به گزارش خبرنگار هنرآنلاین ؛ بی‌اغراق نمایش "سقراط" به نویسندگی و کارگردانی حمیدرضا نعیمی با نقش‌آفرینی فرهاد آئیش در نقش این فیلسوف یونانی را می‌توان یکی از بهترین و پر مخاطب‌ترین نمایش‌های سال 92 دانست که علاوه بر جلب نظر منتقدان، توانست نظر عموم مردم را نیز به خود جلب کرده و یکی از اتفاقات خوب تئاتری سال‌های اخیر در کشور ما محسوب می‌شود.

همزمان با برگزاری سی‌ودومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اجرای عمومی نمایش "سقراط" نیز به روزهای پایانی خود نزدیک شده و این اثر نمایشی با چهار اجرا در قالب دو بخش مسابقه بین‌الملل و مرور تئاتر ایران در سال92 با صحنه خداحافظی می‌کند. به بهانه اجرای این نمایش در جشنواره تئاتر فجر به سراغ فرهاد آئیش، بازیگر نقش "سقراط" رفتیم و درباره این نمایش که بی‌تردید یکی از بهترین و ماندگارترین بازی‌های این بازیگر نیز در آن رقم خورده گفت‌وگویی انجام دادیم.

- کمی از فرآیند تمرینات نمایش سقراط و روند اضافه شدن خودتان بعنوان بازیگر اصلی این نمایش بگویید؟

در وهله اول اینکه اگر این نمایش بازتاب خوبی داشته و توانسته نظر مخاطب را به خود جلب کند باید بگویم که حاصل تمرینات خوب و منظمی است که گروه قبل از اجرا انجام داده است. اما درباره نقش "سقراط" فقط این بگویم که بی‌تردید پرچالش‌ترین نقشی است که تاکنون به من پیشنهاد شده و من خیلی این نقش را دوست دارم. ضمن اینکه سقراط مرکزیت زندگی این روزهای من است و خواب و خوراک و در واقع همه چیز زندگی‌اش را تحت شعاع قرار داده و واقعا دوباره تاکیر می‌کنم که به بازی در این نمایش افتخار می‌کنم و بسیار خوشحالم که بازی در این نقش به من پیشنهاد شده است.

- اصولا در زندگی شخصی‌تان به فلسفه علاقه دارید؟

اتفاقا جالب هم این است که در زندگی‌ام اصولا روی مباحث فلسفی خیلی فعال نبودم اما همیشه دورادور سقراط را دوست داشتم و الان هم در پی مطالعاتی که برای انجام این کار انجام دادم و خود متن که تقریبا متن کاملی است، می‌بینم که سقراط را بهتر می‌شناسم.

- در رابطه با فرآیند نزدیک شدن به شخصیتی که مد نظر کارگردان بود و هم اینکه نمی‌بایست از نظر تاریخی زیاد از واقعیت دور باشد، بگویید؟

بازی کردن در نقشی مانند سقراط به خودی‌خود کار سختی نیست و مهم آن است که این سقراط به تن من بنشیند و من به عنوان بازیگر با نقشم یکی بشوم. در ابتدای کار فکر می‌کردم که من در این نقش باید بیشتر وفاداری تاریخی را حفظ کنم و تصورم این بود که با یک گریم سنگین کلاسیک تاریخی شامل یک ریش فَر بلند و یک سر طاس مواجه می‌شوم اما از جایی‌که متوجه شدم که حمیدرضا نعیمی قصد ندارد سقراط تاریخی را ارائه بده و در جمله‌ای به من گفت که من می‌‌خواهم سقراط آئیشی رو روی صحنه ببرم، چالش من خیلی بیشتر شد، چون مجبور شدم خیلی صادقانه‌تر با نقش برخورد کنم و نقاط مشترک خودم و سقراط را پیدا کرده و روی آنها در عین وفاداری به متن مانور بدهم.

- کمی هم درباره ویژگی‌هایی که در متن وجود داشت و برای شما انگیزه لازم را به وجود آورد تا این نقش را برای بازی بپذیرید، بگویید؟

یکی از ویژگی‌های مهم نمایشنامه "سقراط" از نظر من، نگاه قابل توجه نویسنده به مسئله زنان است. نگاهی که نویسنده در این متن به مسئله زنان دارد به شدت من را تحت تاثیر قرار داد. زیرا کسانی‌که من را می‌شناسند می‌دانند که من در کارهایم همیشه به مقوله زن خیلی حساس بودم و کاری که نگاه مردسالارانه داشته باشد را نمی‌توانم قبول کنم. ولی این کار من را متعجب کرد چرا که با توجه به اینکه سقراط خیلی آدم آگاهی به مسئله زنان نبوده و بخصوص که بعضا چیزهایی گفته که با نگاه مدرن امروزی کاملا دور از انصاف است، اما نویسنده با مهارت از کنار این مسائل عبور کرده بدون اینکه به شخصیت اصلی سقراط خللی وارد بشود و ضمن این‌که ما در این نمایش با چهار، پنج کاراکتر زن روبرو هستیم که کاملا با داستان سقراط هماهنگ ارائه می‌شوند.

انتهای پیام/32/