مجید میرفخرایی، طراح صحنه و لباس سینما و تلویزیون شکل دادن فرهنگ پوشش را منوط به آزاد گذاشتن مسیر خلاقیت دانست و در اینباره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: بایدها و نبایدها هرگز نمیتواند فرهنگ پوشش و نگاه یک ملت را تغییر دهد چرا که پوشاک و لباس یک مساله کاملا شخصی است و بر اساس انتخاب فرد صورت میپذیرد.
او در اینباره توضیح داد: باید دست طراحان را باز گذاشت یعنی جدای از خط قرمزهایی که برای هر مسلمان مشخص و واضح است جزئیات را به دست افراد متخصص این عرصه بسپاریم تا بتوانند با ارائه آثار زیبا مردم را جذب کنند و فرهنگ را تحت تاثیر قرار دهند.
طراح لباس سریال "امام علی(ع)" ادامه داد: طراحی لباس در بخش سینما و تلویزیون نمیتواند الگوی پوشش جامعه قرار گیرد برای اینکه این نوع طراحی صرفا بر اساس شخصیت و نوع فضای تعریف شده در فیلمنامه طراحی میشود به همین خاطر نمیتواند استفاده عام داشته باشد، بنابراین عرصه طراحی مد و طراحی صحنه و لباس دو مقوله کاملا متفاوت است یعنی خاص بودن لازمه کار طراحی صحنه است در حالی که عام بودن در طراحی مد نیاز است.
میرفخرایی بیان کرد: بیشتر طرحهایی که امروز در بازار ایران موجود است مربوط به مجالس خاص است به همین خاطر در بخش طراحی لباس اجتماع و روزمره با مشکل مواجه هستیم.
وی تصریح کرد: مساله مد در کشور باید به صورت بنیادی حل شود یعنی باید به جز خط قرمزها دست طراحان را باز بگذاریم و بایدها و نبایدها را مانع آنان قرار ندهیم.
طراح لباس سریال حضرت "یوسف" اظهار کرد: نباید سعی کنیم که لباس را در اجتماع انعکاس دهیم بلکه باید اجازه دهیم لباس اجتماع را نشان دهد و واکنش مردم را به دنبال داشته باشد یعنی آزادی عمل در این عرصه میتواند به نوآوریهایی بیانجامد که پایههای فرهنگ پوشش ما را تحت الشعاع قرار میدهد.
میرفخرایی درباره عدم طبقهبندی حوزههای لباس در ایران گفت: متاسفانه حوزهبندیهای لباس در ایران هنوز تعریف نشده است به همین خاطر مساله لباس گاهی مشکلساز نیز شده است در حالی که اگر محدودیتها در این عرصه از جزئیات خارج شود مشکلات کمرنگ خواهد شد.
او درباره اینکه آیا لباسهای مربوط به سینما و تلویزیون میتواند الگو باشد، بیان کرد: الگوبرداری از لباس سینما کمتر امکانپذیر است چرا که این نوع طراحی کاملا خاص و بر اساس فضای سینما است به همین خاطر نمیتوان روی آن در فضای اجتماع مانور داد.
طراح لباس سینما و تلویزیون گفت: بیشتر طرحهایی که امروز در بازار ایران موجود است تکراری و شبیه به هم هستند این طرحها اغلب بر محور موتیفهای ایرانی یا تکهدوزی حرکت میکنند اما تکرار این نوع آثار باعث ایجاد کسالت در بازار میشود. البته در این عرصه به خاطر گرانی پارچه دست طراحان بسته است.
میرفخرایی بیان کرد: متاسفانه در ایران عرصه طراحی لباس دچار نوعی گیجی و سردگمی است یعنی هنوز افراد نمیدانند که چه بپوشند و چه کار کنند؟ در حالی که در کشورهای دیگر عرصه لباس تعیین کننده تکلیف بسیاری از صنوف است.
وی ادامه داد: به عنوان مثال خود من سعی کردم چند سال پیش در نمایشگاه حجاب لباسهای محلی ایران را به صورت مدرن ارائه دهم اما آیا یک مدیر بانک اجازه میدهد کارمندانش با دنیایی از رنگ وارد محل کار شود؟ به همین خاطر برخی از طرحها به صورت اتوماتیک از اجتماع حذف میشوند و به محافل خصوصی میرسند لذا باید به سلیقه عمومی اجتماع احترام بگذاریم و اجازه دهیم این بخش تعیینکننده باشد نه سیاستگذاریها.
انتهای پیام/