به گزارش خبرنگار هنرآنلاین این مراسم با پخش گزارشی تصویری از عملکرد مدیریت قبلی آغاز شد. فیلم‌سازی که در طول این سه سال و سه ماه حتما بارها از خودش پرسیده که این لوازم پیشرفته برای چه و برای چه کسانی خریداری شده‌ وقتی که ساختمان باشکوه انجمن سینمای جوانان مدت‌هاست حضور فیلم‌سازان جوان را هر روز کم‌تر و کمتر به خود می بیند.

نکته‌ای که رهبر قنبری در پایان جلسه به مدیر جدید (حبیب ایل بیگی) یادآوری کرد؛ حکایتِ دلخوری از ساخت قصری بی‌پشتوانه حضور فیلم ساز داشت. قنبری گفت: همه‌ی تجملات بی‌اندیشه را از پنجره دور بریزید و اجازه‌ی نفس کشیدن بدهید و شکوفایی اندیشه‌ی فیلمساز را به خانه‌ی انجمن بازگردانید. در ادامه هوشنگ توکلی عضو هیئت مدیره‌ی سابق انجمن را برای سخنرانی دعوت می‌کند. ایشان که خودشان را مدعی العموم فیلم کوتاه معرفی می‌کنند نه عضو هیات رئیسه، حتما نمی‌دانند اشخاصی هم در جمع حضور دارند که به یاد می‌آورند ایشان غایب همیشگی جلسات هیات مدیره نیز بوده‌اند. حتما مدعی العمومی که قرار است هیچ وقت حاضر نباشد مدعی مناسبی هم هست برای عمومی که قرار است نادیده گرفته شوند. توکلی در ادامه از ویرانه‌ای حرف می‌زند که میرزاخانی تحویل گرفته و از نگرانی‌هایش از جوانی و بی‌تجربگی آقای میرزاخانی در ابتدا می‌گوید که البته خیلی زود به اطمینانی گرم از شایستگی ایشان بدل شده بود. جوانی که با رعایت مناسبات مدیران بالا دست خیلی زود انجمنی را که زمزمه‌ی تعطیلی‌اش شنیده می‌شد به سیستمی مجلل و بوروکراتیک بدل کرد.

توکلی اشاره کرد: به هرحال عملکرد این مدیریت با موافقان و مخالفانی همراه بوده و البته هستند کسانی که هنوز مخالف باشند. در ادامه‌ی مراسم علی قلمسیاه از عکاسان و اساتید عکاسی و همچنین رئیس دو دوره‌ی جشنواره‌ی ملی عکس ایران پشت تریبون می‌آید و از حضور مخاطبان و لزوم کسب جایگاهی خاص برای مخاطبان در جلساتی اینچنین ابراز امیدواری می‌کند.قلمسیاه جشنواره ملی عکس را به عنوان یکی از بهترین راهکارهای ممکن برای روزهای آتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پیشنهاد می‌دهد و اظهار امیدواری می‌کند که مدیران فرهیخته شکوفایی را برای عرصه‌ی عکاسی در ایران به ارمغان بیاورند.

قلمسیاه در ادامه به حضور و تربیت شش هزار عکاس برای شرکت در جشنواره‌ی ملی عکس ایران و رشد چهل درصدی این رقم نسبت به دوره‌ی قبل خبر می‌دهد و اقدام صورت گرفته برای تهیه‌ی شناسنامه‌ای از طبیعت ایران را گرامی می‌دارد. و این پرسش که حضور بعد از فراخوان در یک جشنواره را آیا می توان نشانه‌ی تربیت افراد دانست؟! او در پایان چشم انداز تغییر مدیریت در این ارگان را حتما از برنامه ریزی دقیق می‌داند.

