به گزارش هنرآنلاین ؛ عیاری با بیان مطلب فوق در گفتوگو با ستاد خبری جشنواره رشد با بیان اینکه سطح آثار رسیده به بخش داوری در این دوره قابل قبول بود، اظهار کرد: جشنواره فیلم رشد یکی از ارزشمندترین، معتبرترین و پابرجاترین جشنوارههای حال حاضر در ایران است، انگیزه مشخص و خاصی دارد و نمیتوان به دلیل برخی کمبودها آن را زیر سئوال برد. هرچند محدودیتها خاص جشنواره فیلم رشد نیست و در جشنوارههای دیگر نیز وجود دارد.
وی درباره اظهارنظر داوران خارجی جشنواره که معتقدند؛ بیشتر فیلمهای این دوره به ایران قدیم و کمتر به مسائل و مشکلات روز جامعه پرداخته بودند، گفت: این برداشت را چندان نمیپذیرم زیرا تعداد فیلمهای ایرانی که به مسائل و دغدغههای روز پرداختند، کم نبود.
عیاری معتقد است؛ هر جشنواره ممکن است به دلیل مسائل عرف و موضوعات داخلی خود را از برخی آثار محروم کند که این اتفاق در جشنواره فیلم رشد نیز میافتد.
داور چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم رشد در ادامه گفت: در بسیاری از فیلمهای تولید شده در سینمای ایران بهانههایی وجود دارد که میتواند در قالب جشنواره فیلم رشد قرار گیرد. به عقیده من بیشتر فیلمهای ایرانی این ویژگی را دارند. به طور نمونه وقتی من دیدم که فیلم "بودن یا نبودن" برای داوری انتخاب شده تعجب کردم، از خودم پرسیدم این فیلم چطور وارد جشنواره آموزشی شده اما وقتی آن را تماشا کردم دیدم که عنصرهایی در زمینه آموزش و بالندگی دارد که می تواند در قالب این جشنواره بگنجد.
وی در ادامه تاکید کرد: به عقیده من باید دستاندرکاران جشنواره فیلم رشد گستره آن را بازتر کنند تا در رونق جشنواره تاثیرگذار باشند.
عیاری یکی از دلایل بیتوجهی فیلمسازان به این جشنواره را تقارن زمانی با جشنواره فیلم فجر دانست و افزود: زمان برگزاری این دو جشنواره به شکلی است که فیلمسازان ترجیح میدهند آثار خود را در فیلم فجر ارائه دهند. اگر زمان این دو جشنواره کمی تغییر کند قطعا میتواند در نحوه برگزاری آن موثر باشد.
انتهای پیام/32/