هانیه حدادی، طراح لباس مشکل کپی برداری آثار طراحان را حاد دانست و در این باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: مشکل کپی برداری آثار طراحان همچنان ادامه دارد به نحوی که این مساله تنها به تولیدکنندگان باز نمی‌گردد و گاهی توسط افراد دیگر نیز انجام می‌شود به همین خاطر مسئولان باید علاوه بر مصوباتی نظیر ثبت آثار به پیگیری مساله نیز توجه کنند. او در ادامه افزود: ثبت برندها و کمک به شناخته شدن سبک کار طراحان از جمله راهکارهایی است که علاوه بر ثبت آثار می‌تواند موثر باشد. این طراح لباس تصریح کرد: متاسفانه امکان همکاری طراحان با تولیدکنندگان کمتر ایجاد می‌شود.چرا که دو دیدگاه کاملا متفاوت در این زمینه وجود دارد یعنی تولیدکنندگان صرفا به بازار و سود توجه دارند اما طراحان تنها زیبایی کار را مد نظر قرار می‌دهند به همین خاطر من معتقدم تا زمانی که این دو دیدگاه در یک راستا قرار نگیرد امکان همکاری نزدیک فراهم نمی‌شود. حدادی ادامه داد: در سال جاری قیمت پارچه افزایش بالایی داشت به نحوی که بر فروش پاییزه و زمستانه اغلب تولیدکنندگان و طراحان فعال در مزون‌ها تاثیر گذاشت و کاهش چشمگیری را به دنبال داشت. او اظهار کرد: افزایش قیمت پارچه به عنوان مواد اولیه کار در حالی اتفاق افتاد که مقدار پارچه‌های متنوع و با کیفیت نیز کم شد به همین خاطر اغلب افراد فعال در این عرصه نظیر من اقدام به واردات شخصی پارچه از دبی و چین و ... کردند. این طراح لباس درباره مشکل نساجی‌های داخلی بیان کرد: متاسفانه پارچه تولید داخل به ندرت در بازار عرضه می‌شود ضمن اینکه از نظر تنوع و کیفیت قابل مقایسه با نمونه های خارجی آن نیست. خود من سال گذشته پارچه ویسکوز ایرانی را تهیه کردم اما بی‌کیفیتی آن سبب شد که برای استفاده مجدد از آن تمایل نداشته باشم. حدادی در پاسخ به این سئوال که در صورت عرضه پارچه ایرانی آیا حاضر به خرید هست، گفت: کالای ایرانی برای پیدا کردن جایگاه خود در وهله اول باید بر روی تنوع و کیفیت تلاش کند تا در مقابل نمونه‌های خارجی حرفی برای گفتن داشته باشد.در کنار گزینه‌هایی نظیر کیفیت و تنوع قطعا یک پخش مناسب و توزیع سراسری نیز نیاز است در چنین صورتی قطعا هر طراح و فرد ایرانی از این محصولات استفاده خواهد کرد و باعث افتخار تک تک ما خواهد بود. این طراح لباس با ابراز نارضایتی از دروس مصوب رشته طراحی لباس در دانشگاه‌ها در این باره گفت: متاسفانه دانشگاه‌ها بیشتر روی بحث‌های نظری کار می‌کنند و تنها زمان آموزش افراد را طولانی‌تر می‌کنند در حالیکه آموزشگاه‌ها کاربردی و عملی‌تر هستند به همین خاطر معتقدم روند دانشگاه‌ها تا حدود زیادی باید تغییر کند. انتهای پیام/