طهماسب صلح جو رئیس هیات مدیره انجمن منتقدان سینما و منتقد با سابقه‌ی کشور به عنوان سخنران بعدی با خسته نباشید گفتن به هاشم میرزاخانی و خوش آمدگویی به حبیب ایل‌بیگی اضافه می‌کند: البته بنده در عرصه‌ی مدیریت سینما کاره‌ای نیستم اما سینمای جوانان و فیلم‌سازان جوان را دوست دارم. من در دوره‌ی حضورم در جشنواره‌های مختلف انجمن بهره‌ی مادی نبرده‌ام و تنها بهره‌ی معنوی برای من مهم و کافی بوده. از آقای میرزاخانی هم خوبی‌ها دیده‌ام.

امیر شهاب رضویان سخنران بعدی که بیشتر به عنوان نماینده‌ی انجمن صنفی فیلم کوتاه و یکی از باسابقه ترین اعضای خانواده‌ی فیلم کوتاه کشور پشت تریبون می‌رود با ادای احترام به معاونت جناب آقای انوار یادی هم می‌کند از مدیران دلسوزی چون فرزاد هاشمی، محمدحسین صوفی، محمد آفریده، جعفر صانعی مقدم، مجتبی اقدامی، ناصرباکیده، وحید طوفانی و... که سی سال مدیریت انجمن را برعهده داشته و تلاش و دستاورد آن‌ها را پرورش فیلم‌سازانی چون پرویز شهبازی، اصغر فرهادی، بهرام توکلی، تورج اصلانی، مهرداد اسکویی، مسعود امینی، مجید برزگر، حمید نعمت الله، رهبر قنبری، و خود... و هم چنین از کارمندان سابق که جوانی را در انجمن به پیری رسانده‌اند چون ابراهیم تجدد و... تلاش و تاثیر همه‌ی ایشان را مهمترین دستاورد انجمن برمی شمارد و اضافه می‌کند ترجیح می‌دهم انتقاد نکنم چون وقت برای این کار بسیار زیاد است.

شهاب رضویان که مدام در بین سخنانش حبیب ایل‌بیگی را با نام کوچک مخاطب قرار می‌دهد این نکته‌ی فراموش شده را متذکر می‌شود که با فردی از دل خانه صحبت می‌کند. فردی از جنس خود و صاحب و آشنای انجمن. رضویان متذکر می‌شود: چند سال دیگر امیدوارم باز نگوییم که از ایل بیگی ویرانه‌ایی تحویل گرفته‌ایم. رضویان در ادامه اظهار امیدواری کرد که اگر مدیران جدید به جای صرف هزینه‌های سنگین برای فیلم‌هایی با عناوینی دهان پرکن و فاخر چند میلیاردی با فروش متاسفانه چند میلیونی، همین هزینه‌ها را بین چند فیلم ساز جوان و مستعد تقسیم کنند تا آنها بتوانند فیلم‌های خودشان را بسازند؛ در این صورت است که شاهد سینمای زنده ایران خواهیم بود. رشد بی سابقه‌ی تولیدات زیرزمینی و فیلم‌های کوتاه مستقل نشان داد که استعداد و انگیزه‌ی فیلم سازان جوان توانمندتر از سختگیری مدیران است. امیدوارم این استعدادها و انگیزه‌ها از سوی مدیران جدید مورد حمایت قرار بگیرد.

هاشم میرزاخانی که این بار با شعار لزوم ارائه‌ی گزارش عملکرد از سوی مدیران در جلسه‌ی تودیع پشت تریبون قرار می‌گیرد و با تکرار دوباره‌ی آمار و ارقام بلند بالا از اقدامات خود، آستانه‌ی صبر و تحمل و حسن نیت حضار را برهم زد و اعتراض چندتن از حاضرین در جلسه را برانگیخت.

او که بی توجه به اعتراض‌ها به ارائه‌ی بیلان کاری خود ادامه می داد (با نشان دادن آمار و ارقام در کتاب ره توشه خود و موجود بودن اسناد در انجمن) با ادعایی بار دیگر مدیران سینمای پیش از دوره‌ی حضور خود را این چنین زیر سوال برد که: افتخار می‌کنم که من فیلمساز برای بی بی سی تربیت نکردم.

