دکتر فرهاد خسروی، پژوهش‌گر پارچه‌های سنتی و عضو هیات علمی گروه هنر دانشگاه بیرجند با تاکید بر کمرنگ بودن پژوهش ناب در بین دانشجویان رشته‌های طراحی لباس و پارچه در این‌باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: در دوران لیسانس چندان پایه‌های پژوهش ناب مطرح نیست و بیشتر این مقوله به دوران کارشناسی ارشد و بالاتر از آن موکول می‌شود البته آنچه مد نظر من است صرفا مطالعه کتاب و مقالات نیست بلکه ارائه کاری نو و تازه است.

او در ادامه افزود: با این وجود اطلاعات نظری یک دانشجو به مراتب از آنچه یک صنعت‌گر پارچه‌باف به صورت سنتی می‌داند بیشتر است چرا که عمده داده‌های این قشر بر مبنای نقل قول‌های سینه به سینه است و دارای اشتباهات زیادی است.

مدرس دانشگاه بیرجند درباره دلیل عدم همکاری دانشجویان با صنعت‌گران عرصه پارچه سنتی گفت: متولی علم در کشور وزارت علوم است اما متولی صنعت‌گری و کارهای سنتی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور است. به دلیل کمرنگ بودن ارتباط بین این دو با یکدیگر فضای کاری بین افراد تحصیلکرده با تلاش‌گران سنتی این عرصه نیز کمرنگ است.

خسروی اظهار کرد: متاسفانه هر کجا بحث ارتباط پیش می‌آید صنعت‌گران ما حاضر نیستند از یک دانشجو درس بگیرند. این افراد درگیر سنت هستند و به هیچ عنوان این مساله برایشان قابل قبول نیست البته عکس این ماجرا نیز وجود دارد.

او توضیح داد: طرفین ماجرا توجیه نشده‌اند به نحوی که یک دانشجو نیز حاضر نمی‌شود برای یاد گرفتن کار زیر دست یک صنعت‌گر بی‌سواد برود و مجبور به پادویی شود. در واقع نوع یادگیری طرفین باید بر اساس اشتیاق باشد تا بتواند یک رابطه درست را شکل دهد.

عضو هیات علمی دانشگاه هنر بیرجند بیان کرد: باید آداب یادگیری رشته‌های سنتی بر مبنای سنت باشد اما دانشجویان ما چنین فکر نمی‌کنند آنها انتظار دارند یک صنعت‌گر تمام آنچه در دست دارد را مانند یک استاد دانشگاه در چند جلسه به آنان انتقال دهد در حالی که روند پارچه‌بافی سنتی بر مبنای تلاش و ممارست است.

خسروی ادامه داد: متاسفانه دانشجویان امروز ما نتیجه‌گرا شده‌اند و مدام می‌خواهند از مرحله‌های مختلف پرش کنند و به نتیجه برسند که البته این منطق به بازار کار نیز باز می‌گردد.

او افزود: مساله در نساجی صنعتی ممکن است بافت یک شال با طرح سنتی 3 برابر ارزش افزوده یابد در حالی که زمان بسیار کوتاهی صرف آن می‌شود اما در مورد پارچه‌های سنتی مساله متفاوت است یعنی با صرف زمان طولانی درآمد بسیار کمی به دنبال دارد ضمن اینکه بازار مخاطب نیز محدود است.

این پژوهش‌گر پارچه و لباس سنتی تصریح کرد: میزان تلاش یک صنعت‌گر سنتی با درآمد آن یکسان نیست به همین خاطر دانشجویان جذب بازار کار این عرصه نمی‌شوند.

خسروی بیان کرد: مساله درآمد یکی از عمده‌ترین دلایل عدم ادامه روند پارچه‌بافی سنتی است چرا که افراد با درآمدهای دیگر بهتر می‌توانند پیش بروند ضمن اینکه مواد اولیه کارهای سنتی نیز به سختی تهیه می‌شود و البته بازار کار این عرصه محدود است و مخاطبین نیز خاص هستند لذا موقعیت کمی دلسرد کننده است.

انتهای پیام/