به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین ؛ در آغاز این نشست علی نرگسنژاد، نویسنده و کارگردان نمایش "بادی که تو را خشک کرد، مرا برد" که پیش از این نمایشهای موفقی همچون؛ "وقتی فرشته خواب سگ میبیند"، "پلنگ خالهایش را پاک میکند"، "دویدن با زخم کف پا خانه" و "خانه سربی" را روی صحنه برده، با اشاره به اینکه متن اصلی این کار را بر اساس داستان کوتاهی به قلم بهاره رهنما نوشته، درباره داستان این اثر گفت: داستان این نمایش درباره ارتباط یک زن و شوهر است و در واقع یک داستان خانوادگی با موضوعی کاملا اجتماعی است.
نرگسنژاد افزود: در آغاز قرار بود این نمایش را در مجموعه باروک اجرا کنیم اما در اواسط تمرین متوجه شدیم که این سالن تعطیل شده است با این حال تمرین ما ادامه دارد و آماده اجرا در آذر ماه هستیم. در حال حاضر نیز با چند سالن نمایشی گفتگو کردهایم تا در صورت امکان همزمان با نمایشی دیگر به صحنه برویم.
او درباره واکنشهایی که از سوی بعضی هنرمندان، منتقدان و اهالی تئاتر درباره استفاده از پژمان جمشیدی به عنوان بازیگر در اثر نمایشی جدید خود بروز داده شده، با بیان اینکه به دلیل تمرکزی که این روزها بر روی تمرین این کار داشتند پیگیر این حرفها و واکنشها نبوده، گفت: چالش همیشه در محیطهای کاری وجود داشته و اتفاقا بابت این واکنشها خوشحال هستم چرا که اگر بخواهیم سویه مثبت این واکنشها را ببینیم این بسیار خوب است که مردم ما آنقدر زنده و پویا هستند که نسبت به هر پدیدهای واکنش نشان میدهند، اما بیشتر خوشحال میشدم که این واکنشها با تامل بیشتری میبود.
این کارگردان و نمایشنامهنویس ادامه داد: این حق طبیعی اهالی تئاتر است که نسبت به افراد یا کسی که آداب درست کار کردن تئاتر را بلد نیست معترض باشند و نخواهند که او در این زمینه فعال باشد اما دیکته نانوشته نه بیست دارد و نه صفر. این کار هم مثل هر کار دیگری اجرا میشود و آن موقع است که ما میتوانیم بگوییم که مثلا این انتخاب بدی بود، یا این صدایش خوب نیست و...
نرگس نژاد با اشاره به اینکه؛ رویه من اینست و از روز اولی هم که تئاتر کار کردم، تئاتر جاری و بدنه مورد نظر من نبوده زیرا هنر مورد علاقه من هنر آلترناتیو است اضافه کرد: این هنر، هنری است که خودبخود چالش بوجود میآورد و چالش در ذات آن است و برای همین در انتخابهایش، در سالنهایی که انتخاب میکند، در قصههایی که انتخاب میکند، در انتخاب بازیگرش و در نگاهش به جامعه و انسان میتواند چالش برانگیز باشد چراکه خلاف عرف رفتار میکند و خلاف عرف رفتار کردن و از نرمهای متداول خارج شدن، بخشی از کار منی است که هنر آلترناتیو را دوست دارم.
حرفها درباره ورود افراد به تئاتر خیلی متحجرانه است
بهاره رهنما که ایفاگر نقش اصلی زن این نمایش است در این نشست با اشاره به اینکه در تئاتر روز دنیا روشهای کاملا متفاوتی برای بازیگری وجود دارد، گفت: این بحثها که بازیگری نباید از سینما یا جای دیگر وارد تئاتر شود، بحثهای کاملا قدیمی و متحجرانهای است. امروز در دنیا کارگاههای آموزشی بازیگری حتی برای مدیران تجاری هم برگزار میشود که بتوانند در نوع اکت و بیانشان موفق باشند. این هنر در ذات تمام انسانها وهمینطور در ذات آفرینش وجود دارد.
او در ادامه افزود: علی نرگسنژاد پیش از این در کارهایش از بازیگری استفاده کرده بود که اساسا هیچ زمینهای در تئاتر نداشت و آن بازیگر توانست جایزه بگیرد اما پژمان جمشیدی کسی است که با این حوزه آشنایی دارد و حدود ده سال است که در زمینه ترانه و آواز کار میکند. زمانی آقای آغداشلو نسبت به کسانی که به بعضی از کارهای او اعتراض کردند، جمله بسیار زیبایی گفت، ایشان گفتند عرصه مشق جولانگر ماست.
رهنما همچنین درباره دلایل برخی واکنشها نسبت به حضور بازیگرانی چون پژمان جمشیدی در تئاتر ادامه داد: به نظرم این واکنشها به خاطر تعصب بیش از اندازه است. ما در برخی موارد نسبت به اتفاقات قضاوت نابجا داریم و عین حال از دانش روز دنیا هم عقب هستیم، واقعا در دنیا سیستم بازیگری آنقدر سخت نیست و خیلی راحتتر از اینها با آن برخورد میشود.
