به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین ؛ در ابتدای این نشست باران کوثری بازیگر این نمایش درباره توقیف سال گذشته این نمایش به واسطه ممنوع الکاریاش گفت: سال گذشته این نمایش را در مجموعه تئاتر شهر روی صحنه بردیم که بعد از ده اجرا در حالی که با استقبال بینظیر مخاطبان مواجه شدیم به دلیل ممنوع الکاری من "روایتهای ناتمام یک فصل معلق" توقیف شد و همواره یک عذاب وجدان سنگینی با من بود. کارگردان این کار هومن سیدی عزیز نهایت لطف را به من داشت و بازیگر دیگری را جایگزین من نکرد، تا دوباره بعد از گذشت یک سال خود من نقش ترمه را ایفا کنم و من از این اتفاق بسیار خوشحالم که اولین حضور من بعد از ممنوعالکاری در این نمایش بوده است.
کوثری در پاسخ به سوال خبرنگار هنرآنلاین درباره باورپذیر بودن لهجه ترمه در این نمایش گفت: با هومن سیدی بحثهایی را پیرامون این نقش انجام دادیم که چه لهجه و گویشی متناسب با کاراکتر ترمه است و در نهایت لهجه شیرازی را انتخاب کردیم. اگر این لهجه برای مخاطبان باورپذیر شده دلیلش اینست که من اقوام شیرازی بسیاری دارم و این لهجه به گوشم آشنا است.
در ادامه این نشست هومن سیدی، کارگردان نمایش درباره انتخاب تالار حافظ برای اجرای این نمایش گفت: این اولین باری است که من با تالار حافظ همکاری میکنم، مدتی پیش درخواست اجرای نمایش را به این مدیران این سالن ارایه کردم که مورد استقبال واقع شد و نهایت همکاری را با من کردند و برخوردشان کاملا حرفهای بود. بحثهایی پیرامون مشکلات اجرا در این سالن مطرح میشود که هیچ کدام شامل حال من نشد. یک تشکر ویژه میکنم از سیامک احصایی که اگر همراهیهای او نبود بعید میدانم که میتوانسنتیم "روایتهای ناتمام یک فصل معلق" را در تالار حافظ روی صحنه ببریم البته همراهیهای علی سرابی هم در این اتفاق بیتاثیر نبود.
سیدی درباره تغییرات این اجرای با اجرای سال گذشته نیز گفت: 99درصد متن همان است که سال گذشته روی صحنه بردیم، تغییراتی در گروه بازیگران و موسیقی اعمال شد که نسبت به سال گذشته قابل توجه بود. موسیقی این نمایش توسط حبیب بدیری از نو نوشته شد.
کارگردان فیلم "آفریقا" درباره تلخ بودن مضمون قصههای این نمایش اظهار داشت: صحبتهایی عنوان میشود و به من میگویند که آدمهای این قصه بسیار تلخ هستند در حالیکه این برشی است از واقعیتهای اجتماعی که در حال رخ دادن است. این روزها همه چیز تاثیر خود را از دست داده وقتی اکثر مردم کنار هم جمع میشوند تا یک اعدام دسته جمعی را به تماشا بنشینند صحبت کردن از چنین مضامینی زیاد تلخ نیست.
بازیگر فیلم "یک تکه نان" در پاسخ به سوال دیگر سینما هنرآنلاین درباره تفاوت مدیومهای سینما و تئاتر گفت: این اولین تجربه من در عرصه نمایش بود اما پیش از این تجربه کارگردانی در سینما را داشتم در سینما وقتی سکانسی را ثبت میکنی، فرصت تغییر و تحول وجود ندارد و تو فقط میتوانی یک بار آن را ثبت کنی اما در تئاتر همه چیز فرق میکند. هر روز با یک اتفاق تازه مواجه میشوی و تا روز آخر اطلاعات و دادههای تازهای را بدست میآوری. هر دو این مدیومها جذابیتهای خاص خود را دارند.
سیدی همچنین درباره همکاری با حبیب رضایی به عنوان مشاور کارگردان نیز توضیح داد: حبیب رضایی از زمان نگارش و طرح اولیه این پروژه کنار من بود. همراهیهای او در طول این نمایش شامل حال من شد، من چون دراین نمایش حواسم باید به هزار جا بود، حبیب رضایی در صحنه من را هدایت میکرد. لطف او شامل حال من و بازیگران نمایش "روایتهای ناتمام یک فصل معلق" شد.
سیدی در خصوص استقبال مخاطبان و در اختیار نداشتن تبلیغات محیطی گفت: استقبال مخاطبان از این نمایش با توجه به این که در ساعت 5 بعد از ظهر اولین اجرا روی صحنه میبریم بسیار خوب بوده است. بیشتر نمایشهای روی صحنه در این ساعت اجرا نمیروند.
در ادامه علی سرابی بازیگر این نمایش درباره همکاری خود با هومن سیدی گفت: من از زمان نگارش این نمایشنامه در جریان بودم، در جریان یک کار مشترک با هومن سیدی بودیم که از من برای بازی در این نمایش درخواست کرد و من هم با کمال میل پذیرفتم که در این نمایش با توجه به مشغله های شدید که از اسفندماه سال گذشته داشتم بازی کنم.
سرابی ادامه داد: یکی از مشکلاتی که ما در حوزه هنرهای نمایشی داریم اینست که یک نمایش با سی اجرا پروندهاش بسته میشود و به خاطرهها میپیوندد، ما باید تلاش کنیم که عمر یک نمایش که مورد استقبال مردم واقع میشود بیشتر از اینها باشد. اجرای این نمایش یک هفته دیگر به پایان میرسد و معلوم نیست که دیگر کی این کار باز تولید شود و یا خیلی از نمایشهای دیگر مجددا روی صحنه روند.
در ادامه نشست آزاده صمدی یکی دیگر از بازیگران این نمایش نیز درباره ویژگیهای نقشاش گفت: در سال گذشته من با علی سرابی هم بازی نبودم و در اجرای مجدد پارنتر من عوض شد و در مقابل او باید نقش متفاوتتری را ایفا میکردم که این تغییر و تحولها بسیار برایم جذاب بود.
انتهای پیام/