌کنند.

نکته جالب آن است که هر یک از اعضای گروه پیش از آغاز قطعات توضیحی مختصر درباره آن‌ها می‌دهند. تک‌نوازی های اعضای گروه در بخش‌های مختلف که با مهارت بالایی انجام می‌شود از دیگر نکات قابل توجه است. در هنگامه اجرا می‌توان شادی را در چهره‌های تک تک کسانی که در سالن حضور دارند، دید. معجزه موسیقی اقوام ایرانی شبی پر شور و نشاط را رقم زده است.

پایان بخش اجرای گروه رستاک هم یک ترانه کردی بود. گروه رستاک یکی از منحصر به فردترین گروه‌های موسیقی ایران است که می‌تواند تمامی اقوام ایرانی را زیر یک سقف گرد آورد. با آنکه همه چیز در اجرای یکشنبه شب خوب پیش رفت، ولی صدابرداری سالن می‌توانست بهتر باشد.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/