اگر 10 میلیون پژمان جمشیدی هم بود پیشنهاد را قبول میکرد
پژمان جمشیدی، بازیکن سابق تیم فوتبال پرسپولیس هم که به پس از فعالیتهایی که در حوزه خوانندگی به تازگی در حیطه بازیگری نیز با حضور در سریال "پژمان" تجربه تقریبا موفقی را پشت سر گذاشته و خبر حضورش در این نمایش بعنوان یکی از بازیگران اصلی با حواشی و واکنشهای فراوانی مواجه شده، در این نشست و در سخنانی با بیان اینکه؛ بازیگر بودن و هنرمند بودن تفاوتهای عمدهای با یکدیگر دارند، درباره چگونگی اضافه شدن به این گروه و تصمیم به بازی در این اثر نمایشی گفت: به شهادت بچههای تئاتری که من را میشناسند همیشه یکی از بینندههای ثابت تئاترهای تئاتر شهر بودم و هیچوقت هم فکر نمیکردم به بخواهم روزی بازیگر بشوم، به ویژه در عرصه تصویر که اصلا هیچ ذهنیتی برای حضور جلوی دوربین بعنوان بازیگر نداشتم، اما کتمان نمیکنم که درباره تئاتر همیشه دوست داشتم که به نوعی خودم را روی صحنه ببینم. چراکه احساس میکردم آن عشقی که بازیگر تئاتر روی صحنه از تماشاچی میگیرد خیلی مانند احساسی است که شما فوتبال بازی میکنید و موقعی که شما خوب بازی میکنید و تماشاگر شما تشویق میکند و اینکه این فرآیند چند شب متوالی تکرار میشود، آن لذت را دوچندان میکند.
جمشیدی در ادامه درباره چگونگی پیوستن به این گروه و بازی در نقش مقابل بهاره رهنما، افزود: حدود چند هفته پیش بود که به صورت اتفاقی به در منزل آقای قاسمخانی و خانم رهنما رفته بودم آنجا متوجه شدم که آقای نرگشنژاد به دنبال بازیگر هستند و به پیشنهاد خانم رهنما که از علاقه من به تئاتر خبر داشتند، و شناختی که از کارهای قبلی علی نرگسنژاد مثل خانه سربی داشتم، نهایتا بدون اینکه حتی متن را خوانده باشم پذیرفتم که در این کار همکاری کنم و فکر میکنم که اگر 5 میلیون و حتی 10میلیون پژمان جمشیدی دیگر هم داشتیم، آنها هم بازی در این کار را قبول میکردند. ضمن اینکه من معتقدم همه زندگی کسب تجربه است هر کسی میتواند شانسهایی که برایش بوجود میآید را از انها استفاده بکند، فارغ از اینکه موفق بشود یا نه اما من خیلی خوشحالم که این افتخار و شانس همکاری با این گروه نصیبم شد.
او با اشاره به اینکه با علم و آگاهی به این حوزه وارد شده، اظهار امیدواری کرد که بتواند از عهده کار برآمده و آنچه را که کارگردان از او میخواهد را به بهترین شکل اجرا کند، در پاسخ به این سوال که تا امروز چقدر به نقش نزدیک شده، گفت: واقعیت اینست که نقش مرد داستان به لحاظ حقیقی از شخصیت واقعی خیلی من دور است و در واقع بسیار فرد منطقیتری نسبت به من است اما به هر حال این روزها با آقای نرگسنژاد با تمام توان مانند یک کلاس فشرده بازیگری در حال تمرین هستیم و از طرف دیگر با توجه به اینکه میدانم علی نرگسنژاد خیلی به بازی بازیگرانش حساس است، خیالم راحت است که همانند سریال پژمان که سروش صحت مواظب من بود که از خط بیرون نزنم، اینجا هم چشم علی نرگسنژاد به من هست که بازیام از خط خارج نشد.
این فوتبالیست سابق و بازیگر امروز همچنین درباره جذابیتهای تئاتر و دلیل ورودش به این عرصه تصریح کرد: تلاشم را میکنم به شخصیت مورد نظر نزدیک شوم. جذابیت تئاتر اینست که شما حق اشتباه ندارید و همه چیز در یک برداشت خلق میشود. من فکر میکردم تئاتر حریمی است که مرا حفظ میکند و همه متوجه میشوند که پژمان جمشیدی به دنبال پول و شهرت و بازی در فیلم و سریال نیست. الان هم اتفاقی نیفتاده که این قضیه را در حد مسئله هستهای پررنگ میکنند چون یا میتوانم از پس اجرای نقش بر بیایم یا نمیتوانم.
جمشیدی با بیان اینکه هیچ خط قرمزی در دنیا وجود ندارد، مثال زد که در فوتبال بازیکنانی هستند که بعد از ده سال تمرین وارد تیم ملی میشوند و از طرفی هم هستند بازیکنانی که بعد از شش ماه تمرین به تیم ملی میآیند، ادامه داد: تئاتر فقط جای محترمی است و تقدس فقط برای ذات آفریدگار است و هیچ کسی نمیتواند به کسی بگوید که میتواند این کار را بکند یا نکند. من تنها کاری که پس از حضور در عرصه تئاتر میتوانم بکنم اینست که نه تنها با بازیام بلکه با رفتارم نهایت احترام را به اهالی تئاتر بگذارم و کسوت آنها حفظ بکنم تا حرمن این عرصه حفظ بشود.
در پایان این نشست علی نرگسنژاد در پاسخ به این سوال که آیا قصد اجرای این نمایش در خارج از کشور و یا شهرستانها را نیز دارند یا خیر، با بیان اینکه به لحاظ داستانی این اثر در هر جای دنیا قابل اجرا است گفت: برای اجرا در خارج از کشور فعلا باید صبر کنیم و نمیتوانم از الان حرفی قطعی در این باره بزنم اما برای اجرا در استان خودمان یعنی کهکیلویه و بویراحمد و یک استان دیگر صحبتهایی انجام دادیم و امیدوار هستیم که این اتفاق عملی بشود.
گفتنی است، اجرای نمایش "بادی که ترا خشک کرد، مرا برد" با کارگردانی علی نرگسنژاد و بازی پژمان جمشیدی و بهاره رهنما از روز 17 آذرماه جاری ساعت 18/30 در تالار حافظ آغاز میشود.
انتهای پیام/32/
حسین سینجلی