به گزارش هنر آنلاین ؛ روز با برفی سنگین آغاز شد ،ترافیک شدید مسیر برج میلاد ، استرس نرسیدن به اکران فیلم قصه های رخشان بنى اعتماد را دوچندان کرده بود ، در ترافیک قفل شده حکیم با خودم فکر مى کردم گویا قسمت نیست خانم بنى اعتماد به همین سادگى به سینما برگردد ، ولی خوشبختانه برگزارکنندگان جشنواره به این موضوع توجه کردند و فیلم با نیم ساعت تاخیر در ساعت ١٠،٣٠ آغاز شد تا تقریبا همه سالن براى اولین بار در این دو روز پر شود؛ و معلوم شود بنى اعتماد راست گفته مادر نزاییده او را از فیلم سازى محروم کند! البته نا گفته نماند این تاخیر خوب و به جا و دوست داشتنى ، ساعت هفت شب با تاخیر نود دقیقه اى نمایش فیلم ضعیف مردن به وقت شهریور حسابى جبران شد ؛ تا همه با هم یک یک شوند! راستى براى ابراز همدردى با همکاران ارجمندم این نکته را یادآورى مى کنم که به رغم پایان روز دوم جشنواره فیلم فجر هنوز کارت خیلی از دوستان خبرنگار نرسیده و مشکلات عکس و پرینتر و چاپ کارت ها پا بر جاست و اسباب دلخورى بعضى دوستان پهن است ، امیدوارم به مصداق تا سه نشه ...امروز جمع همه دوستان خبرنگار جمع شود ) قصه ها)تلخی ها را می بیندقصه ها بعد از دو سال توقیف در سینما رسانه اکران شد ،فیلم از ویزور دوربین حبیب رضایی آغاز شد و محمد رضا فروتن همان جوان لوطی قدیمی راننده تاکسی بود هر چه فیلم جلوتر می رفت شخصیت های قصه ها برای آشنایان به سینما آشنا تر می شد ،طوبا خانم کاراکتر معروف آثار رخشان بنی اعتماد مدت هاست که همدم اوست او از بانوی اردیبهشت آمده تا زیر پوست شهر بنی اعتماد را همراهی کرده او اکنون گزیده ای از نقش هایش را در قصه ها به نمایش گذاشت و نشان داد طوبی و طوبی ها و مشکلاتشان تمامی ندارند ،او دیگر گریه سر نمی دهد و با جرات تر شده و چشم به دوربین از کاستی های زندگی اش می گوید ، مهدی هاشمی هم از نخستین ساخته بنی اعتماد خارج از محدوده همراه او بوده و همچنان پس از گذشت سیزده سال درگیری هایش نه تنها کم نشده بلکه در به در به دنبال گوش شنوایی ست تا حق و حقوق قانونی اش رانزد مقام مسولی ببرد تا شاید روزنه امیدی برایش باز شود، اما او همچنان در فکر خامی ست چون در این سال ها درِ ادارات به همان پاشنه مى چرخد و مدیرى که دکمه یقه را تا خرخره اش مى بندد از دل ودرد مردم بى خبر است؛ فیلمساز و کاراکترش از ریا و تظاهر مى نالند و دمى بعد مهدى هاشمى در مترو سرنوشت چنین بى اخلاقى هایى را در آینه یک دختر و پسر و همدستى شان براى تلکه کردن پدر دختر نشان مى دهد ؛ این میان نباید از بازی خوب حسن معجونی هنرمند موفق حوزه تئاتر گذشت او به خوبی از عهده نقشش برآمد و مثل همیشه رنگى از طنز را به نقشش پاشید؛ ظاهرا بنی اعتماد در قصه ها به آینده جوانان بسیار امید بسته است ،دیدگاه بنی اعتماد در دیالوگ درون ون میان سارا (باران کوثری)و احسان (پیمان معادی )کاملا هویداست . پلان پایانی فیلم که درون ماشین و با حرف های معادی و کوثری بود کمی طولانی به نظر می رسید انگار بنی اعتماد هفت اپیزود قصه ها گذشته اش را در این صحنه سرو سامان داد و در عین دیدن تلخی های اجتماعی ،پایانی نیمه خوش را برای فیلمش رقم زد . مولفه هاى همیشگى فیلم هاى بنى اعتماد مثل بازى هاى خوب ( فرهاد اصلانى ، گلاب خانم آدینه ، باران کوثر ...) ، روایت هدفمند ... در قصه ها هم جریان داشت؛ اما دلخوشى و چه بسا سرخوشى قصه ها این است که باز هم مى توان درباره اجتماع مان ودردهایش فیلم ساخت و به همه نشان داد شاید درمان آن هم پیدا شود . خیلی وقته که دیگه دلم برات تنگ نمی شه دومین فیلم کاخ جشنواره در روز دوم ، زندگی جای دیگری ست از منوچهر هادى بود ؛این اثر سینمایی تحت تاثیر فیلم های قدیمی فارسی ست ، به قول معروف فردین بازی در این فیلم موج می زند ،البته از حامد بهداد بعید نیست که صحنه های مردانگى و لوطی منشی را بازی کند ولی انتخابش برای یک مرد جا افتاده با سابقه زندگی مشترک نا موفق ١٥ ساله خوب نبود ، ازدواج بهداد با یکتا ناصر به عنوان پرستار بچه ها حتی وقتی می فهمد تومور مغزی دارد و زن پرستار که صیغه او بوده ،حامله نیست بسیار عجیب و غیر قابل توجیه است . از بازی خوب و روان یکتا ناصر نباید گذشت. خانم ناصر در این یکی دو سال اخیر نشان داده می تواند در نقش های خاص به صورت ویژه ای حضور داشته باشد . ناصر نشان داد بعد گرفتن سیمرغ در سال های گذشته روند رو به رشدی را طی کرده است . در کل زندگی جای دیگری ست فیلمی متوسط از کار گردان جوانی ست که شاید به ذائقه بعضی ها خوش بیاید . فرار از سالن اما فیلم سوم این شب مردن به وقت شهریور جمعیت را از سالن فرارى داد، حیف صبورى یک و نیم ساعته براى تاخیر آغاز این فیلم! ظاهرا تمهید دست اندرکاران فیلم ، کشاندن تماشاگر به سالن سینما از راه نشان دادن برخى روابط نامشروع دختران و پسران و دوست ناباب و... است که در یک داستان نخ نماشده و تکرارى بعید است جواب دهد؛ کلیشه فصل مشترک این فیلم بود.

آزاده جعفریان