در ادامه حبیب ایل بیگی به عنوان مدیر جدید انجمن سینمای جوانان ایران با ایراد نقل قولی از رهبر معظم انقلاب در خصوص توجه به قشر جوان و سینما به عنوان ابزاری برای پرورش جوانان ،از بازگشت خود به جمع دوستانش در انجمن سینمای جوانان ابراز خوشحالی کرد. او در ادامه از شش محور اصلی ذکر شده در حکم انتصاب خود از سوی دکتر ایوبی یاد کرد و گفت: این شش محور محرک‌های اصلی سیاست گذاری‌ها و جهت‌گیری‌های آینده‌ی انجمن خواهد بود و حتما در روزهای آینده در جلسه‌ای که با هیات امنا برای تدوین برنامه‌ها تشکیل خواهد شد بیشتر مورد بررسی قرار خواهد گرفت.ایل بیگی در پایان حرف‌های خود ابراز امیدواری کرد که: تصمیم های بی تدبیر دیگر اتخاذ نمی‌شود.

در پایان جلسه‌ی تودیع و معارفه‌ی مدیران انجمن سینمای جوانان ایران ،ایوبی رئیس سازمان سینمایی کشور پشت تریبون رفت. ایوبی با اشاره به این نکته که سینمای جوان مدرسه‌ی سینمای کشور است ادامه داد: همیشه تعصب سینماگران برخاسته از سینمای جوان برایم جذاب بوده و هست. ایوبی در ادامه گفت: باید با تقویت و رسیدگی به این انجمن گام‌های بلندی برای شکوفایی سینمای ایران برداریم. من از زحمات آقای میرزاخانی تشکر می‌کنم. به هر حال هر دوره‌ای و هر مدیریت نقدهای خودش را دارد بهتر است که با لبخند همدیگر را بدرقه کنیم. فرهنگ و هنر سنگ‌های کف رودی است که بر بستر زمانه باقی می‌ماند و نسل‌های بعد را شکل می‌دهد.

ایوبی در ادامه، صحبت‌های خود را متوجه موسسه رسانه تصویری و جلسه‌ی معارفه‌ی حسین مسافر آستانه کرد. جلسه‌ای که قرار بود به طور مشترک با جلسه‌ی تودیع و معارفه‌ی مدیران انجمن سینمای جوانان برگزار شود؛ اما عملا به دلیل تبدیل شدن این جلسه به جلسه‌ی بزرگداشت زحمات مدیر سابق انجمن سینمای جوانان ایران فرصت چندانی برای مسافر آستانه و موسسه‌ی رسانه‌های تصویری باقی نماند و سخنرانی کوتاه مسافر آستانه باز هم با مراسم اهدا انبوه لوح‌های تقدیر و دسته‌های گل از سوی دفاتر مختلف انجمن که در جلسه حاضر نبودند و دسته‌های گلی که از سوی کارمندان جوان انجمن به میرزاخانی داده شد؛ نشنیده باقی ماند.

اما جلسه با اتفاق متفاوتی دلچسب و دلنشین شد. حضورپرشمار اعضای انجمن صنفی فیلم کوتاه و چهره‌های قدیمی فیلم‌سازانِ فیلم کوتاه که سال‌هاست خوش درخشیده اند از ابتدای جلسه فضای صمیمی چند سال قبل را به خاطر آورد و حدیث بخت بلندِ فیلم کوتاه با لبخند امیدوارانه‌ی ایشان همراه بود. لبخندی که نه بر لب‌های مدیران که بلکه بر لب‌های فیلم‌سازانِ فیلم کوتاه نشست. لبخندی که امیدواری برای فردایی بهتر را نوید می‌داد. فردایی روشن برای فیلم کوتاه.