به گزارش خبرنگار موسیقی هنرآنلاین/ کنسرت با "روندو" اثر پل هیندمیت، آهنگساز آلمانی آغاز شد. نوازندگان با تشخیص صحیح لایههای صوتی اثر توانستند صدایی همگن را ایجاد کنند. هیندمیت که از اهنگسازان مطرح قرن بیستم به شمار میآید آثار ارکسترال متعددی خلق کرده است. روندو، تنها اثری است که هیندمیت برای گیتار کلاسیک نوشته است.
تریو "رزت" در ادامه اثری چهار بخشی از آنتون دیابلی آهنگساز اتریشی را اجرا کرد. برای بسیاری نام دیابلی یادآور واریاسیونهایی است که بتهوون بر روی یک والس از ساختههای او نوشت. در این بخش نیز گروه "رزت" اجرایی قابل قبول را عرضه کرد. تنها میتوان به عدم شفافیت صوتی در اجرای چند پاساژ و صدای کم یکی از گیتارها اشاره کرد که با توجه به شرایط پرفشار اجرا در مسابقه قابل درک است. این قطعه 4 بخشی با وجود تغییرات سرعتی و دینامیکی که نوازندگان سعی در بیان آن داشتند، نسبت به دیگر قطعات اجرا شده در این کنسرت حالتی یکنواخت داشت. در برگه راهنمای برنامه ملیت این آهنگساز ایتالیایی عنوان شده بود که اشتباه است.
"کافه روکوکو" اثر رولند چادویک آهنگساز استرالیایی- انگلیسی، فضای قرن نوزدهمی حاکم بر موسیقی دیابلی را به یکباره تغییر داد. کافه روکوکو اثری است متشکل از شش بخش که برای هم نوازی سه گیتار نوشته شده است. چادویک که خود از نوازندگان حرفهای گیتار به شمار میآید، در ساخت این مجموعه به خوبی از قابلیتهای ساز گیتار در صداپردازی بهره برده است. ریتمهای متنوع و استفاده از اصول آهنگسازی معاصر این بخش برنامه را از دیگر بخشها متمایز کرد. اولین بخش با سرعت بالا آغاز شد و نوازنده گیتار یک به خوبی مسیر ملودیک قطعه را پیش برد. بخشهای حاوی سوال و جواب بین گیتارها که نوازندگان با درک صحیح سعی در نشان دادن آن داشتند از دیگر نکات جالب این بخش از اجرا بود. بهار عصاره که سرپرستی "رزت" را نیز بر عهده دارد با ویبراسیون و ایجاد صداهای شفاف نقش پر رنگی در بهتر شنیده شدن این سوییت داشت. قطعه دوم این مجموعه با فضایی رومانتیک و نوستالژیک از به یاد ماندنیترین لحظات این برنامه بود. گروه "رزت" سه قطعه از این مجموعه را اجرا کرد و آنطور که در برگه راهنمای کنسرت آمده بود به علت کمبود زمان از دیگر بخشها صرف نظر شد.
پایان بخش کنسرت، "مرثیه برای یک پرنسس مرده" اثر آهنگساز فرانسوی موریس راول بود. این قطعه در سال 1899 برای تکنوای پیانو نوشته شد. با توجه به ملودی زیبا و فضای عمیق آن، تاکنون تنظیمهای مختلفی از آن شده است. موسیقی حزن آلود و تداعیکننده فضای اسپانیای پاوان، به خوبی با ساز گیتار عجین است. در این بخش از برنامه نوازندگان با دقت در صداپردازی و کنترل سرعت توانستند اجرای خوبی را ارائه کنند. راول آهنگسازی است که به استفاده متنوع از رنگهای سازی مشهور است. هرچند برخی منتقدین او را در دسته امپرسیونیستها قرار میدهند اما در حقیقت راول دارای بیانی کاملا شخصی در موسیقی است. در اجرای پاوان نوازندگان با درک اهمیت رنگآمیزی و پرداخت صوتی سعی داشتند شنونده را هر چه بیشتر درگیر فضای لطیف و غم آلود این موسیقی بکنند که باز توفیق نوازنده گیتار یک از سایرین بیشتر بود. ویبراسیونها و صداپردازی بهار عصاره به خوبی شنیده میشد و نگاهها را علاوه بر گوشها متوجه خود کرده بود.
به نظر میآید برای بهتر شنیده شدن صدای گروههای گیتار بهتر است که در تالار رودکی از تقویت کننده صدا استفاده شود. هرچند تالار رودکی از بهترین اماکن اجرای موسیقی کلاسیک در کشورمان به شمار میآید، اما حجم کم صدای گروههای گیتار بارها مخاطبان را در کنسرتها به زحمت انداخته است. در بخشهایی از قطعات که لازم است صداها ضعیف باشد، گاهی اصلا شنیده نمیشوند که به نظر میآید تنها چاره استفاده از میکروفون است.
تریو "رزت" در اجرای خود که تماما به موسیقی اروپایی اختصاص داشت بخشی از توان ساز گیتار کلاسیک در اجرای قطعات دورههای مختلف موسیقی کلاسیک را به حاضرین نشان داد و امید است با تداوم کار چنین گروههایی در آینده شاهد اجراهایی دقیق و منسجمتر در زمینه ساز پر طرفدار گیتار کلاسیک باشیم.
انتهای پیام/